Brisbane Skyline

Brisbane Skyline

zaterdag 31 december 2011

Oudjaarsdag 2011

Chapel Hill, 31 December 2011

Zoals al was aangekondigd moest het er dit jaar maar eens van komen, zelf oliebollen bakken. Daar waar we in Nederland altijd konden mee eten met Jenny moeten we het hier zelf maar rooien en dat zonder mixen maar gewoon met gist. Met goede tips van moeders, Jenny en Paola en de nodig research op internet hebben we ze vandaag gebakken.


Ziet eruit alsof ik dit al jaren doe.......

Wat een feest om zelfs hier in Australie oliebollen te eten. Het rijzen ging goed, zelfs een beetje te want het kwam over de rand heen zetten. Volgend jaar toch maar een grotere pan of schaal gebruiken. De frituurpan stond er klaar voor en na een testbol om te kijken hoe lang ze er eigenlijk in moeten waren de eerste bollen snel gebakken. Ik moet zeggen het valt me alles mee. Het is ook wel een voordeel om ze buiten te kunnen bakken.


Gelukkig Jan vindt ze ook lekker.



We hebben nu 3 schalen vol (ook kleine schalen hoor) om ons de Oudejaarsavond mee te vermaken, de Champagne ligt al koud dus laat maar komen!


Het eindresultaat!

Voor iedereen een gezellige Oudejaarsavond en een geweldig 2012!!

Groeten,
Jan & Nicole

dinsdag 27 december 2011

Kerst 2011

Chapel Hill, 27 December 2011

Zo de kerst zit er ook weer op. Kerstavond was heel erg gezellig met Larrissa en Isaac uit eten. Heerlijk om niet te hoeven koken en af te wassen!

Op eerste kerstdag hebben we de 5 kilo ham bereid voor ons kerstbuffet met Joeri, Monique en Emma. De eerste stap was de huid verwijderen en zoveel mogelijk vet proberen op de ham te laten zitten, insnijden en in een mooi patroon kruidnagels erin steken. We hadden bij de deli het laatste van 60 zakjes kruidnagels gekocht net op het nippertje. Daarna de marinade erover en in de oven. Nou het resultaat mocht er wezen!! Zie hieronder voor de verschillende fases van bereiding tot aansnijden!


Het voorbereiden.......


In de oven.......


Aansnijden maar!


Het eten was goed geslaagd, kijk maar hoe kleine Emma zit te smullen.

Na het eten hebben we lekker lang nagetafeld en gekletst onder het genot van door Jan gemaakte chocolate mouse. De volgende dag met elkaar het kerstontbijt gedaan en ja zelfs de kerststol ontbrak niet.

Joeri, Monique en Emma zijn weer op huis aan gegaan en wij hebben de rest van de dag lekker gerelaxt want het was erg warm op 2e kerstdag.

Vandaag zijn we wat wezen shoppen en hebben we tuinverlichting gekocht voor de achter tuin en op het deck. En toen liep ik ineens tegen een bijzonder "ding" aan voor de achtertuin. Toch wel een beetje Nederlands dus ik kon het niet laten en heb het gelijk gekocht en hij krijgt een mooi plekje op het deck als alles klaar is. Tot die tijd logeert hij op ons balkon bij de slaapkamer. Nieuwsgierig geworden...............


Leuk he!


Nou dat was de kerst, op naar Oud & Nieuw. Bedankt Joop & Jenny voor het oliebollen recept, hier kan ik denk ik wel wat mee.

Groeten,
Jan & Nicole

vrijdag 23 december 2011

Kerst deel 3 en meer.......

Chapel Hill, 23 December 2011

En zoals Johanneke al heeft voorspeld is er inderdaad een deel 3 in ons kerstverhaal!

We hebben de kerstboom opgezet, vervolgens alle breekbare zaken vervangen door plastic, daarna de boom naar de andere kant van de woonkamer verplaatst zodat er niets naast stond waar vanaf ze erin konden klimmen maar.........het mocht allemaal niet baten. Donderdagavond een half uur nadat we op bed lagen kwam de klap, ja hoor het was ze gelukt. Vanaf de onderkant in de boom geklommen en de hele boom omgegooid!

Dit was het, nu had ik er genoeg van en vervolgens hebben we afgelopen vrijdag de kerstboom maar afgetuigt en opgeruimd in de hoop dat het volgend jaar misschien beter gaat. Oke, ze hebben gewonnen maar we gaan natuurlijk wel gewoon kerst vieren.

Op kerstavond gaan we uit eten met Larrissa en Isaac, een collega van de QT wat vrienden zijn geworden. Op 1e kerstdag komen Monique, Joeri en Emma kerst vieren. Hier gaan we een Austalische gewoonte uitproberen omdat ik van mijn werk een kerstham heb gekregen dus die gaat de oven in. Ze blijven gezellig slapen dus 2e kerstdag kerstontbijten met elkaar, zelfs de kerststol ontbreekt niet. 2e kerstdag bestaat hier niet dat is Boxing Day, de dag waarop de grote uitverkoop begint.

Onze duik is niet doorgegaan vanwege het weer en die staat nu gepand op oudjaarsdag, zaterdag 31 december. Hierdoor ga ik de dag ervoor proberen, voor het eerst van mijn leven, om oliebollen te bakken. Ja het is niet te geloven maar het gaat gebeuren!

Zoals de titel al zegt, er is nog meer nieuws (volgens mij weet bijna iedereen het al maar ja), Jan gaat op 3 January bij zijn nieuwe baan beginnen bij het Mater Hospital. Hier natuurlijk ook weer voor de IT in een heel nieuwe omgeving.

Nou dat was het einde van ons kerstverhaal, hoopt dat het volgend jaar iets minder schade oplevert.

Groeten,

Jan & Nicole

woensdag 14 december 2011

Kerst deel 2

Chapel Hill, 14 December 201

Inderdaad Kerst deel 2. Zoals ik al in het laatste bericht schreef "we houden vol" maar toch hebben na 4 dagen kerstboom ervaring met jonge katten toch maar enige veranderingen aangebracht.

Omdat zowel Rebel als Bandit het heel erg leuk vinden om ballen uit de boom te meppen is de schade tot nu toe 6 gebroken ballen. Ok, een goede reden om weer eens wat nieuws te kopen maar omdat dit meestal 's nachts gebeurd is het niet erg leuk om om 4 uur 's nachts de boel op te ruimen en te staan stofzuigen.


Zoals je ziet hebben we de onderkant al "kaal" gehouden maar het mocht niet baten.

Omdat we niet willen toegeven aan onze terreur katten hebben we vanavond alle glazen ballen uit de boom gehaald en vervangen door plastic ballen. Deze zullen er nog steeds uitgemept worden maar breken in ieder geval niet en geven ons weer een goede nachtrust! Nou alleen hopen dat ze niet de hele boom omgooien want ze vonden erin klimmen ook erg leuk.


Soms liggen ze er lief onder te slapen, meestal niet!

We hebben ook een echte "Bush Christmas" bezocht in Brookfield. Brookfield is een klein dorpje vlabij ons. Eerst werden er natuurlijk de Christmas Carols gezongen en uiteindelijk kwam Santa Claus aan, helaas niet in zijn slee maar met de brandweer auto! Dit spektakel werd afgesloten met prachtig vuurwerk. Het is altijd weer leuk om te zien dat hier op zijn Australisch de gezinnen weer hun picknick kleedjes meenemen en volle koelboxen met eten en drinken.


De Schotse doedelzak band begon de avond.


Christmas Carols zingen begeleidt door een ukulele band.

Komende zaterdag gaan we weer eens een duikje maken bij Stradbroke Island en nu het zomer is zijn de verwachtingen weer hoog gespannen voor prachtige manta rays. Wordt vervolgd. We zullen laten weten hoe het was.

Groeten,
Jan & Nicole

zondag 11 december 2011

Kerst met jonge katten

Chapel Hill, 11 December 2011

Ja ook hier is de kersttijd aangebroken. Eigenlijk al sinds eind November maar dat komt natuurlijk omdat ze geen Sinterklaas kennen hier. Vreemd maar waar maar de Sint heeft ons toch gevonden en ons weer verrast met wat Nederlandse cultuur, dvd's van Gooise Vrouwen en Sint! We hebben er weer van genoten en voelen ons vereerd met deze kado's.

We hebben er even over nagedacht of we de kerstboom wel of niet zouden opzetten. Waarom? Omdat hier 2 adhd jonge katten rond rennen...... Ok, we hebben de boom zaterdag middag opgezet en dat ging eigenlijk heel goed, geen interesse en ook 's avonds keken ze er niet echt naar om. Maar.....daarmee hebben ze ons mooi op het verkeerde been gezet.

We lagen nog geen 5 minuten op bed en ja hoor daar hoorde we de eerste (plastic) kerstbal al door de kamer stuiteren. We hadden bewust de plastic ballen onderin gehangen. Dan maar alle onderste ballen verwijderen en dat hielp, de rest van de nacht was het stil.

Weer misleidt........toen we opkwamen was de volgende laag, houten winterbeeldjes, vakkundig verwijdert en gesloopt. Ook onze mooi kerstman pop is niet aan de genegenheid van de katten ontsnapt. Van de box afgegooid en zijn hele baard was nat van het wassen door de katten (hier verdenk ik Bandit van want die wast graag vanalles).

We hebben besloten dat we er ons niet onder laten krijgen door onze kamikaze katten en de houten beeldjes zijn weer gelijmd en terug in de boom, wel wat hoger nu. Bandit heeft besloten dat je ook lekker onder boom kan slapen maar Rebel vindt het nog steeds leuker erin te klimmen. We zijn benieuwd wat we morgen aantreffen als we terugkomen van werk. We houden vol!!

Groeten,
Jan & Nicole

dinsdag 15 november 2011

Summer's here!

Chapel Hill, 15 November 2011

Wow, je zou denken dat na de winter toch eerst de lente komt, niet echt dus. Verleden week is gelijk na de winter de zomer begonnen. De temperatuur komt dagelijks rond de 30+ graden en 's nachts koelt het maar net af naar de 20 graden.

Wat zeur je nou zal je denken, wij wilde toch in Australie wonen. Klopt, maar nu ik tegenwoordig wat meer onderweg ben naar klanten, mmmmmm toch wel warm hoor. Maar met mijn koeltas in de auto blijft mijn lunch en drinken in ieder geval lekker fris en koel!

We komen er achter dat de katten het ook wel warm vinden, hoefden we ons in Nederland niet zo'n zorgen om te maken. Siberische boskatten, het zegt het al natuurlijk, houden niet echt van heel warm. Rebel heeft al af en toe natte voeten in het zwembad gehaald maar Bandit is niet zo'n water fan. We proberen al wat manieren te vinden om ze af te laten koelen.


Rebel zijn manier om te relaxen.

Zelf proberen we ook het "hoofd koel te houden" met een dipje in het zwembad en als het niet meer gaat de airconditioning aan. Gek eigenlijk een maand geleden liepen we nog met een trui en de verwarming aan.


Het deck met de beplanting doet het goed, ons plekje om lekker in de schaduw van de boom te zitten!

We houden vol!!

Groeten,
Jan & Nicole

zaterdag 5 november 2011

Ons West Austalia avontuur

Chapel Hill, 5 November 2011

Zo de vakantiewas is weer weggewerkt, de katten zijn weer gewend en de eerste werkweek zit er al weer op. Tijd om het blog eens bij te werken met ons vakantie avontuur.

Nadat we vrijdag 14 Oktober de katten naar hun vakantie adres hadden gebracht, het afscheid was even moeilijk, hebben we de koffers ingepakt en vlogen we de volgende dag vroeg naar Perth in West Australie. In Perth werden we opgewacht door Elena. Walter en Elena waren een paar weken daarvoor verhuisd van Brisbane naar Perth. Leuk om elkaar zo snel al weer te zien. Die middag hebben zij ons delen van Perth laten zien zoals Swan River, de Bell Tower, Fremantle, Kings Park en natuurlijk de zee met de mooie stranden. 's Avonds hebben we lekker in Fremantle gegeten.


Walter, Elena en Nicole bij Fremantle aan het strand.

De volgende dag begon onze rondreis. Eerst onze huurauto opgehaald, een stoere Pajero 4WheelDrive want die zouden we in het binnenland nodig hebben. Onze eerste stop waren de Pinnacles, zandsteen rotsen in het midden van een zandwoestijn. Met de auto konden we een rondtrip maken door de zandwoestijn en uitstappen voor de foto's. Prachtig wat de natuur kan maken gecombineerd met het rode zand en dan in de verte de witten duinen. Wat ons opviel toen we uitstapten waren de vele vliegen die je aanvielen. Overal gingen ze zitten, in je ogen, je oren, je neus, heel irritant.
Na dit bezoek door naar de eerste overnachtings plaats Kalbarri.


De Pinnacles.


Onderweg in Kalbarri Nationaal Park met de Paj.

De dag erna hebben we eerst het Kalbarri Nationaal Park bezocht waar we ontbeten en een stukje gelopen hebben. Prachtige rode rotsen en de gorges vol met water. Na dit bezoek hebben we de weg weer vervolgd naar onze volgende stop, Monkey Mia. Onderweg kwamen een "nieuw" Australisch dier tegen voor ons, de Thorny Devil, midden op de snelweg. Grappig was dat een andere auto ook al was gestopt en dat uiteindelijk 3 mensen op het asfalt lagen om een mooie foto te maken. Bijzonder diertje met op het zicht gevaarlijke stekels maar hij is eigenlijk heel zacht. We hebben hem veilig aan de kant van de weg gezet.


De Thorny Devil op het midden van de weg.

Tijdens onze trip naar Monkey Mia kregen we al een aardig beeld van West Australie. Waar we in Queensland gewend zijn om regelmatig dorpjes of bezienswaardigheden tegen te komen kan je hier makkelijk 500 km rijden zonder iets te zien dan de grote vlakte en een roadhouse om te tanken. Queensland begint zelfs overbevolkt te lijken. Gedurende de reis hebben we een goed ritme opgepakt voor de stukken rijden. Gewoon om een uur of 6 op weg zijn zodat we 's middags bijtijds op de nieuwe locatie waren en nog wat konden doen.


De dolfijnen komen een visje mee prikken.

In Monkey Mia bleven we 2 nachten. 's Ochtends vroeg komen daar de wilde dolfijnen als ze zin hebben om naar ons mensen te kijken en een visje mee te pikken. Prachtig gezicht zo'n mooi dier op een meter afstand met zijn oog naar je opgslagen. Die middag zijn we naar het Francois Peron Nationaal Park gegaan om te gaan snorkelen. Als leuke bonus moesten we een aardig stukje 4WD door zandpaden en hebben we de banden een stuk leeg laten lopen. Alles is goed gegaan al was het soms best spannend om niet vast te komen te zitten. Goede oefening voor als we hier eens het strand op willen.

De volgende dag vertrokken naar Exmouth met een tussenstop in Coral Bay. Hier verwachtte we eigenlijk een plaatsje maar het was niet meer dan een grote camping met wat faciliteiten. En.....prachtige witte stranden en een geweldig blauwe zee. Hier hebben we gesnorkeld tussen het koraal door met mooie visjes en een grote schildpad. Daarna doorgegaan naar Exmouth waar we in het prachtige Novotel ook 2 nachten zouden doorbrengen.


Je moet wat voor een mooie foto over hebben!

De dag in Exmouth was gepland als onze duikdag. De dag begon eigenlijk met een teleurstelling dat de duikorganisatie niet genoeg mensen had om eruit te gaan dus zijn we omgeboekt naar een andere organisatie en hebben we gedoken op de Navy Pier. Uiteindelijk hebben we 2 geweldige duiken gemaakt. De pier (100 meter uit de kust en 150 meter breed) was ooit gebouwd door de Amerikanen om hun spullen aan land te brengen en is eigenlijk verboden gebied maar zij hadden een vergunning. Dus we hebben gedoken op een plek waar je anders niet komt. We hebben nog nooit zulke grote vette vissen gezien, je kon goed zien dat de pier bescherming boodt. Een Grouper van wel 2 meter lang en 1 meter doorsnee, grote dikke vette murenes, veel grote schildpadden en nurse sharks en white tip sharks op een halve meter afstand, geweldig. 's Middag nog even in het zwembad gehangen en in de zon genoten van het mooie weer. Dit was ons laatste dag aan de kust.


Een roadtrain, vrachtwagen die 56 meter lang is en niet stopt voor wat dan ook dus je kan maar beter aan de kant gaan.

Vervolgens zijn we vertrokken naar de Pilbara, het Karijini Nationaal Park. Hier zouden we in een tent 2 nachten doorbrengen midden in het nationale park. De rode aarde was hier heel goed zichtbaar en drong ook lekker overal in door, de witte auto had al snel een rode gloed. In plaats van dat je bergen met gorges hebt is het hier meer een soort van hoogvlakte waarin de gorges zijn. De volgende dag zijn we een deel van de gorges gaan lopen en dat was erg leuk met wat geklauter en door poelen heen waden. Om ons backpak droog te houden is Jan door een poel heengewaad waarbij het water net boven zijn ogen kwam. Erg spannend maar vooral bijzonder mooi. De volgende dag hebben we voordat we op doorreis gingen een ander deel van het park gelopen en hebben we een heerlijke duik genomen in de Fern Pool met een heerlijke waterval. Goede frisse start van de ochtend. Daarna door naar Newman.


Karijini Gorge met pool.

In het binnenland kan je goed de invloed van de mijnen zien. Die zijn in heel West Australia erg belangrijk maar zeker in het binnenland. De dorpjes hier bestaan eigenlijk alleen maar vanwege de mijnen. De mensen die hier dan werken worden ingevlogen vanuit de grote steden, blijven dan ca 10 dagen en vliegen weer terug. In Newman hebben we de auto's gezien die ze in de mijnen gebruiken, best wel groot. Verder lekker gerelaxed en gegeten.


Een mijnauto, probeer Nicole eens te ontdekken.......

De volgende dag door naar Meekatharra. Weer die enorme ruimte en eindeloze vlakte. Soms met alleen maar rode grond en wat dorre struiken en dan ineens weer heel erg begroeid met bomen en de mooie wildflowers. In Meekatharra wachte ons een beetje een verrassing, als je denkt dat je een mooi oud hotel hebt geboekt wordt je bij inchecken verwezen naar een deel naast het hotel waar zo'n 20 keten stonden wat dan de hotelkamer was. Wat een vieze oude boel. Zo is weer duidelijk dat mensen snel en makkelijk rijk willen worden want ivm de mijnen zat het ook helemaal vol, mensen moeten toch ergens slapen. Omdat er niet veel toe doen was zijn we in de pub beland en hebben we er maar een paar biertjes opgenomen, t'was tenslotte vakantie!

De volgende dag was de laatste rit en dat was best een flinke terug naar Perth. Vroeg (5 uur) weer op en op weg. Wat was dat prachtig om het zachte ochtendlicht over de vlakte te zien en alles te zien ontwaken, heel andere kleuren dan. Des te dichter je bij Perth kwam veranderde de rode vlakte in grote graanvelden zover je kon kijken en kwamen ook de wijngaarden in beeld. 's Avonds hebben we bij Walter en Elena nog lekker gegeten en bijgekletst over onze ervaringen en natuurlijk over de great white die in Perth weer iemand heeft geproefd. Dit was het derde slachtoffer in 3 maanden dus dat hield de gemoederen erg bezig.

Na een nachtje slapen zijn we teruggevlogen naar Brisbane en omdat we aan het eind van de middag terugkwamen moesten we nog een nachtje wachten voordat we de katten konden ophalen. Dat hebben we de volgende dag om 7 uur gedaan en ze hebben het best goed gehad maar waren erg blij ons weer te zien en hebben die dag zo'n beetje aan ons vastgeplakt gezeten.

We kijken terug op een actieve mooie vakantie en hebben weer een deel van Australie gezien wat zeker de moeite waard is. Nu weer bedenken wat onze volgende reis gaat worden!

Groeten,
Jan & Nicole

donderdag 13 oktober 2011

Alweer even geleden

Chapel Hill, 13 Oktober 2011

Het is inderdaad al weer even geleden. De dagen en weken vliegen ook gewoon voorbij.

Ondertussen ben ik (Nicole) al weer 5 weken werkzaam bij 4KQ Radio Brisbane. Ik had het bij de QT wel gezien en toen er een kans voorbij kwam om weer bij radio te gaan werken heb ik die gegrepen (en gelukkig vonden zij mij een goede kandidaat). Het is wel even wennen weer, andere mensen, andere manier van werken en toch weer ander product. Van 1 ding hebben ze in geen enkel bedrijf kaas gegeten hier in Australie, mensen inwerken. Je wordt letterlijk achter een bureau gezet en zoek het verder zelf maar uit. Nou heb ik daar op zich geen probleem mee maar het is wel eens lastig om uit te vinden waar je voor welke info moet zijn. Maar het is me aardig gelukt, ben al regelmatig op pad naar klanten presentaties geven en de eerste boeking is al verkocht. Radio is inderdaad weer een leuke omgeving om in te werken!



Onze jongens worde ook langzaam aan groot. Bandit is de zwaarste van het stel en weegt al wel bijna 3.5 kg. Rebel is nog steeds een lekkere kletsert en miauwt bij iedere beweging. Voor bij het huis en het deck hebben we een ruimte kunnen afzetten zodat we ook gewoon lekker buiten kunen zitten en zij buiten lopen. Ook het zwembad gedeelte en het is dan ook al een paar keer gebeurd dat er 1 een nat pak heeft gehaald. Ach, beetje afdrogen en verder in de zon drogen, ze maakten er niet heel erg een probleem van en het koelt lekker af.



Afgelopen zondag zijn we ook weer eens wezen duiken in het favoriete Byron Bay. Het was wel even spannend want we hadden de kans een Great White te zien (hij was maar 2 meter) maar helaas was ie al vertrokken. Wel weer mooie dingen gezien als veel schildpadden en een enorme bull ray van wel 2 meter doorsnee! Op de terugweg werden we verrast met een mooie show van een moeder walvis met haar jong die aan het spelen waren dicht bij de boot. Het blijft toch altijd een mooi gzicht en we zijn blij dat we ze ook dit jaar weer hebben gezien.

Ondertussen is ook onze vakantie aangebroken! Zaterdag a.s. vertrekken we naar Western Australie. Daar gaan we Walter & Elena bezoeken die van Brisbane naar Perth zijn verhuisd en daarna een mooie rondreis maken van 5 dagen langs de kust omhoog en daarna 5 dagen in het binnenland terug langs nationale parken en de mijnen. Bij Ningaloo Reef gaan we ook 2 duiken maken, we zijn er toch!
Bandit & Rebel gaan in een pension, het beste wat we konden vinden. Daar hebben ze een hele ruime kamer van ca 6 x 3 meter en overdag gaat de deur open en kunnen ze in hun eigen tuintje! Zal toch wel weer even lastig worden maar het is niet anders.

Nou tot over 2 weken met alle nieuwe foto's!!

Jan & Nicole

zondag 19 juni 2011

Bandit & Rebel

Chapel Hill 19 juni 2011

Al weer 2 weken hebben wij nieuwe kattekinderen. Bandit & Rebel, 2 broertjes van het ras Siberische boskatten hebben ons huishouden overgenomen. Terwijl ik dit zit te typen hangt Rebel half op schoot, half op de bank en met zijn poten op de laptop om de bewegingen op de computer te volgen.

Dit is ook wel zo'n beetje hoe onze afgelopen 2 weken zijn geweest. Amaretto & Ashley zijn bijna 18 jaar geworden en met de tijd van onze verhuizing is het dus wel 21 jaar sinds we kittens hebben gehad, en dat hebben we geweten.


Bandit & Rebel

Na enig ontdekken waar ze terecht gekomen zijn is het huis veranderd in een racebaan van boven naar beneden en van voor naar achter. Ze hebben zoveel speelgoed dat we er steeds over struikelen, prachtige mandjes maar tja de bank of de kledingkast liggen toch lekkerder en een prachtige krabpaal. Vooral de krabpaal biedt perspectief want via de paal kunnen ze allereerst op de vensterbank waar het heerlijk toeven is in de zon. De paal biedt ook de mogelijkheid om op de eettafel te komen zodat we tijdens het eten regelmatig een kat voorbij zien zeilen die zijn snoet in de pastasaus wil dopen en bovenal biedt de eettafel dan weer de mogelijkheid om de middenaanrecht te komen.


Gezellig samen op de bank.


Of gezellig samen op Jan.

Het is vooral Rebel die deze handige stapjes ontdekt en hier zijn we achter gekomen. Verleden week gingen we even wat frisse lucht opsnuiven door de berg op te lopen terwijl het gehakt lag te ondooien op de middenaanrecht. Niet meer toen we terugkwamen, Rebel heeft het netjes naast de aanrecht gegooid zodat ze allebei het zakje konden openknagen en aan het gehakt knagen.........ok dus niets meer laten liggen!


Bandit in de krabpaal.

Verder is het heerlijk om ze in huis te hebben, ze zijn erg aan ons gehecht geraakt in deze 2 weken en als ze ons niet kunnen vinden dan laten ze dat ook weten. Slapen graag op onze schoot en gebruiken ons ook als speelgoed door via je been omhoog te klimmen of over ons heen te rennen.

Rebel in zijn favoriete speelgoed, de tunnel.

Vandaag hebben ze hun eerste stapjes buiten gezet aan een lijntje natuurlijk en het was allemaal erg spannend. Kortom, ze zorgen voor behoorlijk wat leven en gezelligheid in huis. We houden jullie op de hoogte van hun capriolen.

De winter heeft verder ingezet en het is aardig fris in de ochtend en 's avonds. We hebben nog nooit zo vaak de airco aangehad om het huis te verwarmen. Wat wel mooi is, is dat het overdag helder zonnig weer is wat vanaf Mt Cootha (die we regelmatig oplopen) prachtige uitzichten geeft en je kunt er helemaal naar zee kijken.

Gisteravond zijn we naar het Winterfestival in Brisbane geweest. Voor het eerst hebben ze er een ijsbaan gebouwd en daaromheen allerlei stalletjes met "Europees" wintereten. Dus hebben we een internationaal rondje gedaan. Jan heeft een bratwurst op, ik poffertjes, daarna door naar de Gluhwein. Toen zijn we doorgelopen naar het Belgische Biercafe voor een lekker belgisch biertje en frietjes en dat hebben we afgesloten met italiaans ijs. Heerlijk avondje!


Groeten,
Jan & Nicole

donderdag 26 mei 2011

Bush Campen en uitbreiding

Chapel Hill, 26 Mei 2011

Omdat het toch al weer even geleden was dat we gebruik hadden gemaakt van onze tent moest het er weer een keer van komen, kamperen. Dit keer hadden we het plan gevat om naar een mooi nationaal park te gaan waar ze leuke tracks hebben voor de 4wheeldrive en daar dan te blijven kamperen.

Zo gezegd zo gedaan. Zaterdagochtend bijtijds op, auto ingepakt en op weg naar het Border Range National Park op de grens met New South Wales. De weg ernaar toe was al prachtig en het weer zou ook perfect zijn, alhoewel de voorspelling wel was dat het wat koeler zou zijn 's nachts.


Lange brug voor de trein.

Onderweg kwamen we al een leuke uitdaging tegen, een water crossing. En zoals ons "geleerd" is moet je er eerst doorheen lopen om te zien hoe diep het eigenlijk is en hoe hard het water stroomt. Dus Jan dapper zijn schoenen en sokken uit en ja hoor door het ijskoude water...........viel alles mee, moesten we makkelijk doorheen kunnen. Zo kwamen we er nog 5 tegen maar die hebben we maar gewoon op het zicht ingeschat en dat ging allemaal goed.


Jan test de diepte van de waterovergang.


Goedgekeurd dus de sokken en schoenen gaan weer aan.

Zo kwamen we rond 14.00 uur aan op een leuke plek in het park waar nog volop de zon scheen en we al snel een mooi plekje voor de tent hadden gevonden. De tent stond al snel en we hadden ons lekker geinstalleerd in de zon met een boekje heerlijk genieten van de rust, zon en stilte.


Heerlijk zonnig plekje voor de tent.


Mooi ruim plekje om van de rust te genieten.

Totdat.........we bezoek kregen van een meneer die ons vertelde dat hij wachtte op een groep jeudige fietsers met begeleiding van ca. 25 personen die ook hier zouden kamperen. Lekker dan hebben wij weer, weg rust en ruimte. Op zich viel het nog best mee, het enige wat niet meeviel waren de godsdienstige gezangen 2 uur lang........


En dan is de rust voorbij en staat het vol met tentjes.

Wat ook niet meeviel was de kou. Nadat de zon verdwenen was, kwam de kou al snel om de hoek kijken. We waren goed voorbereid met fleece truien, ski jassen, mutsen en zelfs handschoenen. Ook de slaapzakken waren "goedgekeurd" tot -5 dus geen probleem. Gewoon vroeg naar bed met zelfs de sokken nog aan en zo kwamen we redelijk de nacht door. Naar toilet gaan was echter geen feest. Wat bleek de volgende dag, het was wel -2 graden Celsius geweest!!!!! Nooit gedacht dat we nog eens in winterse omstandigheden zouden kamperen.

's Morgens weer op en opwarmen bij het kampvuur wat de groep al voor ons had opgestookt, toch wel handig die jongens. Ontbijten, tent opruimen en weer verder op pad. Prachtige uitzichten want we waren op de rand van een hele oude vulkaan.


Mooi vergezicht van de vulkaanrand.


Mount Warning in het midden van de vulkaan die we de volgende keer willen beklimmen.

Net over de grens weer in Queensland hebben we een wandeling gemaakt bij een prachtige rotspartij met waterval. Daarna was het toch echt hoog tijd om richting huis te gaan want we hadden nog een rit van zo'n 2 uur voor de boeg.


Prachtige waterval.

Rond 17.00 uur zondag waren we weer thuis en konden terugkijken op weer een geslaagd (koud maar geslaagd) weekend.

Nou de uitbreiding. We hebben er lang over nagedacht maar konden toch eigenlijk niet zonder dus............gaan wij zaterdag 4 juni ons 2 nieuwe Sibersche boskatten ophalen. Twee prachtige jongens en van het nest hebben we de brutaalste en eentje die wat meer verlegen is. We hebben ze al een paar keer bezocht vanaf dat ze 5 weken oud waren en kijken er naar uit om nog meer leven in huis te hebben. Het huis is er klaar voor met mandjes, krabpalen en etensbakjes.


Dit is de verlegen Bandit.


Dit is de brutale Rebel.

Wordt vervolgd
Jan & Nicole

zondag 8 mei 2011

De Bunker trip, onze duikvakantie

Chapel Hill, 8 mei 2011

Eindelijk was het dan zover, onze 1e Australische vakantie en een echte duikvakantie waar we wel 5 dagen op de boot zaten en niets anders hebben gedaan dan duiken!

Donderdag 21 april lekker rustig opgestaan, spullen gepakt, duikflessen bij de duikshop opgehaald en daar gingen we op naar Bundaberg (ja die van de rum). Tegen een uur of 4 's middags waren we er maar konden nog niet aan boord want ze waren alles nog aan het klaarmaken. Geen probleem dan gaan wij lekker een biertje drinken en zo komen we ook de tijd wel door. Tegen zessen konden we aan boord en konden nog kiezen uit de bedden dus lekker achterin ons "eigen" plekkie weer opgezocht.
Even wat eten, de andere mensen ontmoeten en beetje bijkletsen met iedereen en om 22.00 uur vertrok de boot op weg naar het eerste eiland. Wij gingen lekker slapen.


Onze stapelbedjes onder in de boot.

Vrijdag 22 april lagen we dus voor Lady Elliot. Net als je denkt dat het een relaxte vakantie is.............gaan om 6 uur de speakers open met harde muziek "Who let the dogs out" dat krijgt je wel wakker. Moet ook wel want zo rond 7 uur moet je toch wel in het water liggen. We hebben uitgevonden dat voor de eerste duik je beter niet kunt ontbijten, dat komt daarna wel want dan valt het wat beter! Na de duik lekker vers fruit om weer wat vocht binnen te krijgen, ontbijtje, rusten en op naar de volgende duik. En ja eigenlijk gaat dat zo de hele dag door tot de laatste (nacht)duik om 18.00 uur (dan is het hier al goed donker) en dan heb je 5 duiken per dag.


Prachtige schilpad zwevend door het water.


Onze favoriete plek tussen de duiken in, op de boeg lekker in het zonnetje bijkomen en bijkletsen wat iedereen heeft gezien.


De Manta Ray met een prachtige tekening op zijn buik.

De gemiddelde diepte die je duikt ligt tussen de 8 en 25 meter waar je eigenlijk rond de 10-15 meter het meeste ziet.

Bij Lady Elliot hebben we veel schildpadden, anemoon visjes, kleurig koraal, Manta rays en ook een wrak gezien. Verhaal van het wrak is wel aardig; was onderdeel van een scheiding en de vrouw kreeg de boot. Je weet dat je nooit tussen een man en zijn boot moet komen dus de man nam de boot mee uit zeilen, liet het zinken en liet zijn ex weten; als je de boot wil hebben, hij ligt op 10 meter op die coordinaten, veel plezier ermee. En de boot ligt er dus nog steeds.

Jan met de mannen bij het anker.


Klaar voor de nachtduik. Nicole sloeg even over maar Jan was er klaar voor.

Het volgende eiland was Lady Musgrave waar we langs een prachtige muur van koraal gezwommen hebben. De truuk is om ook in de gaten in zo'n muur te kijken waar daar zitten vaak de leukste dieren verstopt zoals nudibranches (kleine kleurige slakken), murenes, kreeften, garnalen etc.

Volgende eiland was Fairfax Island waar we ook de nachtduik hebben gedaan. De nachtduik is toch wel wennen hoor, zeker als je overdag je al eens afvraagd uuu welke kant moeten we ook al weer op terug naar de boot. Dus met de nachtduiken zijn we bij de groep gebleven en overdag hebben we zelf genavigeerd en we zijn maar 1 keer iets verder dan de boot uitgekomen. Dit bleek later niet eens onze schuld want de boot was met anker en al op drift geraakt door de wind en stroming.

Na Fairfax gingen we naar Hoskyn Island en daar hebben we onze 1e White Tip Reef shark gezien! Ook weer heel veel schildpadden behoorlijk groot. Bij Hoskyn Island is er ook een lagoon, helder blauw water en prachtige koraal blokken. Hier zijn we met het kleine bootje afgezet en hebben we heerlijk gesnorkeld. Dit eiland is een legstation voor schildpadden en toen we 's avonds op de boot de buitenlichten aan hadden zagen we alle net uit het ei gekomen schildpadjes langs de boot zwemmen, prachtig gezicht!


De White Tip Reef Shark.

Llewllyn's Reef was de enelaatste plaats waar we gedoken hebben. Hier hebben we veel stingrays gezien en nog een Wobbegong shark in een grot. Dit reef is een muur van koraal en er was een hele leuke "grot" waar je van de muur door de grot naar boven op het reef kon zwemmen. Prachtig als je zo boven het reef uit komt met allemaal kleine nemo's om je hoofd.

Die nachtduik hebben we niet gemaak en daar zijn we achteraf blij om. De wind was al aardig aan het opkomen en de golven hierdoor ook. Toen de groep naar beneden ging werden ze ingehaald door het anker wat al stuiterd over de bodem richting de oceaan ging. Oei dan maar naar boven, bleek door de weersomstandigheden dat de boot ineens 300 meter verder op zee lag. Dat was een beetje zwemmen en dat in het donker. Alles is goed afgelopen maar ik was blij dat wij gewoon gezellig aan de borrel zaten!

Laatste dag was nog 1 duik vroeg bij Lady Musgrave voordat we terug naar Bundaberg zouden gaan. Jan had 3 duiken terug de grens van totaal 50 duiken gepasseerd en dit was mijn 50e duik dus een mooie afsluiter zowel in aantal als een prachtige plek met veel kleur en vissen.

De wind was nog steeds hevig dus snel ontbijten, de zeeziek tabletten waren er al eerder in gegaan en omdat het op het dek niet echt lekker was.......hup lekker tukkie doen in je bed terwijl we op de terugweg waren met golven van 3 meter hoog. Kon geen betere plek bedenken en zo dacht iedereen er over. Heerlijk slaap ingehaald en om 16.00 uur waren we terug in Bundaberg. Daar hebben we ons hotel opgezocht want wij wilde rustig aan de vakantie afsluiten en de volgende dag zijn we terug gereden naar Chapel Hill.

Het was een heerlijke ervaring, zeker omdat je veel duiken achter elkaar doet krijg je wat meer ervaring zo. We hebben er allebei van genoten en zouden het graag nog eens doen. Heerlijk zo'n vakantie van duiken, eten, slapen, duiken, eten.......en af en toe een borrel.


Heerlijk relaxen in de zon!

Groeten Jan & Nicole



PS Foto's van Danny Bax

Page count

myspace count