Chapel Hill, 22 April 2010
Zo de eerste weken werken zitten erop voor Jan dus een welverdiend lang weekend is wel op zijn plaats. Zondag 25 april is het in Australie ANZAC day, zeg maar 4 mei in Nederland. Omdat het op een zondag val schuift deze vakantiedag door naar maandag. Ik moet zeggen een erg prettig systeem!
Morgen vertrekken we naar Agnes Waters en Town of 1770 waar we komend weekend gaan duiken. Het is ongeveer 550 km rijden, ca 7 uur. Dit ligt aan de onderkant van Great Barrier Reef waar we onder andere gaan duiken op Fitzroy Reef, Hoskyn Island en Fairfax Island. We gaan 3 duiken maken op zaterdag en 3 op zondag. Nu maar hopen dat we onder water geen verdwaalde chinese tanker tegen komen!
Afgelopen weken waren best druk zo met de nieuwe baan en ook bij mij was het best druk op het werk. Voor de ontspanning afgelopen woensdag begonnen met Pilates. Het is erg goed voor je spieren, rustige bewegingen zodat je ineens spieren voelt waarvan je niet wist dat je ze had. Ik moet nog wel wennen aan dat rustige, ligt niet zo in mijn aard maar is wel beter.
Ik zou zeggen een fijn weekend iedereen en wanneer we terug zijn zullen we alle verhalen en wat we gezien hebben hier weer melden.
Groeten,
Nicole
Brisbane Skyline
donderdag 22 april 2010
woensdag 7 april 2010
Keep blowing bubbles!
Chapel Hill, 7 april 2010
Eindelijk was het dan zover, na 5 maanden eindelijk weer eens de onderwater wereld bewonderen hier in Australie!
Afgelopen maandag (2e paasdag) zijn we met ProDive naar Stradbroke Island geweest om te gaan duiken. Gelukkig hoefden we niet zo vroeg op want het verzamelen was pas om 9 uur. Iedereen was er goed op tijd dus op weg naar Cleveland (ca. 3 kwartier rijden) om daar op de pont te stappen naar North Stradbroke Island, of zoals de Australiers altijd alles afkorten; Straddy!
Straddy!
Met de pont.
Op Straddy aangekomen was het nog een half uurtje rijden naar Manta Dive Centre bij Point Lookoout want zij zouden onze duiken begeleiden en hebben een boot wat wel handig is omdat je hier niet echt van de kant kan duiken.
Alles weer klaargezet, hoe zat dat ook alweer, dat vest aan die fles, welke slang waaraan......... Nee dat is gekheid natuurlijk wisten we nog hoe we alles moesten klaarzetten. Dan komt eigenlijk het ergste, je in dat pak wurmen en het was al redelijk warm dus dat rode hoofd was er al snel weer. Maar goed ook dat lukte dus hup de boot het water in en de zee opvaren naar de eerste duikspot; Shark Alley!
De Rubber Duck, niet zo heel fijn op hoge golven, volgende keer maar weer tabletje nemen.
Daar aangekomen bleek dat er toch wel erg veel stroming stond dus dat betekent een Drift Dive (een luie duik zou mijn broer zeggen, toch?!). Je plompt het water in, laat je meevoeren door de stroming en komt verderop weer boven om weer opgepikt te worden door de boot. Niets mis mee maar..... aangezien ik (Nicole) niet zo van dat geheu hou met duiken zag ik de bui alweer hangen. Snel het water in, snel naar de ankerlijn (anders drijf je weg), snel naar beneden en dan wachten tot iedereen beneden is. Op zich ging alles redelijk goed alleen moesten we erg lang wachten totdat iedereen beneden was en dat is toch zonde van je luchtvoorraad die al lekker opschiet. Dan alles loslaten en je laten meevoeren met de stroom, dat ging op zich redelijk. Jan was lekker op zijn gemak maar ik zat toch nog wel wat onwennig in mijn vel. Opeens doemde daar een Leopard Shark op, prachtig, niet gevaarlijk en deze hadden we nog niet gezien. Het zijn echt hele mooie dieren die rustig langs je zwemmen en geen vlieg kwaad doen (als jij ze ook geen kwaad doet!).
Leopard Sharks!
Tja in iedere luchtfles zit een bodem dus tijd om naar boven te gaan. Dat ging niet zo erg lekker, ik doe nog wel eens de luchthandel de verkeerde kant uit dus ipv lucht eruit lucht erin en dan ga je wel erg hard naar boven, Met een hoop gehannes weer naar beneden maar toch iets te snel gegaan dus best last van mijn oren.
Tijdens de stop op de boot (tussen duiken moet altijd een bepaalde tijd zitten) begonnen mijn oren toch wel erg zeer te doen en die hoge golven van links naar rechts werkten ook niet mee voor mijn maag. Ik besloot de 2e duik maar over te slaan en Jan is met een andere buddy de 2e duik wezen maken. Alles is goed gegaan en ze hebben onder andere een schildpad gezien en een duivelsvis.
Straddy is nogal populair bij vakantiegangers en omdat het Pasen was het erg druk (niet op de heenweg maar wel op de terugweg). Dat was ook de reden dat we pas de pont om 19.00 uur hadden. Dus na het duiken hebben we een pub opgezocht om de tijd te verdrijven met een lekker biertje en wat eten. Erg vervelende manier om de tijd door te komen maar ja. Door de late pont waren we wel pas om 21.30 uur thuis, snel de spullen in de watertonnen gelegd om te laten weken en het bed in gedoken.
Dat was onze eerste duikervaring weer naar 5 maanden en zo blijkt maar weer dat je het gewoon regelmatig moet blijven doen. Onze volgende trip is van vrijdag 23 t/m maandag 26 april naar Town of 1770 om te gaan duiken bij de Great Barrier Reef (als een gestrande kolenboot geen "roet" in het eten gooit tenminste).
Het is best een lang verhaal geworden, hoop dat het niet al te saai is geweest en tot de volgende keer!
Jan Nicole
Eindelijk was het dan zover, na 5 maanden eindelijk weer eens de onderwater wereld bewonderen hier in Australie!
Afgelopen maandag (2e paasdag) zijn we met ProDive naar Stradbroke Island geweest om te gaan duiken. Gelukkig hoefden we niet zo vroeg op want het verzamelen was pas om 9 uur. Iedereen was er goed op tijd dus op weg naar Cleveland (ca. 3 kwartier rijden) om daar op de pont te stappen naar North Stradbroke Island, of zoals de Australiers altijd alles afkorten; Straddy!
Straddy!
Met de pont.
Op Straddy aangekomen was het nog een half uurtje rijden naar Manta Dive Centre bij Point Lookoout want zij zouden onze duiken begeleiden en hebben een boot wat wel handig is omdat je hier niet echt van de kant kan duiken.
Alles weer klaargezet, hoe zat dat ook alweer, dat vest aan die fles, welke slang waaraan......... Nee dat is gekheid natuurlijk wisten we nog hoe we alles moesten klaarzetten. Dan komt eigenlijk het ergste, je in dat pak wurmen en het was al redelijk warm dus dat rode hoofd was er al snel weer. Maar goed ook dat lukte dus hup de boot het water in en de zee opvaren naar de eerste duikspot; Shark Alley!
De Rubber Duck, niet zo heel fijn op hoge golven, volgende keer maar weer tabletje nemen.
Daar aangekomen bleek dat er toch wel erg veel stroming stond dus dat betekent een Drift Dive (een luie duik zou mijn broer zeggen, toch?!). Je plompt het water in, laat je meevoeren door de stroming en komt verderop weer boven om weer opgepikt te worden door de boot. Niets mis mee maar..... aangezien ik (Nicole) niet zo van dat geheu hou met duiken zag ik de bui alweer hangen. Snel het water in, snel naar de ankerlijn (anders drijf je weg), snel naar beneden en dan wachten tot iedereen beneden is. Op zich ging alles redelijk goed alleen moesten we erg lang wachten totdat iedereen beneden was en dat is toch zonde van je luchtvoorraad die al lekker opschiet. Dan alles loslaten en je laten meevoeren met de stroom, dat ging op zich redelijk. Jan was lekker op zijn gemak maar ik zat toch nog wel wat onwennig in mijn vel. Opeens doemde daar een Leopard Shark op, prachtig, niet gevaarlijk en deze hadden we nog niet gezien. Het zijn echt hele mooie dieren die rustig langs je zwemmen en geen vlieg kwaad doen (als jij ze ook geen kwaad doet!).
Leopard Sharks!
Tja in iedere luchtfles zit een bodem dus tijd om naar boven te gaan. Dat ging niet zo erg lekker, ik doe nog wel eens de luchthandel de verkeerde kant uit dus ipv lucht eruit lucht erin en dan ga je wel erg hard naar boven, Met een hoop gehannes weer naar beneden maar toch iets te snel gegaan dus best last van mijn oren.
Tijdens de stop op de boot (tussen duiken moet altijd een bepaalde tijd zitten) begonnen mijn oren toch wel erg zeer te doen en die hoge golven van links naar rechts werkten ook niet mee voor mijn maag. Ik besloot de 2e duik maar over te slaan en Jan is met een andere buddy de 2e duik wezen maken. Alles is goed gegaan en ze hebben onder andere een schildpad gezien en een duivelsvis.
Straddy is nogal populair bij vakantiegangers en omdat het Pasen was het erg druk (niet op de heenweg maar wel op de terugweg). Dat was ook de reden dat we pas de pont om 19.00 uur hadden. Dus na het duiken hebben we een pub opgezocht om de tijd te verdrijven met een lekker biertje en wat eten. Erg vervelende manier om de tijd door te komen maar ja. Door de late pont waren we wel pas om 21.30 uur thuis, snel de spullen in de watertonnen gelegd om te laten weken en het bed in gedoken.
Dat was onze eerste duikervaring weer naar 5 maanden en zo blijkt maar weer dat je het gewoon regelmatig moet blijven doen. Onze volgende trip is van vrijdag 23 t/m maandag 26 april naar Town of 1770 om te gaan duiken bij de Great Barrier Reef (als een gestrande kolenboot geen "roet" in het eten gooit tenminste).
Het is best een lang verhaal geworden, hoop dat het niet al te saai is geweest en tot de volgende keer!
Jan Nicole
zondag 4 april 2010
Daar zijn we weer
Chapel Hill, 4 april 2010
Vrolijk Pasen! Eigenlijk melden wij ons weer met een beetje het schaamrood op de kaken. Toen we even naar het laatste bericht keken zagen we dat dat van februari was....... Maar goed we moesten natuurlijk nog bijkomen van het bezoek van pa & ma wat best indruk heeft gemaakt. Dat ze helemaal naar Australie zijn gekomen en dat het meer avonturiers waren dan we dachten want ze hebben wat afgereisd binnen Australie, van Rockhampton tot Coffs Harbour en daar tussendoor nog even naar Sydney!
Tijdens het bijkomen is Jan ook nog eens van baan veranderd wat een erg lang proces was maar uiteindelijk kreeg ie de baan bij Origin als netwerk engineer. Afgelopen maandag is hij begonnen en heeft in de tussentijd ook al een tripje Adelaide op en neer gedaan om wat collega's te leren kennen. Om de gedachten te verzetten zijn we er afgelopen weekend (27 en 28 maart) even tussenuit geweest naar Bunya Mountains. Daar zijn we lekker uitgerust, heerlijke wandelingen gemaakt (zondag wel om 5 uur opgestaan voor een vroege wandeling) en veel wallabies gezien.
We hadden een leuke cabin bij een bed & breakfast waar het breakfast niet was weg te werken zoveel.
Omdat in Australie goede vrijdag een nationale feestdag is hebben we een lekker lang weekend van vrijdag t/m maandag. Naast bijkomen van Jan zijn eerste nieuwe werkweek heeft hij mij eindelijk zover gekregen om een fietshelm te kopen. Zoals je je misschien herinnert is mijn eerste fietservaring niet zo positief geweest en heeft het dus even geduurd voordat ik een fietshelm kocht. Nu kon ik er niet langer onderuit want tja wie anders moet Jan coachen voor de training om naar zijn werk te gaan fietsen (grapje; dat coachen dan).
Dus na een degelijk ontbijt vandaag op de fiets gestapt om naar Brisbane te fietsen. 'T is maar 12 km........... waarvoor ik in Nederland mijn hand niet omdraaide. Na 3 heuvels was ik meer dood dan levend maar met wat stops om bij te komen bereikten we gelukkig Brisbane. Eenmaal in de stad is er geen vuiltje aan de lucht, lekker vlak langs de rivier fietsen! We zijn naar Eagle Street Pier gefietst want daar is een leuke markt. Mooie stop om even bij te komen en wat rond te lopen. De terugtocht was nog erger want die laatste heuvel waar we op de heenweg zo lekker snel vanaf gingen...........die moesten we nu op. Helaas dat werd lopen, met geen enkele mogelijkheid kwam ik daar fietsend tegenop, Jan moest ook het laatste stukje lopen hoor!
Het bewijs, poseren langs de rivier voor de Story Bridge!
Gelukkig was Jan er voor de steun.
Wat is het dan lekker om even af te koelen in je zwembadje, bittere noodzaak na al die inspanningen maar wel een voldaan gevoel. En, we gaan het gewoon nog een keer doen!
Nou dat was het weer even voor nu, morgen gaan we voor het eerst weer duiken en dit keer bij Stradbroke Island waar we niet eerder hebben gedoken. De spullen liggen al klaar dus bijtijds naar bed om morgen fit op te staan (als dat maar lukt na die fietstocht).
Tot de volgende keer (ik beloof dat dat sneller is dan een bijna 2 maanden).
Jan & Nicole
Vrolijk Pasen! Eigenlijk melden wij ons weer met een beetje het schaamrood op de kaken. Toen we even naar het laatste bericht keken zagen we dat dat van februari was....... Maar goed we moesten natuurlijk nog bijkomen van het bezoek van pa & ma wat best indruk heeft gemaakt. Dat ze helemaal naar Australie zijn gekomen en dat het meer avonturiers waren dan we dachten want ze hebben wat afgereisd binnen Australie, van Rockhampton tot Coffs Harbour en daar tussendoor nog even naar Sydney!
Tijdens het bijkomen is Jan ook nog eens van baan veranderd wat een erg lang proces was maar uiteindelijk kreeg ie de baan bij Origin als netwerk engineer. Afgelopen maandag is hij begonnen en heeft in de tussentijd ook al een tripje Adelaide op en neer gedaan om wat collega's te leren kennen. Om de gedachten te verzetten zijn we er afgelopen weekend (27 en 28 maart) even tussenuit geweest naar Bunya Mountains. Daar zijn we lekker uitgerust, heerlijke wandelingen gemaakt (zondag wel om 5 uur opgestaan voor een vroege wandeling) en veel wallabies gezien.
We hadden een leuke cabin bij een bed & breakfast waar het breakfast niet was weg te werken zoveel.
Omdat in Australie goede vrijdag een nationale feestdag is hebben we een lekker lang weekend van vrijdag t/m maandag. Naast bijkomen van Jan zijn eerste nieuwe werkweek heeft hij mij eindelijk zover gekregen om een fietshelm te kopen. Zoals je je misschien herinnert is mijn eerste fietservaring niet zo positief geweest en heeft het dus even geduurd voordat ik een fietshelm kocht. Nu kon ik er niet langer onderuit want tja wie anders moet Jan coachen voor de training om naar zijn werk te gaan fietsen (grapje; dat coachen dan).
Dus na een degelijk ontbijt vandaag op de fiets gestapt om naar Brisbane te fietsen. 'T is maar 12 km........... waarvoor ik in Nederland mijn hand niet omdraaide. Na 3 heuvels was ik meer dood dan levend maar met wat stops om bij te komen bereikten we gelukkig Brisbane. Eenmaal in de stad is er geen vuiltje aan de lucht, lekker vlak langs de rivier fietsen! We zijn naar Eagle Street Pier gefietst want daar is een leuke markt. Mooie stop om even bij te komen en wat rond te lopen. De terugtocht was nog erger want die laatste heuvel waar we op de heenweg zo lekker snel vanaf gingen...........die moesten we nu op. Helaas dat werd lopen, met geen enkele mogelijkheid kwam ik daar fietsend tegenop, Jan moest ook het laatste stukje lopen hoor!
Het bewijs, poseren langs de rivier voor de Story Bridge!
Gelukkig was Jan er voor de steun.
Wat is het dan lekker om even af te koelen in je zwembadje, bittere noodzaak na al die inspanningen maar wel een voldaan gevoel. En, we gaan het gewoon nog een keer doen!
Nou dat was het weer even voor nu, morgen gaan we voor het eerst weer duiken en dit keer bij Stradbroke Island waar we niet eerder hebben gedoken. De spullen liggen al klaar dus bijtijds naar bed om morgen fit op te staan (als dat maar lukt na die fietstocht).
Tot de volgende keer (ik beloof dat dat sneller is dan een bijna 2 maanden).
Jan & Nicole
Abonneren op:
Posts (Atom)