Wat een geweldige reis!!

Chapel Hill, 27 December 2013

We hebben er anderhalf jaar op moeten wachten, zover van tevoren hadden we onze droomreis geboekt. Maar………..het was het helemaal waard!

Zo’n maandje voor vertrek zijn we aan de voorbereiding begonnen. Nog een keertje duiken om alle spullen te testen, nog even wegbrengen om ze te laten fne tunen want we wilden niet dat we daar aankomen en dat ze dan niet in orde zijn. Gelukkig was er altijd back up op de boot maar toch, we duiken het liefst met onze eigen spullen.

Die waren in orde, toen langzaam aan maar eens oefenen met zo min mogelijk meenemen van andere spullen. Kleding zoudend we niet heel veel nodig hebben op de boot en toen we hoorden dat er een was service aan boord was konden we nog wat kleren uit de koffer gooien. Uiteindelijk kwamen we redelijk uit met Jan zo’n 24 kilo and ik zo’n 22 kilo. Daarbij hadden we de onderwater camera spullen en onze automaten met computers in onze handbagage.

Pa en ma Den Daas, de oppas voor het huis en de katten arriveerde op donderdag 21 November en hadden de tijd om aan alles gewend tot raken, natuurlijk lag ere en hele handleiding klaar.
Maandag 25 November was het tijd om te gaan pakken en alles paste ruim, het waren meer de kilo’s waar we op moesten letten dan of het zou passen. Vooral omdat we ook een halve apotheek mee hadden want ziek worden stond niet in de planning.

Dinsdag stond de taxi om 8 uur voor de deur met al mede reizigers die ook bij ons in de buurt wonen dus dat was makkelijk geregeld. Op het vliegveld de rest van de groep ontmoet, inchecken en relaxed todat we aan boord konden. Het klikte gelijk goed met de groep en ook met de mensen die we nog niet kenden. Na een redelijke vlucht kwamen we in Singapore aan waar we gelijk moesten doorlopen voor de volgende vucht naar Jakarta.

Jakarte was een belevenis zeg. Hoewel we er niet veel van gezien hadden. Na een spannend moment bij de baggage band om te zien of alles door was gekomen (grappig zoveel neurotische mensen op een rij “zit mijn koffer erbij???”) in de bus naar ons hotel voor de dag.Wat een armoede, hutjes, viezigheid, brommertjes, slechte wegen etc. Ons hotel stond achter een groot hek en het nodigde niet uit om wat te gaan zien dus wij hebben lekker tukkie gedaan, biertje gedronken en gegeten. Toen was het al weer tijd op te stappen voor de laatste vlucht.


Heerlijk biertje in Jakarta met katjang pedis. Bintang is het Heineken van Indonesie.

Die laatste vlucht was niet zo’n prettige, stinkende mensen, erg krap zwetende stoelen maar goed het was maar 3 uurtjes volhouden en dan zijn we er. De boot hadden we al gespot voor de landing en het zag er veelbelovend uit.

Eindelijk, we zijn er. Naar de boot, opgewacht met een drankje, schoenen gelijk uit en inleveren en de boot verkennen. Je kent wel de ervaring waar de plaatjes veel beloven maar in het echt…………..hier was niets gelogen, in 1 woord geweldig. Zo’n mooie boot, ruimte, luxe, service en wat het zeker maakte, zulke behulpzame en aardige crew die hebben zeker onze vakantie gemaakt.

Na een briefing konden we dan eindelijk vertrekken en er stond die dag tenminste 1 duik op de planning want tja daar was het allemaal om te doen. Wat een verademing zeg duiken in water was 30 graden is met een zicht onderwater tussen de 20 – 40 meter…………..heerlijk.

Iedere avond tijdens het geweldige diner werd de planning doorgenomen van de volgende dag, hoe laat op, hoe laat en waar duiken, wat konden we verwachten etc. Over het algemeen deden we zo’n 4 duiken per dag en natuurlijk altijd vrijwillig dus als je een duikje wilden overslaan was dat geen probleem.


Nemo gevonden!


Mooi koraal.

Om je een idee te geven van deze intensieve vakantie:
Om 6 uur op voor een kopje thee/koffie, duiken, grote ontbijt met eieren, bacon, tomaten en alles wat je wilde, duiken, uitgebreide lunch, tijd voor een tukkie om bij te komen van de ochtend, duiken, lekkere snack bij terugkomst, tukkie, laatste duik en dan het diner met altijd een heerlijk toetje en dan was het echt tijd om naar bed te gaan want tja de volgende dag was het alweer om 6 uur op.
BIj terugkomst van iedere duik stonden ze klaar met een drankjes al seen sapje, chocomel, thee en na de laatste duik een biertje. O ja had ik al vertelt dat het bier gratis was. Naast gratis bier waren de cocktails ook erg goedkoop en werd er scheutig gemixed! Je snap het, een heerlijke maar best inspannende vakantie.


Manta's!!


Een zeepaardje zo klein als de helft van de pink nagel.

Het duiken was een beleving. Het water was heerlijk warm, zicht uitzonderlijk en het onderwater leven nog veel mooier. We hebben weer zoveel nieuwe dingen gezien van mooie koraal fans, pygmee zeepaardjes, bumphead papegaai vissen, krabben, haaien, manta’s en ook de “walking shark”. Naast wat we zagen was het duiken ook voor de luie duiker. We werden met kleine bootjes naar de duikstek gebracht, het water in en duiken totdat we weer boven kwamen en dan werd je weer opgepikt. Niets navigeren terug naar de boot, niet druk maken waar we zijn gewoon heerlijk relaxt duiken en genieten van alles onderwater. Het heerlijkste moment was om na de duik al wachtend op het bootje op je rug te drijven en te genieten van waar we waren. En de zee………..geen golfje, helemaal vlak!


Lionfish.


De walking shark, hij loopt op zijn "voorvinnen".

We hebben helaas niet alle duiken kunnen doen want zoveel duiken is best een aanslag op je sinussen en zeker als de hele boot met verkoudheid kampt.Gelukkig zijn duikers goed voorbereid dus ieders apotheek werd aangesproken en medicijnen gedeeld om allemaal zoveel mogelijk te duiken. Op een gegeven moment zat de hele boot te stomen op advies van Jan en dat heeft weer voor wat extra duiken gezorgd. Duiken gezond…………niet echt.


Een Juvenile Harlequin visje, die zwemmen niet maar dansen door het water.


Prachtige zonsondergangen en een vlakke zee.

Aan alles komt een eind en zo ook aan deze bootreis. We hebben nog geprobeert de boot te kapen maar helaas niet gelukt. Na de bootreis zijn we naar Manado gereisd om daar nog 2 dagen door te brengen en ook een jungle wandeltocht te doen om het kleinste aapje ter wereld te vinden. Leuke tocht maar wel tropisch warm dus blij dat we weer terug waren in het hotel. Omdat Jan uiteindelijk toch wel een ooronsteking had opgelopen hebben we in het hotel gegeten wat voortreffelijk was. Manado is Indonesisch dus we hebben ons tegoed gedaan aan heel veel pindasaus met kroepoek!
Wel leuk om te zien dat je de Nederlands invloed goed terug kan zien met een verbasterde vorm van Sinterklaas, Nederlandse taal en gewoonten.


De geweldige Indo Siren boot van de Siren Fleet.


De super gezellige groep waarmee we op vakantie waren.

En dan is het echt over en is het instappen naar Brisbane.

De katten hebben het heel erg goed gehad en dat was ook te merken. Ze waren heel relaxt en zagen er goed uit. De oppas had het heel goed gedaan!

Een ding weten we wel, snel sparen voor snel nog een vakantie met een boot van de Siren Fleet want het is echt geweldig!!

Op Facebook staan nog meer foto's van deze geweldige tocht.

Groeten,
Jan & Nicole

What's happening

Chapel Hill, 15 September 2013

Heerlijk, de winter is voorbij en het lijkt wel alsof het voorjaar wordt overgeslagen en het gelijk zomer is. Afgelopen week was het wel 32 graden, zo'n 8 graden boven gemiddeld en wel een grote stap van het koele 22 graden. Maar we klagen niet en genieten er volop van.

Verleden weekend was het hoognodig om de voeten weer eens in het zand te hebben en zijn we lekker naar het strand geweest op Bribie Island. Het was denk ik wel 3 jaar geleden dat we daar geweest zijn en er was niet veel veranderd. Heerlijk breed strand, de zee arenden rond de duinen en hoewel de zee nog wel wat koel was hebben we heerlijk gezwommen.

We hadden plannen om te gaan duiken dit weekend maar helaas, de boot was kapot en we hadden geen zin om ver te rijden. Ook omdat ik eigenlijk nog steeds aan het herstellen ben van een flinke verkoudheid. Mijn neus en holtes zijn wel weer open maar ik loop nog aardig te hoesten en het is niet zo lekker om op 15 meter diep een hoestaanval te krijgen. Nog even wachten dus.

Aangezien we dus niet zoveel plannen hadden dit weekend maar eens even de tuin in. Verleden week hadden we al het houten wijnvat verwijderd wat vol zat met termieten die zich er heerlijk tegoed aan hadden gedaan. Niet zo'n goed idee dus een houten vat. Wat dan?? Vandaag bij het tuincentrum hebben we de oplossing gevonden. Een kunstof "schaal" die breed genoeg is om in het gat te passen. Nou dat moet het dan worden, plantjes gekocht voor erin en geinstalleerd. Het staat geweldig en is termieten proof.

De trap is af en de plantjes erom heen gepoot.

De nieuwe schaal in het midden van het dek.

Mooi he, heerlijk plekje om te relaxen.

Verder zijn we aardig sportief, Jan is aan het trainen voor de 100 km Brisbane to Gold Coast op zondag 20 October. Enne..... ik ben ook maar weer eens wat gaan doen. Heb lang nagedacht of ik misschien ook een fiets zou kopen maar dat zou op korte termijn niet genoeg "fitheid" opleveren. Dus, deze week ben ik met "Bootcamp" gestart. Dat betekent dinsdag en donderdag om 5 uur op en om 5.30 uur 's ochtends buiten trainen en op zaterdag mag ik uitslapen en hoef ik pas om 6.30 uur op en om 7 uur trainen. Eigenlijk best lekker om weer wat te doen en ook 's ochtends want als je dan thuiskomt na het werk ben je lekker klaar. Zo zijn we allebei fit voor onze vakantie eind November.

Volgende week zondag staat wel weer duiken gepland op Flinders Reef bij Moreton Island. Kan er nu al naar uitkijken, zeker als het weer zo aanhoudt. We zullen weer wat foto's van deze duiken op het blog zetten.

Nou en dat is "What's happening Down Under".

Tot de volgende keer,
Jan & Nicole

Opperdepop

Chapel Hill, 19 Augustus 2013

Inderdaad, opperdepop. Ik heb echt heel erg zuinig geweest maar eindelijk is het dan zover.....de kaas en pindakaas zijn op. Ik heb nog nooit een pot pindakaas zo uitgelikt want ik wilde echt de laatste kruimels eruit hebben. Gelukkig komen pa en ma Den Daas weer over aan het eind van het jaar en ik kan je vertellen dat de boodscappenlijst in de maak is!

De winter hier ontwikkelt zich heerlijk op dit moment. Lekkere temperaturen, beetje warmer dan het hoort te zijn maar dat maakt het opstaan in de ochtend ietsje makkelijker. We krijgen komende week nog wel een aantal koude nachten dus dat wordt lekker met pyjama en sloffen op de bank en snel aankleden in de ochtend.

We zijn lekker bezig in de tuin om de laatste dingen af te maken. We kwamen erachter dat het alweer een jaar geleden was dat we met de trap begonnen waren en dat die nog steeds niet af was dus......... aan de slag. Het enige wat we nodig hadden was extra hout dus na goed meten op naar de doe het zelf die hier Bunnings heet en inslaan dat hout. Gelukkig paste het in de auto en we zijn het weekend gelijk aan de slag gegaan. Na wat meetfoutjes van mij (Nicole) is het toch gelukt, tja als je aan de ene kant iets teveel hout afzaagt dan moet het er aan de andere kant ook maar af. Maar het vordert goed dus als het af is nog wat planten erbij en dan zijn we weer een stap verder. Dan hoeft eigenlijk alleen de waterloop met de vijvertjes nog maar aangelegt te worden.Ook in deze tuin kan een waterpartij natuurlijk niet achterblijven. Wordt vervolgd.

De trap halverwege, nog treden vastzetten en de schotborden maken.

Het dek ligt er heerlijk bij en de palmen zijn flink gegroeid zodat we lekker beschut zitten.

Ondertussen hebben we ook weer wat gedoken en dit keer een nachtduik. Het is een bijzondere duik en we kunnen het niet zo vaak maken omdat niet veel boten pas aan het eind van de middag uitvaren. De eerste duik is tegen de schemer en was niet zo bijzonder, eigenlijk werd het pas aan het eind interessant toen de grote kreeften langzaam tevoorschijn kwamen. Even een tussenstop op de boot en wat leuk was dat ze een BBQ hadden georganiseerd zodat we wat konden eten. We, Jan dan in dit geval want ik kan niet echt eten tussen de duiken door. Als ik dat wel doe eet ik de maaltijd nog 6 keer over en de vissen worden aardig gevoerd. Toen het echt donker was zijn we aan de nachtduik begonnen en ik weet niet waar ze opeens vandaan kwamen maar ik heb nog nooit zoveel schildpadden gezien. Ze hadden erg veel plezier met ons duikers want ze zwommen onder, boven en langs ons en bleven in het licht van de lampen rondspelen. Geweldig zoveel en zoveel grote schildpadden. Verder ook nog veel kreeften, squid en een bijzondere krab die een stuk koraal als vermomming op zijn hoofd had groeien. Wel een latertje want we waren pas 23.30 uur thuis en moesten nog alles schoonmaken dus gelukkig dat we zondag konden uitslapen.

Een stone fish, giftig dus oppassen en niet aanraken.

Kreeften die tevoorschijn komen.

Schildpadden....

Schildpadden....

En schildpadden...

De krab met het stuk koraal op zijn hoofd aan de wandel.

Komend weekend gaan we zondag naar een bijeenkomst die wordt georganiseerd om de politiek te overtuigen het Great Barrier Reef te behouden. Ondanks dat het GBR een beschermt marine park is heeft de politiek plannen (en ze zijn er al mee bezig) om extra havens aan te leggen om meer dan 700 tankers per jaar toegang te geven met all destructie van dien. De havens worden gegraven en alles wordt gedumpt op het reef, de tankers brengen schade aan het reef en dat allemaal voor extra dollars. Zo zonde dat mensen niet beseffen wat ze hebben totdat het vernietigt is. Maar goed misschien dat we door kunnen dringen, wordt wel groot die bijeenkomst, geloof dat er al rond de 800 man op komt draven vanuit alle hoeken. Gelukkig zijn er ook veel mensen die er wel om geven.

Tot zover weer deze update en we houden jullie weer op de hoogte van de tuin ontwikkelingen, de bijeenkomst en van het duiken natuurlijk.

Groeten,
Jan & Nicole

Hoog tijd

Chapel Hill, 27 July 2013

Zeker hoog tijd voor weer eens een update van het blog, zeker voor onze trouwe volgers (Dennis & Johanneke, bedankt voor de hints). Het is alweer even geleden en misschien komt het wel dat we net terug zijn uit Nederland en al zoveel vertelt hebben. We hebben natuurlijk niet stil gezeten hoor de laatste maanden.

De winter heeft ingezet en is gelukkig niet zo koud als anders, vooral 's nachts niet. Het is zelfs de warmste maand July sinds 18 jaar geweest en in de skigebieden snakken ze dan ook naar wat sneeuw. Wel valt er meer regen dan normaal wat ervoor zorgt dat het onkruid blijft groeien wat beetje jammer is en voor veel werk in de tuin blijft zorgen.

Zo'n 4 weken geleden besloten we eens een echte 4wheel drive tour te maken, we hebben zo'n auto niet voor niets. We kozen een route door de Condamine Gorge zo'n 150 kilometer van Brisbane. Vroeg uit bed, 5 uur, om er bijtijds te zijn en ook om onderweg nog wat kangaroo's en wallabies te spotten. Het was een mistige morgen en om een uur of 9 hebben we bij een lodge heerlijk zitten ontbijten en hebben de mist op zien trekken. Toen de mist weg was hadden we een prachtig overzicht door de vallei en het zonnetje kwam er lekker door.

We kwamen bij een mooie wandeling terecht met een waterval en een plaats waar veel papegaaien waren. Met een beetje vogelvoer kwamen ze op je hand zitten en eten. Op een gegeven moment zaten ze overal, je hoofd, schouder, arm en hand. Mooie dieren hoor.

Na de wandeling zijn we doorgereden naar de Gorge en we zullen de tocht door de Gorge niet snel vergeten. Na het ontbijt snel de route weer gevolgd en daar was het begin van de Gorge met de rivier. Tijdens het rijden door de Gorge moesten we 14 keer de Condamine rivier oversteken. Ach een beetje door het water heen, geen probleem dachten we............dit waren echter wel serieuze oversteek plaatsen met stromend water! Het viel ons al op dat er meerdere avonturiers waren maar dat ze allemaal wel in groepjes waren, wij waren alleen. Ook dat ze de route de andere kant op reden, mmmm, we volgen toch echt ons toerboek.

Bij de eerste oversteekplaats keken we elkaar aan en namen een hap adem, Jan gooide het gas erop en we kwamen veilig aan de overkant zodat we eindelijk onze ingehouden adem konden loslaten en doorademen. Officieel hoor je de oversteek eerst te voet over te steken om te kijken hoe diep deze is maar niemand deed dat en tja wij wilden ook niet voor aap staan. Af en toe konden we de kunst afkijken van tegenliggers die we graag eerst lieten gaan. Toch bleef het spannend elke oversteek weer, adem in en weer uit aan de overkant. We waren zo gefocust op het oversteken dat we aan het einde besefte dat we geeneens foto's hebben genomen maar daar wilde we niet voor teruggaan. Volgende keer maar weer.

Na deze avonturen zijn we richting huis gegaan maar natuurlijk niet zonder een picknick met BBQ.

Afgelopen weekend zijn we weer eens wezen duiken. Eigenlijk hadden we dit voor zaterdag gepland maar dat kon niet doorgaan dus toen maar gelijk zondag geboekt in het heerlijke Byron Bay. Altijd leuk om daar naar toe te gaan. Relaxt dorp, mooie stranden en prachtig duiken. Het is winter dus dat betekent dat de Grey Nurse Sharks er weer zijn en natuurlijk de walvissen. Nou haaien waren er zeker, we struikelde er gewoon over, ze lagen heerlijk te rusten met z'n allen in een rij. Natuurlijk ook nog andere vissen gezien en een hele grote schildpad van ca 1,5 meter lang die met zijn hoofd onder de rots lag te slapen en een nieuwe Nudi Branch. Het was wat ze noemen een luie duik met de stroom mee. Je gaat op 1 punt in het water en laat je rustig op de stroom meevoeren en aan het eind van de duik wordt je weer opgepikt. Na de 2e duik ging de eigenaar nog even op zoek naar walvissen voor ons en we kwamen een groepje van 4 grote walvissen tegen die met de staart zwaaiden naar ons. Wat een prachtig dieren toch.

Volgende week zaterdag gaan we ook weer duiken, dit keer aan het eind van de dag zodat de 2e duik een nachtduik is. Mooi want dan kan ik gelijk mijn nieuwe lamp uitproberen en het is ook leuk om eens nacht foto's te maken.

We hebben natuurlijk onze prachtige duik vakantie nog tegoed eind November maar ach omdat we toch bezig waren met vakanties hebben we de volgende ook maar vast geboekt. Eind april volgend jaar gaan we weer naar Western Australia. Allereerst omdat mijn nichtje Jo gaat trouwen en als we daar toch zijn gaan we door naar Exmouth voor een week. Hier zijn we al eerder geweest maar nu gaan we terug om de hele week te duiken en met de Whale Sharks te zwemmen. Dit zijn 8 to 18 meter lange walvishaaien (eten alleen plankton dus ongevaarlijk) met allemaal stippen op zich, hele mooie en bijzondere dieren. Dus........als er nog iemand op de katten en ons huis wil komen passen jullie zijn van harte welkom.

Zo dat was weer een kleine update. We zullen laten weten hoe de nachtduik is gegaan volgende week.

Groeten,
Jan & Nicole

Nederland 2013

Chapel Hill, 26 Mei 2013

Zo de eerste week terug in Australie zit er weer op en het is tijd om eens terug te kijken op onze heerlijke vakantie in Nederland.

Het was als weer zo'n 2,5 jaar geleden dat we terug waren geweest en we keken er dus zeker naar uit iedereen weer te ontmoeten. Altijd leuk om het eerste bekende gezicht al op Schiphol te zien, Jan zat ons al op te wachten bij de bagage band! In de verte hadden we Joop ook al gespot dus ons ontvangst commitee was er ook. Heerlijk om hen weer te zien en in de armen te sluiten. Snel op weg naar IJsselstein.

Aangekomen in IJsselstein eerst even bijkomen van de reis, alles was goed gegaan maar het blijft natuurlijk best even een zit. Nadat we on lekker hadden opgeknapt stond Karen met de mooie Lisa al voor de deur. Wat een heerlijke moppie die Lisa, de eerste kennismaking ging best goed en leuk om de fles gelijk te mogen geven. Maar de middag was nog niet voorbij. Aan het eind van de middag zijn we bij Dennis, Johanneke en Tijmen langs geweest voor onze eerste kennismaking met Tijmen (en natuurlijk ook om Dennis & Johanneke te zien). Onder het genot van heerlijke moorkoppen, speciaal voor Jan, was het weer ouderwets gezellig bijkletsen alsof we niet weggeweest zijn.


Heerlijk knuffelen met Lisa.


Het welkomst bord van Dennis & Johanneke, zo lief en zo waar!

Dan bij Jenny & Joop aan tafel voor het eerste lekkere Nederlandse avondmaal, tuinbonen met spekjes, lekker hoor! Die avond hebben we het volgehouden tot een uur of 10 maar toen ging het kaarsje langzaam uit en was het tijd voor een lekker tukkie.

Dinsdag avond hebben we heerlijk gegourmet bij Arie, Tiny, Jorrit en Merijn. Weer reuze gezellig en ouderwets gelachen (of niet Merijn). We vonden het heel speciaal dat Jorrit helemaal uit Delft gekomen was en hij had nog een lange reis terug voor de boeg.

Woensdag avond hebben het nieuwe appartement van Elly & Jan bewonderd en ze heeft heerlijke asperges voor ons gekookt. Aangezien we die niet hebben in Australie hebben we er dubbel van genoten. Het was heel erg leuk om ook Judith te hebben ontmoet die met Erik op de koffie kwam!!

Donderdag eindelijk bijkletsen met Ria die helemaal naar IJsselstein kwam en het was weer als vanouds. Vrijdag was het zover om van de heerlijke spareribs van Jack's Grillhouse te genieten en natuurlijk de hele familie bij elkaar te hebben. We hadden geen enkel vermoeden dat dit niet de laatste keer zou zijn dat we de familie De Gier bij elkaar zouden hebbben.


Gezellig spare ribs eten in Jack's Grillhouse.

Na deze IJsselsteinse week zijn we naar Arnhem vertrokken voor 2 weken bij Marcel, Yvette, Alyssa, Jesper en Elize. Heel anders natuurlijk met de 3 kinderen maar we hebben ervan genoten, de tekeningen die we hebben gemaakt, de speeltuinen bezocht, veel gezwommen, gewandeld, met de auto's gespeeld, de honden uitgelaten, het Openlucht museum geweest en natuurlijk de midweek in Zeeland. Het was ook behoorlijk moeilijk weer afscheid te nemen na deze 2 weken en de laatste ochtend werd Jan verrast met een ontbijt op bed en een cadeau voor zijn verjaardag!


Jan & Alyssa klaar voor Koningsdag.


En waar kan je dat beter vieren dan op het terras?!


Ja Elly, ook ik had mijn oranje shirt aan.


Alyssa en Jesper op de scooters en Marcel die probeert niet aangereden te worden.


Eikschillen in het Openluchtmuseum met de familie, hard werken voor 3 centen.


En als we dan moe zijn lekker tegen Oom Jan aankruipen.

De laatste dagen in IJsselstein hebben we gebruikt om de laatste boodschapjes te doen (kaas en pindakaas natuurlijk), met Sigrid bij te kletsen in de Ridder en met Ester naar Sting geweest (haar paard). Als klap op de vuurpijl het verassingsfeest op zondag 12 mei waar echt helemaal niemand wat van verklapt heeft, knap hoor. We hebben ervan genoten de hele familie bij elkaar te zien en ouderwets een feestje te hebben.


De zegen voor het feest met de champagne!


De mannen bij elkaar om een boompje op te zetten.


Ook Arie en Hennie waren er, geweldig!

We zijn vast dingen vergeten te vertellen in deze terugblik maar het was ook zoveel wat we gedaan hebben en zoveel mensen die we ontmoet hebben.

Via deze weg willen we iedereen hartelijk bedanken voor de gastvrijheid en tijd die iedereen met ons heeft doorgebracht en zeker Joop & Jenny en Marcel & Yvette voor het mogen logeren bij jullie. We hebben van alles genoten en het afscheid was dan ook weer niet makkelijk. We zullen er weer zeker 3 jaar op moeten teren maar...........gelukkig is er skype!

We zullen verder weer onze avonturen hier op het blog vermelden en jullie verder op de hoogte houden.

Tot snel,
Jan & Nicole

Bijna zover!

Chapel Hill, 15 April 2013

Inderdaad, bijna zover, het grote aftellen is begonnen!!

De laatste tijd zijn we lekker bezig geweest zoals sommigen via Facebook hebben kunnen volgen. Regelmatig wezen duiken en mooie foto's weten te maken wat een goede oefening is voor onze duikvakantie eind van het jaar. En natuurlijk Jan weer op de fiets afgelopen weekend om een 100 km toer tocht te rijden. Hij heeft de 100 km gereden rond de 3 uur wat echt een knappe prestatie is met al die klimmetjes erin!

We zijn al even bezig met het voorbereiden van deze vakantie. Voorbereiden zal je denken, toch een kwestie van je koffer pakken en vertrekken?! Natuurlijk maar dit keer hebben we te maken met onze 2 katten kids die we nu toch voor 4 weken alleen gaan laten. We hebben een goede oppas die 2 keer per dag zal langskomen en tijd met ze zal doorbrengen maar toch, het zijn nog zulke kleine kerels die natuurlijk onzettend verwent worden door ons. Maar goed, we hebben de kalmerende luchten alweer aangezet, allerlei lekkere plekjes voor ze geregeld met kussens en kleedjes om lekker te liggen en lekker eten, ze mogen zelfs op de slaapkamer dus het bed zal er wel "lekker" uitzien na 4 weken. Het zal wel goed komen met ze, nu nog met mij ;-).

Nou, de laatste wasjes doen, het werk afronden, huis aan kant,dan de koffers pakken en de katten nog een enorm veel knuffels geven. De kattenoppas brengt ons ook naar het vliegveld zondag dus dat zit wel goed.

Goede timing trouwens op naar Nederland te gaan, moeders volgende keer ons niet meer zo laten schrikken he!! Gelukkig is het weer goed afgelopen maar we hebben toch even onze adem ingehouden. Tot snel voor een dikke knuffel!

Nou luitjes, tot snel, wij kijken ernaar uit!!

Jan & Nicole

We mogen ook weer terug!

Chapel Hill, 23 maart 2013

De voorbereidingen zijn langzaam begonnen voor ons tripje naar Nederland. We hadden al de paspoorten vervangen maar aangezien ons visum ons alleen onbeperkte reizen buiten Australie voor de eerste 5 jaar gaf, moesten we daar ook nog wat aan doen. Ja, het is inderdaad alweer bijna 5 jaar!

Gelukkig is dat niet zo moeilijk en tijdrovend als het basis visum. De aanvraag voor een zogezegd Return Visum kan gewoon via het internet en binnen een paar uur heb je de bevestiging binnen. Toch wel weer een geruststelling, we mogen ook weer terugkeren naar Australie!!

Jan gaat morgen nog even een flinke toertocht maken de "MtCootha Challenge". Een rit van 100 km met in het midden de berg Mt Cootha waar wij onder wonen. Hij is er helemaal klaar voor, flink getraind en allemaal zonder stimulerende middelen ;-)

Dan is het alweer Pasen volgend weekend en hoog tijd voor weer een duikje. De plannen zijn om naar de HMAS Brisbane te duiken, een wrak bij Mooloolaba. Hopelijk is het zicht goed voor wat mooie foto's die we op het blog zullen zetten.

Tot snel weer!
Jan & Nicole