Chapel Hill, 7 april 2009
Ik (Nicole) heb vandaag mijn introductieles gehad voor vrijwilligerswerk bij het McIntyre Centre in Pinjarra Hills.
Omdat het vinden van werk niet zo 123 opschiet (het vinden van vacatures wel maar het krijgen van werk niet) heb ik besloten om vrijwilligerswerk te gaan doen. Aan de ene kant om iets nuttigs met mijn tijd te doen maar ook zeker om er uit te zijn en contacten te leggen. Zo de hele dag alleen thuis zonder vervoer, daar wordt je uiteindelijk niet echt vrolijk van.
Het McIntyre Centre is een manege voor gehandicapte mensen. Op deze manege geven ze de mensen les maar vooral ook bewegingsvrijheid door op paarden te rijden. Het lijkt mij een mooi manier om weer met paarden bezig te zijn en ook met mensen. Zelf rijden is er niet bij maar dat is niet zo erg.
Het is de bedoeling om te helpen in de lessen. Ieder paard met berijder vraagt 2 tot 3 begeleiders tijden de les en/of buitenrit; 1 voor begeleiding van het paard en 1 tot 2 voor de persoon. Daarnaast zal ik gaan helpen met de verzorging van de paarden zoals voeren, poetsen en opzadelen en al wat nog nodig is.
Donderdag a.s. ga ik beginnen, dus om 7.30 uur de bus naar Pinjarra Hills en dan de hele ochtend daar aan de slag. Ik heb er erg veel zin in. Ik heb mij opgegeven voor de dinsdagen en donderdagen.
Wat ga je dan de rest van je tijd doen zal je je afvragen. Nou ik heb op vrijdag 1 mei a.s. een introductie bij de RSPCA (de dierenbescherming) waarna ik op de woensdagmiddagen hun callcenter ga bemannen, ook als vrijwilliger. Dit is ook vooral gedaan om echte werkervaring op te doen en zeker ook aan de telefoon want dat vind ik nog wel eens lastig met dat Australische dialect. Dus al met al lekker bezig.
Als je wat meer wilt weten:
McIntyre Centre's website is www.rda.asn.au
RSPCA's website is www.rspcaqld.org.au
Tot de volgende keer!
Brisbane Skyline
dinsdag 7 april 2009
maandag 6 april 2009
BBQ in Sydney met familie
Chapel Hill, 6 april 2009
Het is al weer even geleden maar nu hebben we tenminste ook weer wat te vertellen.
Ik (Nicole) heb wat familie wonen in Australie (van mijn moeders kant) waarmee we vooral met de achternichten contact hebben. Zij zijn al vaker bij ons in Nederland geweest en op onze reis 2 jaar geleden hebben wij ook hen opgezocht.
Achternicht Joanne met op de achtergrond haar vriend Matt.
Maar ja nu we dus hier wonen vonden ze het hoog tijd om ons kennis te laten maken met de rest van de familie. Afgelopen weekend zijn we dus "even" naar Sydney geweest voor een echte Aussie BBQ met de familie bij Joanne (Jo). De reden voor de BBQ was de terugkeer van haar zus Allison vanuit Cambodja na 2 jaar, de verjaardag van haar vader Corry en broer Martin en het huwelijk van Mark. Dus bijna de hele familie werd opgetrommeld en kwam ook. Niet iedereen woonde in de buurt. Ze kwamen vanuit alle hoeken, sommige 4 uur rijden, sommige per vliegtuig vanuit Darwin en wij uit Brisbane.
Van links naar rechts: Martin, Allison, Corry, Mark en zijn nieuwe vrouw.
Mijn neef Corry met zijn vrouw.
De vlucht ging heel makkelijk vooral omdat we alleen handbagage hadden. Het is net alsof je in de bus stapt. Je bagage gaat even door de scanner en verder loop je naar de gate en stap je in. En 1 uur en 10 minuten later ben je in Sydney. Omdat Jo ruim een uur vanaf Sydney woont, hadden we een huurauto geregeld. Even bellen bij aankomst in Sydney en dan zouden we worden opgehaald want het verhuurbedrijf zat niet op het vliegveld. Hoe we te herkennen waren? Allebei een blauw t shirt aan. Hoe wij de auto konden herkennen? Een witte Corolla. Oke, na 10 minuten wachten komt er een witte corolla aan, de bestuurder stapt uit, zwaait vriendelijk en wij stappen in want dit zal onze lift wel zijn. Jan heeft gezellig zitten kletsen over voetbal en tijdens de rit was er al wat verwarring over de duur van de huur maar ja het zal wel goed zijn. We komen uiteindelijk in een of andere achterbuurt terecht en als we voor de papieren gaan komt de aap uit de mouw; dit is onze autoverhuurder helemaal niet! Hij heeft de verkeerde klanten opgepikt en even later blijkt dat onze verhuurder zijn klanten heeft opgepikt, hebben wij weer! Gelukkig bracht hij ons snel naar de goede plek en een half uur later reden we in onze huurauto richting de familie.
De familiefoto!
Daar aangekomen na ongeveer een uur waren er al aardig wat mensen. Normaal is het de bedoeling dat je je eigen eten en drinken meeneemt maar Jo had al rekening gehouden met het feit dat wij van het vliegtuig kwamen en broer Martin is slager dus die had behoorlijk wat vlees meegenomen.
Hoe werkt een Aussie BBQ? Men neme van alles veel, brood, salades, sauzen, vlees en drank. Je gooit net zoveel vlees op de bbq als erop past en als het klaar is gaat de grote schaal met vlees naar de tafel en men valt aan. Na het eten en met iedereen een beetje gekletst te hebben, ze zijn allemaal erg geinteresseerd, wordt de gitaar gepakt en wordt er muziek gemaakt en gezongen. Allemaal erg gezellig. Ik heb aardig wat familieverhalen gehoord en de eerste uitnodigingen voor een bezoek aan Darwin en voor de kerst zijn ook al binnen. Aan het begin van de avond gaan de eerste mensen al weer huiswaarts vooral omdat het voor hen nog 4 uur rijden is. Allison, Martin met vrouw en kids en wij blijven bij Jo slapen.
Mark achter de BBQ en de gitaar.
Zondagochtend vroeg op, vooral omdat ook hier de klok terugging (hebben we dat tenminste ook nog meegemaakt:) en de kinderen ook erg vroeg wakker waren. Rustig opgestart en de ochtend op zijn Australisch begonnen door buiten de deur te gaan ontbijten bij een cafe in een park. Lekker een stukje lopen met de hond, Jedda, van Matt. Omdat we toch ook nog de zee wilden zien, tegenover het huis van Jo, zijn we nog even naar het strand gegaan. Toen was het tijd voor de terugreis en zijn we weer in de auto gestapt. Wat ons wel opviel was de andere rijstijl hier in Sydney. Agressief, niemand ertussen laten en snel toeteren als het even te lang duurde. Dat is toch wel een verschil met Brisbane waar het iets relaxter is.
Lekker ontbijten in het park op de zondagochtend. Van links naar rechts; Jo, Matt, Katharina (vrouw van Martin), Jan en Allison.
Daarna nog even naar het strand waar Matt en Casey proberen te surfen, nationale sport in Australie.
Na weer een veilige terugreis waren we om ongeveer half 6 'savonds weer thuis waar ondertussen de stroom was uitgevallen. Na enig onderzoek bleek de motor van de garagedeur de veroorzaker dus die uitgeschakeld en toen deed de rest het weer.
Verder hebben we ons er gemakkelijk vanaf gemaakt, boterham gegeten, gedoucht en naar bed.
Het was een geweldig weekend met nieuwe gezichten en contacten. Zeer geslaagd!
Tot de volgende keer!
Het is al weer even geleden maar nu hebben we tenminste ook weer wat te vertellen.
Ik (Nicole) heb wat familie wonen in Australie (van mijn moeders kant) waarmee we vooral met de achternichten contact hebben. Zij zijn al vaker bij ons in Nederland geweest en op onze reis 2 jaar geleden hebben wij ook hen opgezocht.
Achternicht Joanne met op de achtergrond haar vriend Matt.
Maar ja nu we dus hier wonen vonden ze het hoog tijd om ons kennis te laten maken met de rest van de familie. Afgelopen weekend zijn we dus "even" naar Sydney geweest voor een echte Aussie BBQ met de familie bij Joanne (Jo). De reden voor de BBQ was de terugkeer van haar zus Allison vanuit Cambodja na 2 jaar, de verjaardag van haar vader Corry en broer Martin en het huwelijk van Mark. Dus bijna de hele familie werd opgetrommeld en kwam ook. Niet iedereen woonde in de buurt. Ze kwamen vanuit alle hoeken, sommige 4 uur rijden, sommige per vliegtuig vanuit Darwin en wij uit Brisbane.
Van links naar rechts: Martin, Allison, Corry, Mark en zijn nieuwe vrouw.
Mijn neef Corry met zijn vrouw.
De vlucht ging heel makkelijk vooral omdat we alleen handbagage hadden. Het is net alsof je in de bus stapt. Je bagage gaat even door de scanner en verder loop je naar de gate en stap je in. En 1 uur en 10 minuten later ben je in Sydney. Omdat Jo ruim een uur vanaf Sydney woont, hadden we een huurauto geregeld. Even bellen bij aankomst in Sydney en dan zouden we worden opgehaald want het verhuurbedrijf zat niet op het vliegveld. Hoe we te herkennen waren? Allebei een blauw t shirt aan. Hoe wij de auto konden herkennen? Een witte Corolla. Oke, na 10 minuten wachten komt er een witte corolla aan, de bestuurder stapt uit, zwaait vriendelijk en wij stappen in want dit zal onze lift wel zijn. Jan heeft gezellig zitten kletsen over voetbal en tijdens de rit was er al wat verwarring over de duur van de huur maar ja het zal wel goed zijn. We komen uiteindelijk in een of andere achterbuurt terecht en als we voor de papieren gaan komt de aap uit de mouw; dit is onze autoverhuurder helemaal niet! Hij heeft de verkeerde klanten opgepikt en even later blijkt dat onze verhuurder zijn klanten heeft opgepikt, hebben wij weer! Gelukkig bracht hij ons snel naar de goede plek en een half uur later reden we in onze huurauto richting de familie.
De familiefoto!Daar aangekomen na ongeveer een uur waren er al aardig wat mensen. Normaal is het de bedoeling dat je je eigen eten en drinken meeneemt maar Jo had al rekening gehouden met het feit dat wij van het vliegtuig kwamen en broer Martin is slager dus die had behoorlijk wat vlees meegenomen.
Hoe werkt een Aussie BBQ? Men neme van alles veel, brood, salades, sauzen, vlees en drank. Je gooit net zoveel vlees op de bbq als erop past en als het klaar is gaat de grote schaal met vlees naar de tafel en men valt aan. Na het eten en met iedereen een beetje gekletst te hebben, ze zijn allemaal erg geinteresseerd, wordt de gitaar gepakt en wordt er muziek gemaakt en gezongen. Allemaal erg gezellig. Ik heb aardig wat familieverhalen gehoord en de eerste uitnodigingen voor een bezoek aan Darwin en voor de kerst zijn ook al binnen. Aan het begin van de avond gaan de eerste mensen al weer huiswaarts vooral omdat het voor hen nog 4 uur rijden is. Allison, Martin met vrouw en kids en wij blijven bij Jo slapen.
Mark achter de BBQ en de gitaar.
Zondagochtend vroeg op, vooral omdat ook hier de klok terugging (hebben we dat tenminste ook nog meegemaakt:) en de kinderen ook erg vroeg wakker waren. Rustig opgestart en de ochtend op zijn Australisch begonnen door buiten de deur te gaan ontbijten bij een cafe in een park. Lekker een stukje lopen met de hond, Jedda, van Matt. Omdat we toch ook nog de zee wilden zien, tegenover het huis van Jo, zijn we nog even naar het strand gegaan. Toen was het tijd voor de terugreis en zijn we weer in de auto gestapt. Wat ons wel opviel was de andere rijstijl hier in Sydney. Agressief, niemand ertussen laten en snel toeteren als het even te lang duurde. Dat is toch wel een verschil met Brisbane waar het iets relaxter is.
Lekker ontbijten in het park op de zondagochtend. Van links naar rechts; Jo, Matt, Katharina (vrouw van Martin), Jan en Allison.
Daarna nog even naar het strand waar Matt en Casey proberen te surfen, nationale sport in Australie.
Na weer een veilige terugreis waren we om ongeveer half 6 'savonds weer thuis waar ondertussen de stroom was uitgevallen. Na enig onderzoek bleek de motor van de garagedeur de veroorzaker dus die uitgeschakeld en toen deed de rest het weer.
Verder hebben we ons er gemakkelijk vanaf gemaakt, boterham gegeten, gedoucht en naar bed.
Het was een geweldig weekend met nieuwe gezichten en contacten. Zeer geslaagd!
Tot de volgende keer!
Abonneren op:
Posts (Atom)