Bush Campen en uitbreiding

Chapel Hill, 26 Mei 2011

Omdat het toch al weer even geleden was dat we gebruik hadden gemaakt van onze tent moest het er weer een keer van komen, kamperen. Dit keer hadden we het plan gevat om naar een mooi nationaal park te gaan waar ze leuke tracks hebben voor de 4wheeldrive en daar dan te blijven kamperen.

Zo gezegd zo gedaan. Zaterdagochtend bijtijds op, auto ingepakt en op weg naar het Border Range National Park op de grens met New South Wales. De weg ernaar toe was al prachtig en het weer zou ook perfect zijn, alhoewel de voorspelling wel was dat het wat koeler zou zijn 's nachts.


Lange brug voor de trein.

Onderweg kwamen we al een leuke uitdaging tegen, een water crossing. En zoals ons "geleerd" is moet je er eerst doorheen lopen om te zien hoe diep het eigenlijk is en hoe hard het water stroomt. Dus Jan dapper zijn schoenen en sokken uit en ja hoor door het ijskoude water...........viel alles mee, moesten we makkelijk doorheen kunnen. Zo kwamen we er nog 5 tegen maar die hebben we maar gewoon op het zicht ingeschat en dat ging allemaal goed.


Jan test de diepte van de waterovergang.


Goedgekeurd dus de sokken en schoenen gaan weer aan.

Zo kwamen we rond 14.00 uur aan op een leuke plek in het park waar nog volop de zon scheen en we al snel een mooi plekje voor de tent hadden gevonden. De tent stond al snel en we hadden ons lekker geinstalleerd in de zon met een boekje heerlijk genieten van de rust, zon en stilte.


Heerlijk zonnig plekje voor de tent.


Mooi ruim plekje om van de rust te genieten.

Totdat.........we bezoek kregen van een meneer die ons vertelde dat hij wachtte op een groep jeudige fietsers met begeleiding van ca. 25 personen die ook hier zouden kamperen. Lekker dan hebben wij weer, weg rust en ruimte. Op zich viel het nog best mee, het enige wat niet meeviel waren de godsdienstige gezangen 2 uur lang........


En dan is de rust voorbij en staat het vol met tentjes.

Wat ook niet meeviel was de kou. Nadat de zon verdwenen was, kwam de kou al snel om de hoek kijken. We waren goed voorbereid met fleece truien, ski jassen, mutsen en zelfs handschoenen. Ook de slaapzakken waren "goedgekeurd" tot -5 dus geen probleem. Gewoon vroeg naar bed met zelfs de sokken nog aan en zo kwamen we redelijk de nacht door. Naar toilet gaan was echter geen feest. Wat bleek de volgende dag, het was wel -2 graden Celsius geweest!!!!! Nooit gedacht dat we nog eens in winterse omstandigheden zouden kamperen.

's Morgens weer op en opwarmen bij het kampvuur wat de groep al voor ons had opgestookt, toch wel handig die jongens. Ontbijten, tent opruimen en weer verder op pad. Prachtige uitzichten want we waren op de rand van een hele oude vulkaan.


Mooi vergezicht van de vulkaanrand.


Mount Warning in het midden van de vulkaan die we de volgende keer willen beklimmen.

Net over de grens weer in Queensland hebben we een wandeling gemaakt bij een prachtige rotspartij met waterval. Daarna was het toch echt hoog tijd om richting huis te gaan want we hadden nog een rit van zo'n 2 uur voor de boeg.


Prachtige waterval.

Rond 17.00 uur zondag waren we weer thuis en konden terugkijken op weer een geslaagd (koud maar geslaagd) weekend.

Nou de uitbreiding. We hebben er lang over nagedacht maar konden toch eigenlijk niet zonder dus............gaan wij zaterdag 4 juni ons 2 nieuwe Sibersche boskatten ophalen. Twee prachtige jongens en van het nest hebben we de brutaalste en eentje die wat meer verlegen is. We hebben ze al een paar keer bezocht vanaf dat ze 5 weken oud waren en kijken er naar uit om nog meer leven in huis te hebben. Het huis is er klaar voor met mandjes, krabpalen en etensbakjes.


Dit is de verlegen Bandit.


Dit is de brutale Rebel.

Wordt vervolgd
Jan & Nicole

De Bunker trip, onze duikvakantie

Chapel Hill, 8 mei 2011

Eindelijk was het dan zover, onze 1e Australische vakantie en een echte duikvakantie waar we wel 5 dagen op de boot zaten en niets anders hebben gedaan dan duiken!

Donderdag 21 april lekker rustig opgestaan, spullen gepakt, duikflessen bij de duikshop opgehaald en daar gingen we op naar Bundaberg (ja die van de rum). Tegen een uur of 4 's middags waren we er maar konden nog niet aan boord want ze waren alles nog aan het klaarmaken. Geen probleem dan gaan wij lekker een biertje drinken en zo komen we ook de tijd wel door. Tegen zessen konden we aan boord en konden nog kiezen uit de bedden dus lekker achterin ons "eigen" plekkie weer opgezocht.
Even wat eten, de andere mensen ontmoeten en beetje bijkletsen met iedereen en om 22.00 uur vertrok de boot op weg naar het eerste eiland. Wij gingen lekker slapen.


Onze stapelbedjes onder in de boot.

Vrijdag 22 april lagen we dus voor Lady Elliot. Net als je denkt dat het een relaxte vakantie is.............gaan om 6 uur de speakers open met harde muziek "Who let the dogs out" dat krijgt je wel wakker. Moet ook wel want zo rond 7 uur moet je toch wel in het water liggen. We hebben uitgevonden dat voor de eerste duik je beter niet kunt ontbijten, dat komt daarna wel want dan valt het wat beter! Na de duik lekker vers fruit om weer wat vocht binnen te krijgen, ontbijtje, rusten en op naar de volgende duik. En ja eigenlijk gaat dat zo de hele dag door tot de laatste (nacht)duik om 18.00 uur (dan is het hier al goed donker) en dan heb je 5 duiken per dag.


Prachtige schilpad zwevend door het water.


Onze favoriete plek tussen de duiken in, op de boeg lekker in het zonnetje bijkomen en bijkletsen wat iedereen heeft gezien.


De Manta Ray met een prachtige tekening op zijn buik.

De gemiddelde diepte die je duikt ligt tussen de 8 en 25 meter waar je eigenlijk rond de 10-15 meter het meeste ziet.

Bij Lady Elliot hebben we veel schildpadden, anemoon visjes, kleurig koraal, Manta rays en ook een wrak gezien. Verhaal van het wrak is wel aardig; was onderdeel van een scheiding en de vrouw kreeg de boot. Je weet dat je nooit tussen een man en zijn boot moet komen dus de man nam de boot mee uit zeilen, liet het zinken en liet zijn ex weten; als je de boot wil hebben, hij ligt op 10 meter op die coordinaten, veel plezier ermee. En de boot ligt er dus nog steeds.

Jan met de mannen bij het anker.


Klaar voor de nachtduik. Nicole sloeg even over maar Jan was er klaar voor.

Het volgende eiland was Lady Musgrave waar we langs een prachtige muur van koraal gezwommen hebben. De truuk is om ook in de gaten in zo'n muur te kijken waar daar zitten vaak de leukste dieren verstopt zoals nudibranches (kleine kleurige slakken), murenes, kreeften, garnalen etc.

Volgende eiland was Fairfax Island waar we ook de nachtduik hebben gedaan. De nachtduik is toch wel wennen hoor, zeker als je overdag je al eens afvraagd uuu welke kant moeten we ook al weer op terug naar de boot. Dus met de nachtduiken zijn we bij de groep gebleven en overdag hebben we zelf genavigeerd en we zijn maar 1 keer iets verder dan de boot uitgekomen. Dit bleek later niet eens onze schuld want de boot was met anker en al op drift geraakt door de wind en stroming.

Na Fairfax gingen we naar Hoskyn Island en daar hebben we onze 1e White Tip Reef shark gezien! Ook weer heel veel schildpadden behoorlijk groot. Bij Hoskyn Island is er ook een lagoon, helder blauw water en prachtige koraal blokken. Hier zijn we met het kleine bootje afgezet en hebben we heerlijk gesnorkeld. Dit eiland is een legstation voor schildpadden en toen we 's avonds op de boot de buitenlichten aan hadden zagen we alle net uit het ei gekomen schildpadjes langs de boot zwemmen, prachtig gezicht!


De White Tip Reef Shark.

Llewllyn's Reef was de enelaatste plaats waar we gedoken hebben. Hier hebben we veel stingrays gezien en nog een Wobbegong shark in een grot. Dit reef is een muur van koraal en er was een hele leuke "grot" waar je van de muur door de grot naar boven op het reef kon zwemmen. Prachtig als je zo boven het reef uit komt met allemaal kleine nemo's om je hoofd.

Die nachtduik hebben we niet gemaak en daar zijn we achteraf blij om. De wind was al aardig aan het opkomen en de golven hierdoor ook. Toen de groep naar beneden ging werden ze ingehaald door het anker wat al stuiterd over de bodem richting de oceaan ging. Oei dan maar naar boven, bleek door de weersomstandigheden dat de boot ineens 300 meter verder op zee lag. Dat was een beetje zwemmen en dat in het donker. Alles is goed afgelopen maar ik was blij dat wij gewoon gezellig aan de borrel zaten!

Laatste dag was nog 1 duik vroeg bij Lady Musgrave voordat we terug naar Bundaberg zouden gaan. Jan had 3 duiken terug de grens van totaal 50 duiken gepasseerd en dit was mijn 50e duik dus een mooie afsluiter zowel in aantal als een prachtige plek met veel kleur en vissen.

De wind was nog steeds hevig dus snel ontbijten, de zeeziek tabletten waren er al eerder in gegaan en omdat het op het dek niet echt lekker was.......hup lekker tukkie doen in je bed terwijl we op de terugweg waren met golven van 3 meter hoog. Kon geen betere plek bedenken en zo dacht iedereen er over. Heerlijk slaap ingehaald en om 16.00 uur waren we terug in Bundaberg. Daar hebben we ons hotel opgezocht want wij wilde rustig aan de vakantie afsluiten en de volgende dag zijn we terug gereden naar Chapel Hill.

Het was een heerlijke ervaring, zeker omdat je veel duiken achter elkaar doet krijg je wat meer ervaring zo. We hebben er allebei van genoten en zouden het graag nog eens doen. Heerlijk zo'n vakantie van duiken, eten, slapen, duiken, eten.......en af en toe een borrel.


Heerlijk relaxen in de zon!

Groeten Jan & Nicole



PS Foto's van Danny Bax