Chapel Hill, 11 February 2013
We hebben onze paspoorten vervangen! We zijn alweer bijna 5 jaar in Australie dus die liepen inderdaad op hun laatste maandjes. Wij naar het Nederlands consulaat hier in Brisbane. Alle papieren ingevuld, nieuwe foto's (zien er weer prachtig uit maar ja...)en ook de vingerafdrukken. Ik weet niet wat ze volgende keer bedenken, rontgen foto's ofzo. Dit alles is opgestuurd naar Sydney want alleen daar maken ze nieuwe paspoorten. En vanmorgen zijn ze aangekomen in Chapel Hill!
Nu nog een nieuw return visa aanvragen en dan kunnen we de reis naar Nederland beginnen en weten we ook dat we weer terug mogen komen. Niet dat we opnieuw moeten worden "gekeurd" voor een visum maar als we Australia verlaten moet je in het bezit zijn van zo'n visum. Reinste geldklopperij maar ach liever geen problemen aan de grens.
Vandaag ook weer eens gestart met wat sportiviteit. Samen met wat collega's hebben we een persoonlijk trainer ingehuurd voor een uurtje per week en worden we aardig afgebeuld. Goed voor de gezondheid en het is wel weer goed wat aan beweging te doen want dat kwam er de laatste tijd niet echt van.
Zover de snelle update.
Groeten,
Jan & Nicole
Brisbane Skyline
dinsdag 12 februari 2013
woensdag 6 februari 2013
Rebel weer op zijn pootjes terecht
Chapel Hill, 6 February 2013
Vandaag met Rebel weer naar de dierenarts geweest voor de check up. Hij liep al veel minder mank, heeft vannacht met Bandit al weer rond geraced in het huis maar zijn teen staat nog steeds raar. Dus vanaf gisterenavond geen eten meer en ach die arme Bandit heeft mee moeten lijnen......nou kan dat helemaal geen kwaad bij hem met dat dikke pensje.
Weer een hele opera in de auto naar de dierenarts maar eenmaal daar kalmeerde hij snel. Totdat hij uit zijn kooi moest, helemaal op zijn kop gehouden en toen moest hij wel. We hadden een andere dierenarts vandaag. Na doorgesproken te hebben wat er maandag gebeurd was ging ze even kijken. Ik kon Rebel redelijk beethouden dus we hoefden hem dit keer niet in de handdoek te wikkelen. Na wat gefriemel van de dierenarts gaf Rebel een schreeuw en toen vertelde de dierenarts, zo die zit weer op zijn plek! Blijkbaar was toch zijn ene teen ontwricht geweest maar ze heeft hem vrij makkelijk weer terug gekregen.
Beetje jammer dat dit niet geconstateerd is afgelopen maandag. Ze heeft toen nog met zijn teen zitten friemelen en nee hoor dat voelde niet gebroken. Geen wonder dat hij zo dwars was maandag, arme Rebel. Gelukkig is het nu opgelost zolang die teen natuurlijk op zijn plek blijft zitten en hij mocht gelijk lekker mee naar huis. Verband eromheen wilde ze nog wel doen maar daarvoor zou hij onder narcose moeten en wetende dat Amaretto toendertijd het verband binnen 3 minuten van zijn voet had vond ik dat het niet waard. Hij was toch uitgeteld van deze trip en toen we thuiskwamen ging hij gelijk liggen slapen. Nu Bandit nog rustig houden en hopen dat ze vannacht niet teveel gaan rondrennen. We kunnen trouwens goed merken dat het wat koeler wordt 's nachts, zo rond de 18 - 20 graden want ze kruipen allebei lekker op bed en wij hebben het dekbed er ook alweer op.
Lekker kroelen bij Jan.
Zo, dat was ons eerste dierenarts avontuur en hopelijk voorlopig ook de laatste.
Groeten,
Jan & Nicole en Rebeltje natuurlijk :-)
Vandaag met Rebel weer naar de dierenarts geweest voor de check up. Hij liep al veel minder mank, heeft vannacht met Bandit al weer rond geraced in het huis maar zijn teen staat nog steeds raar. Dus vanaf gisterenavond geen eten meer en ach die arme Bandit heeft mee moeten lijnen......nou kan dat helemaal geen kwaad bij hem met dat dikke pensje.
Weer een hele opera in de auto naar de dierenarts maar eenmaal daar kalmeerde hij snel. Totdat hij uit zijn kooi moest, helemaal op zijn kop gehouden en toen moest hij wel. We hadden een andere dierenarts vandaag. Na doorgesproken te hebben wat er maandag gebeurd was ging ze even kijken. Ik kon Rebel redelijk beethouden dus we hoefden hem dit keer niet in de handdoek te wikkelen. Na wat gefriemel van de dierenarts gaf Rebel een schreeuw en toen vertelde de dierenarts, zo die zit weer op zijn plek! Blijkbaar was toch zijn ene teen ontwricht geweest maar ze heeft hem vrij makkelijk weer terug gekregen.
Beetje jammer dat dit niet geconstateerd is afgelopen maandag. Ze heeft toen nog met zijn teen zitten friemelen en nee hoor dat voelde niet gebroken. Geen wonder dat hij zo dwars was maandag, arme Rebel. Gelukkig is het nu opgelost zolang die teen natuurlijk op zijn plek blijft zitten en hij mocht gelijk lekker mee naar huis. Verband eromheen wilde ze nog wel doen maar daarvoor zou hij onder narcose moeten en wetende dat Amaretto toendertijd het verband binnen 3 minuten van zijn voet had vond ik dat het niet waard. Hij was toch uitgeteld van deze trip en toen we thuiskwamen ging hij gelijk liggen slapen. Nu Bandit nog rustig houden en hopen dat ze vannacht niet teveel gaan rondrennen. We kunnen trouwens goed merken dat het wat koeler wordt 's nachts, zo rond de 18 - 20 graden want ze kruipen allebei lekker op bed en wij hebben het dekbed er ook alweer op.
Zo, dat was ons eerste dierenarts avontuur en hopelijk voorlopig ook de laatste.
Groeten,
Jan & Nicole en Rebeltje natuurlijk :-)
maandag 4 februari 2013
Rebeltje
Chapel Hill, 4 February 2013
Onze Rebel is vandaag naar de dierenarts geweest en niet voor de gewone inentingen maar omdat hij zijn voet heeft bezeerd.
Afgelopen weekend mochten ze lekker naar buiten en halverwege zaterdag is hij naar binnen gekomen en wilde niet meer naar buiten. Op zich al vreemd want normaal vind hij het heerlijk buiten. 's Avonds zagen we dat hij mank liep en hebben hem goed in de gaten gehouden of hij geen verdere symptomen had voor het geval hij gebeten zou zijn door een slang maar hij at en dronk goed. Hij was alleen wel super aanhankelijk en kroelde veel met ons.
Lekker tegen Jan aangekropen.
Zondag ging het ietsiepietsie beter maar nog steeds mank lopen dus vandaag maar naar de dierenarts. Iets waar we niet echt naar uit keken want het is net een wilde tijger als hij naar de dierenarts gaat en dan hoeft er nog niet eens wat te gebeuren. Ik had voor alle zekerheid maar een handdoek meegenomen en uiteindelijk moesten we hem hierin rollen om enigszins naar zijn voet te kunnen kijken.
De tenen staan een beetje uit elkaar en nadat al dat haar was weggeschoren zagen we een kleine puncture wond en zwelling. We hopen nu dat dit het is en dat hij door iets gebeten is en niet dat zijn teen gebroken of ontwricht is. Wat een "feest"we mogen iedere dag antibiotica en pijnstiller geven, ook hier moeten we de handdoek gebruiken, en woensdag/donderdag terug voor controle en anders een rontgen foto om te controleren.
We hopen dat hij ons maar niet al te lang zo kwaad blijft aankijken, dat kroelen was veel gezelliger.
Wordt vervolgd,
Jan & Nicole
Onze Rebel is vandaag naar de dierenarts geweest en niet voor de gewone inentingen maar omdat hij zijn voet heeft bezeerd.
Afgelopen weekend mochten ze lekker naar buiten en halverwege zaterdag is hij naar binnen gekomen en wilde niet meer naar buiten. Op zich al vreemd want normaal vind hij het heerlijk buiten. 's Avonds zagen we dat hij mank liep en hebben hem goed in de gaten gehouden of hij geen verdere symptomen had voor het geval hij gebeten zou zijn door een slang maar hij at en dronk goed. Hij was alleen wel super aanhankelijk en kroelde veel met ons.
Zondag ging het ietsiepietsie beter maar nog steeds mank lopen dus vandaag maar naar de dierenarts. Iets waar we niet echt naar uit keken want het is net een wilde tijger als hij naar de dierenarts gaat en dan hoeft er nog niet eens wat te gebeuren. Ik had voor alle zekerheid maar een handdoek meegenomen en uiteindelijk moesten we hem hierin rollen om enigszins naar zijn voet te kunnen kijken.
De tenen staan een beetje uit elkaar en nadat al dat haar was weggeschoren zagen we een kleine puncture wond en zwelling. We hopen nu dat dit het is en dat hij door iets gebeten is en niet dat zijn teen gebroken of ontwricht is. Wat een "feest"we mogen iedere dag antibiotica en pijnstiller geven, ook hier moeten we de handdoek gebruiken, en woensdag/donderdag terug voor controle en anders een rontgen foto om te controleren.
We hopen dat hij ons maar niet al te lang zo kwaad blijft aankijken, dat kroelen was veel gezelliger.
Wordt vervolgd,
Jan & Nicole
zondag 3 februari 2013
Wat een week, wat een week
Chapel Hill, 3 February 2013
Dat kan je wel zeggen, wat een week. Zoals al eerder vermeldt hebben we de Stress & Rescue curus gedaan. De theorie was niet zo'n probleem, doordeweeeks dus wel lange dagen maar dat was ok. Dat de praktijk gelijk zou vallen met cycloon Oswald over Brisbane was andere koek.
Het regenseizoen heeft al heel erg op zich laten wachten en het heeft amper geregend de afgelopen 2 maanden. Dat was goed te zien aan het gras want dat was meer bruin dan groen. Uiteindelijk is het seizoen dan echt begonnen en heeft noordelijk Queensland het bijzonder hevig te pakken gehad. Oswald heeft grote delen van Bundaberg weggevaagd en zelfs de rum fabriek staat onderwater. Omdat het zo laat in het seizoen is en de water temperatuur al behoorlijk opgewarmd is maakte Oswald een flinke trip langs de Queensland kustlijn en deed dus ook Brisbane aan. Dit is voor het eerst dat we dit hier mee hebben gemaakt, zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn.
Maar goed, terug naar de cursus want zaterdag verleden weekend was het nog niet zo'n probleem. Wel hevige regenbuien maar te overzien en we lagen toch zo'n beetje de hele dag in het zwembad onder water. De nacht zaterdag op zondag begon de wind al aan te trekken en de voorspellingen voor zondag waren niet mals. Die nacht vloog de stroom er al uit maar de energie maatschappij was er snel bij en binnen een uur was het weer gemaakt. Zondag was onze praktijk dag aan de Gold Coast.......... We hebben overlegd of het echt wel zo verstandig was maar het ging gewoon door. Wat een dag, met slagregens en aantrekkende wind was het bijna geen doen. Blij waren we wel dat het gedeelte waar wij in het water lagen redelijk beschut lag en geen last had van getijden. De "slachtoffers" gered, aan de kant gebracht en onze cpr geoefend op hen. Ook onze zoekpatronen aan een lijn waren geslaagd want we vonden het slachtoffer (een baksteen) weer terug. De terugtocht was een heftige omdat de wind en regen alleen maar toegenomen waren en de wegen de redelijk blank stonden en het best een klus was de bus met aanhanger op de weg te houden.
Moe maar voldaan, we zijn geslaagd, weer naar huis maar we konden geen boe of bah meer zeggen. Snel de spullen in de tub gegooid, zo goed en zo kwaad als het kan alle natte spullen uitgehangen maar drogen zat er voorlopig niet in want alles was klammig en vochtig. We zijn niet verder gekomen dan een gebakken ei want we hadden niet eens meer de fut om wat te gaan halen. Maandag zou schoonmaak dag en boodschappen dag worden.................zou.
De nacht was heftig en we hebben niet veel geslapen met de cycloon wind recht op de slaapkamer en ja hoor daar ging de stroom weer. Dit keer wat erger want op 3 verschillende plaatsen in Chapel Hill waren bomen omgewaaid op de electiciteitslijnen. Weg stroom en niet alleen voor ons maar voor 250.000 andere huizen ook in Brisbane met nog meer bomen die zijn omgegaan. Ze hebben met man en macht gewerkt en woensdag avond hadden we weer stroom. Gelukkig want dat kamperen in je eigen huis met nog steeds al die natte spullen wordt je aardig zat. Dat we verleden jaar de boom in de achtertuin hebben laten weghalen is een zegen geweest, ik moet er niet aan denken dat die er nog zou staan. Dat had ons minimaal flinke schade aan het dak gekost met alleen al takken die eruit zouden komen, nog niet te denken dat hij om zou gaan.
Het spoor van Oswald was goed te zien in en rondom Brisbane. Veel bomen hebben het niet gered, omgeknakt of met wortel en al om. De regen zorgde ook voor een hoge stand van de rivier maar de floods vielen gelukkig mee en zorgde voor minimale schade.
Het blijft een bijzonder land, in 1 week ga je van 38 graden en bosbrand gevaar naar een verwoestende cycloon met overstromingen en omgewaaide bomen.
Ja het was een week wel, maar ook dit hebben we overleefd en we hebben er weer een nieuw diploma bij met het duiken en zijn nu Master Divers. Voorlopig even geen cursussen meer maar gewoon genieten en vooral oefenen met de camera onderwatrer.
Groeten,
Jan & Nicole
Dat kan je wel zeggen, wat een week. Zoals al eerder vermeldt hebben we de Stress & Rescue curus gedaan. De theorie was niet zo'n probleem, doordeweeeks dus wel lange dagen maar dat was ok. Dat de praktijk gelijk zou vallen met cycloon Oswald over Brisbane was andere koek.
Het regenseizoen heeft al heel erg op zich laten wachten en het heeft amper geregend de afgelopen 2 maanden. Dat was goed te zien aan het gras want dat was meer bruin dan groen. Uiteindelijk is het seizoen dan echt begonnen en heeft noordelijk Queensland het bijzonder hevig te pakken gehad. Oswald heeft grote delen van Bundaberg weggevaagd en zelfs de rum fabriek staat onderwater. Omdat het zo laat in het seizoen is en de water temperatuur al behoorlijk opgewarmd is maakte Oswald een flinke trip langs de Queensland kustlijn en deed dus ook Brisbane aan. Dit is voor het eerst dat we dit hier mee hebben gemaakt, zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn.
Maar goed, terug naar de cursus want zaterdag verleden weekend was het nog niet zo'n probleem. Wel hevige regenbuien maar te overzien en we lagen toch zo'n beetje de hele dag in het zwembad onder water. De nacht zaterdag op zondag begon de wind al aan te trekken en de voorspellingen voor zondag waren niet mals. Die nacht vloog de stroom er al uit maar de energie maatschappij was er snel bij en binnen een uur was het weer gemaakt. Zondag was onze praktijk dag aan de Gold Coast.......... We hebben overlegd of het echt wel zo verstandig was maar het ging gewoon door. Wat een dag, met slagregens en aantrekkende wind was het bijna geen doen. Blij waren we wel dat het gedeelte waar wij in het water lagen redelijk beschut lag en geen last had van getijden. De "slachtoffers" gered, aan de kant gebracht en onze cpr geoefend op hen. Ook onze zoekpatronen aan een lijn waren geslaagd want we vonden het slachtoffer (een baksteen) weer terug. De terugtocht was een heftige omdat de wind en regen alleen maar toegenomen waren en de wegen de redelijk blank stonden en het best een klus was de bus met aanhanger op de weg te houden.
Moe maar voldaan, we zijn geslaagd, weer naar huis maar we konden geen boe of bah meer zeggen. Snel de spullen in de tub gegooid, zo goed en zo kwaad als het kan alle natte spullen uitgehangen maar drogen zat er voorlopig niet in want alles was klammig en vochtig. We zijn niet verder gekomen dan een gebakken ei want we hadden niet eens meer de fut om wat te gaan halen. Maandag zou schoonmaak dag en boodschappen dag worden.................zou.
De nacht was heftig en we hebben niet veel geslapen met de cycloon wind recht op de slaapkamer en ja hoor daar ging de stroom weer. Dit keer wat erger want op 3 verschillende plaatsen in Chapel Hill waren bomen omgewaaid op de electiciteitslijnen. Weg stroom en niet alleen voor ons maar voor 250.000 andere huizen ook in Brisbane met nog meer bomen die zijn omgegaan. Ze hebben met man en macht gewerkt en woensdag avond hadden we weer stroom. Gelukkig want dat kamperen in je eigen huis met nog steeds al die natte spullen wordt je aardig zat. Dat we verleden jaar de boom in de achtertuin hebben laten weghalen is een zegen geweest, ik moet er niet aan denken dat die er nog zou staan. Dat had ons minimaal flinke schade aan het dak gekost met alleen al takken die eruit zouden komen, nog niet te denken dat hij om zou gaan.
Het spoor van Oswald was goed te zien in en rondom Brisbane. Veel bomen hebben het niet gered, omgeknakt of met wortel en al om. De regen zorgde ook voor een hoge stand van de rivier maar de floods vielen gelukkig mee en zorgde voor minimale schade.
Het blijft een bijzonder land, in 1 week ga je van 38 graden en bosbrand gevaar naar een verwoestende cycloon met overstromingen en omgewaaide bomen.
Ja het was een week wel, maar ook dit hebben we overleefd en we hebben er weer een nieuw diploma bij met het duiken en zijn nu Master Divers. Voorlopig even geen cursussen meer maar gewoon genieten en vooral oefenen met de camera onderwatrer.
Groeten,
Jan & Nicole
Abonneren op:
Posts (Atom)