Summer is coming

Chapel Hill, 25 augustus 2009

Hoewel de winter officieel nog niet is afgelopen, beginnen te temperaturen inmiddels al weer op te lopen naar meer aangename waarden. De afgelopen dagen was het al dik boven de 30 graden en, na een kleine terugval de komende dagen naar ca 26 graden, zijn de vooruitzichten voor komend weekend ook al weer 30+. Een nadeel hierbij is wel dat er een groot brandgevaar is en met zoveel potentieel brandhout voor de deur in de vorm van Brisbane Forest zouden we toch wel blij zijn als het een ietsiepietsie ging regenen.

Afgelopen zaterdag zijn we wezen duiken voor de verandering. Aanvankelijk was het de bedoeling om weer naar hetzelfde rif te gaan als 4 weken geleden, maar doordat de zee te ruig was buiten de baai, werd besloten dat we in de baai zouden blijven. Het werd uiteindelijk Curtis arteficial reef. Dat is een kunstmatig aangelegd rif bestaande uit een groot aantal schepen die men heeft laten zinken.

We zijn bij de Melbourne wezen duiken. Niet zo heel erg inspirerend en al snel waren we door het slechte zicht de rest van de groep een beetje kwijt. Samen maar het wrak aan de buitenzijde verkend (Naar binnen mag nog niet als je een groentje bent zoals wij). Paar leuke Stingrays gezien (een grote en een kleintje bij elkaar), maar verder niet al teveel.

De tweede duik een Drift duik. Voor ons ook de eerste keer. Je gaat de boot af en laat je door de stroming meevoeren om verderop weer opgepikt te worden door de boot. Men noemt dit dan ook de duik voor luie duikers. Helemaal waar is dat niet want de stroming was best stevig en dan moet je toch best wel moeite doen om een beetje op koers te blijven. En het gaat zo snel dat je nauwelijks tijd hebt om te kijken. Wel een hele grote zeebaars en een paar Wobbegong haaien gezien (alhoewel die inmiddels al heel gewoon beginnen te worden).

De rest van de week zijn we weer gewoon aan het werk en kijken we weer uit naar het volgende weekend. Zaterdagavond ons eerste rock concert in Brisbane. We gaan dan naar Queensryche. Eens zien of die ozzies wel een beetje kunnen rocken. Zondag nog geen plannen, maar wellicht leuk om weer een naar Bribie Island te gaan of zo.

On the move........

Chapel Hill, 16 augustus 2009

Afgelopen donderdag ochtend hebben we afscheid genomen van Jan & Elly want die ochtend gingen zij weer naar Nederland. We vonden het geweldig om al familie over te hebben die ons kwamen bezoeken hier Down Under. Ze hebben genoten van het land en we hebben genoten van elkaar. De laatste avond hebben we afgesloten met een gezellig potje klaverjassen, het zal wel even duren voordat we dat weer kunnen doen. Jammer dat die 3 weken zo snel omgevlogen zijn.

Deze week was mijn eerste werkweek bij The Queensland Times en ik moet zeggen dat het best wennen is de hele dag dat Australisch om je heen. Ik ben nog een beetje aan het aftasten hoe het team in elkaar zit en hoe de zaken werken maar kan gelukkig ook verder lekker zelf mijn gang gaan wat ik dan ook doe.

Omdat Ipswich niet naast de deur ligt en ik ook naar klanten ga, heb ik vervoer nodig dus uiteindelijk heb ik dan ook een auto aangeschaft, een hele nieuwe Mazda 2! Het is een schakelauto en dat gaat gelukkig goed. Soms is hij zwart en soms in de zon is ie paarsachtig. Hieronder wat foto's van mijn mooie bakkie!

















Volgende week zaterdag gaan we weer duiken, naar dezelfde plek als vorige keer; Flinders Reef bij Moreton Island. Ik hoop dat de boot wat rustiger is want vorige keer waren we niet echt zeeziek maar de magen waren toch wat onrustig. En ik neem me nu al voor niet tussen de duiken te eten! Wordt vervolgd.

Groeten,
Nicole

Eindelijk............

Chapel Hill, 10 augustus 2009

Zoals de titel al zegt, eindelijk is het mij (Nicole) dan ook gelukt: IK HEB WERK!!!!

Afgelopen maanden heb ik er lustig op los gesolliciteerd maar om eerlijk te zeggen, het viel niet mee. Best regelmatig werd ik uitgenodigd voor een gesprek maar helaas......."je bent een goede kandidaat, maar......". Omdat er toch ook wel veel werkelozen zijn hier en veel mensen die van baan veranderden zijn er ook veel kandidaten die wel Australische ervaring hebben en tja dan kiezen ze toch die mensen.

Maar bij The Queensland Times in Ipswich zagen ze het wel zitten met mij en hebben ze me aangenomen als Business Development Manager. The Queensland Times is de regionale krant voor Ipswich en heeft natuurlijk ook een internetsite. De krant maakt onderdeel uit van APN wat een groot mediaconcern is in Australie met ook radiostations en outdoor reclame.

Ik ga advertentieproducten bedenken en opzetten met de commercieel manager, de account managers hierbij ondersteunen en zonodig ook zelf verkopen. Ook de online advertenties moeten worden opgezet en uitgebouwd dus daar ligt een mooie uitdaging.

Vandaag heb ik mijn eerste dag gehad en ik moest even wennen aan het feit dat je de hele dag mensen om je heen hebt. Het klinkt alsof ik een beetje afgezonderd was zo zonder werk (wat niet zo is) maar de hele dag mensen om je heen is toch anders. Morgen heb ik al wat afspraken bij klanten en heb al lekker de vaart erin om een bestaand "ingeslapen" product verder op poten te zetten. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen.

Nicole

Fraser Island

Chapel Hill, vrijdag 31 juli en zaterdag 1 augustus 2009

Na de walvissentocht stond ons de volgende 2 dagen ook weer genoeg avontuur te wachten, een 2 daagse tour op het grootste zandeiland ter wereld namelijk Fraser Island.

Weer vroeg opstaan voor de pick up en op weg naar Rainbow Beach waar we de overtocht met de ferry maken naar Fraser Island. Onze eerste stop is Dilli Village om wat bagage af te zetten want hier zullen we de nacht doorbrengen. Het is net iets meer als kamperen namelijk een "bunkroom"; zeg maar een houten hut waar 2 bedden in staan en dat is het dus 's nachts op je slippertjes naar het toilet als je moet.


Onze slaapplaats.

Na de bagage te hebben afgezet werd de tocht vervolgd via Eurong Village naar Central Station. Bij Central Station ligt het enige rainforest op het eiland. Hiet hebben we een prachtige wandeling gemaakt langs de creek waar het water zo helder is dat je het niet ziet. Na de wandeling wachtte Greg onze gids ons weer op met de 4wd truck en een heerlijke lunch.


Deze varen staat met zijn voetjes in de heldere beek.

Na de lunch ging de tour naar het freshwater meer Lake McKenzie. Hier hebben we lekker op het strand in de zon kunnen liggen terwijl de Jannen zelfs heel stoer in het koude water gingen zwemmen.


Lake McKenzie met het witste zand wat we hebben gezien.

Het wordt tijd voor het avondeten dus hup in de auto en weer terug naar Dilli Village waar Greg zich ontfermd over de bbq. Het is natuurlijk weer een originele australische bbq, lappen vlees van 2 handen groot, hamburgers en alles tegelijk klaarmaken en aanvallen. De gids staat voor niets; vertellen wat er te zien is, autorijden, eten maken en iedereen vermaken.


De beroemde Fraser Island wilde hond, de Dingo. Moeilijk voor te stellen dat ie gevaarlijk kan zijn maar het is echt zo.

's Avonds zijn we nog sterren wezen kijken op het strand, wat een prachtige heldere hemel met zoveel sterren niet te tellen. Nog een borrel om op te warmen en hop onder de dekens, wat is het vreselijk koud.

De volgende dag, zaterdag, weeeeer vroeg op en na het ontbijt gaan we deze ochtend langs het strand om de belangrijkste bezienswaardigheden te bezoeken.


Als eerste zijn daar de Pinnacles, zandrotsen die gekleurd zijn doordat de regen de metalen van boven naar beneden laat stromen. De onderkant is dus donkerder dan de bovenkant


Verderop Red Canyon die donkerder van kleur zijn, hier zitten meer metalen in het zand.


De volgende stop in Indian Head, een rots waardoor je 60 meter boven de zee bent en vanaf de rots een geweldig uitzicht hebt en.............walvissen kunt spotten. En ook deze keer hebben we een bijzonder stel gezien, een moeder met kind.


Prachtig gezicht een moeder die rustig langszwemt met haar baby.

Op de terugweg bleek ook weer dat 4wheel driven niet makkelijk is, vele liepen vast in het mulle zand ook al waren het de wat zwaardere auto's. Dan is het maar goed dat de tourtruck een helpende hand biedt. Het Maheno wreck ligt ook op het strand sinds 1935 ondanks dat het al aardig aan het wegroesten is. Na deze stop op naar Eli creek waar we via het water een lekker stukje konden lopen, wel fris maar heerlijk freshwater en verfrissend. Lunchtijd en daarna ons toetje van deze dagen............. met een klein vliegtuigje een rondvlucht boven het eiland!!


Met deze koffiemolen gingen Elly en Jan & Nicole de rondvlucht maken.


Een foto vanuit het vliegtuigje waarop je de enorme zandduinen goed kunt zien die ook steeds in beweging zijn en het hele lange strand met de mooie branding. Zwemmen in zee is er echter niet bij door de hevige stroming en haaien.

Na de vliegtour is het echt klaar, weer in de auto en terug naar Rainbow Beach waar wij afscheid nemen van Jan & Elly. Zij gingen terug naar Hervey Bay en wij terug naar Brisbane. Het waren 3 erg vermoeidende dagen maar zeer de moeite waard, dat dit toch zo dicht bij ligt. Dit maakt het wonen in Australie zeker waard.

Vergeet niet het volgende bericht hieronder over de walvissentocht te lezen!!

Jan & Nicole

Whales, whales, whales

Chapel Hill, donderdag 30 juli 2009

Nadat Jan & Elly zich een paar dagen in de Brisbane omgeving hebben vermaakt zijn zij woensdag de 29e alvast naar het noorden vertrokken. Donderdagochtend zijn wij weer eens vroeg opgestaan (6 uur) om ook naar het noorden te vertrekken en ons aan te sluiten bij Jan & Elly. We hebben afgesproken in Hervey Bay om daar eerst in te checken in ons hotel en daarna op walvissentocht te gaan.

Op dit moment trekken de walvissen vanuit Antartica via Hervey Bay naar Great Barrier Reef om hun kalven te krijgen en daarna komen ze weer terug in Hervey Bay om aan te sterken voordat ze terugkeren naar Antartica. Deze hele tocht duurt van juli t/m oktober.

Om 1 uur werden we opgepikt door de touroperator die ons naar de haven bracht en om 1.30 uur gingen we van wal. Gelukkig hebben ze wel radar aan boord zodat we al snel wat walvissen in beeld hadden.

Het is in 1 woord geweldig als je die enorme beesten door het water ziet glijden. Ze zwemmen vaak met meerdere tegelijk en kunnen rond de 8 minuten onder water blijven. Het was dus goed opletten als je er 1 gezien hebt want hij kan vervolgens overal opduiken.



Het mooiste moment was toen er een walvis vanonder de boot opdook net naast de boot. Het blijkt dat je bij deze dieren juist niet stil moet zijn maar wat lawaai en bewegingen als zwaaien moet maken. Dan worden ze nieuwsgierig en komen ze zelf naar de boot toe.


Deze walvis gaf een mooie show door met zijn vin op het water te slaan.

Na een middag walvissen spotten en genieten in de zon op de boot gingen we terug naar Hervey Bay, maar niet zonder een mooie zonsondergang.



's Avonds hebben we lekker gegeten bij een chinees restaurant en omdat we redelijk moe waren zijn we op tijd ons bed ingedoken, zeker omdat de volgende ochtend de wekker weer om 6 uur zou gaan.

Op naar vrijdag de 31ste.

Jan & Nicole