Weer een stapje verder

Chapel Hill, 21 November 2010

Dit weekend zijn we weer een stapje verder gekomen met de achtertuin. Het vorige weekend hebben we extra grond laten komen om de tuin op sommige plekken iets op te hogen (vooral achter het deck ivm voorschriften) en wat "gezonde" grond om planten te kunnen poten want in basis is en blijft het hier rotsgrond.

Afgelopen donderdag hebben we onze 15 nieuwe palmen ontvangen en zaterdag hebben we ze allemaal in de grond gezet. We hadden nog 11 palmen (Golden Canes) rond het deck nodig en daarbij hebben we nog 2 fox tail palmen, een bottle palm en een Bismarck palm gekocht om gewoon in de tuin te zetten.


De palmen rond het deck zijn gepoot!


De grijze Bismarck Palm.

Dankzij het briljante voorwerk van Jan (hij had al alle gaten gegraven rond het deck) stonden bijna alle palmen er met een uur in. De laatste 3 duurde ook nog eens een uur want hiervoor moesten we nog gaten graven, zeg maar uitbikken met de pikhouweel. Maar we moeten zeggen dat het harde werken loont want het ziet er precies zo uit als we gehoopt hadden. Verder hebben de grond wat verder verdeeld en het pad door de tuin vorm gegeven. Nu de contouren er echt liggen weten we ook weer wat de volgende stappen moeten zijn; plantjes poten om op te vullen, pad echt aanleggen, vijverloop afmaken en vijver aanleggen, toplaag op de grond aanbrengen.....
Ach zo blijven we lekker bezig.


Onze fruithoek met een limoen, citroen en sinaasappel boom.

Zondag hebben we een beetje rustig aan gedaan en lekker genoten op ons ligbedje op het nieuwe deck. De zon was er wel niet echt maar op zich was het weer best lekker zo. En hoe kan je nu beter de dag afsluiten dan met een bbq, wijntje en je eigen gekweekte sla!

Tot de volgende keer!

Jan & Nicole

Er even tussenuit

Chapel Hill, 7 November 2010

Nadat we al wat weekenden druk zijn geweest in de tuin hadden we er verleden weekend helemaal genoeg van. Zaterdagochtend had Jan een goed idee, laten we er vanmiddag gewoon op uit trekken en even niet in de tuin werken. Dat zijn natuurlijk voorstellen waar ik geen nee tegen zeg. De bestemming was al snel bepaald, Stanthorpe, wat in de wijnregio Granite Belt ligt en een plaats is waar we nog niet geweest zijn. Voor de zekerheid toch maar even een motel opbellen voor een kamer en het geluk was met ons want we hadden de laatste kamer.

Om een uur of 2 zijn we op pad gegaan en hebben een mooie tocht gemaakt via Ipswich, Warwick waar de rodeo was wat wel 3000 bezoekers trekt. Normaal is het een uitgestorven dorp maar nu heel erg druk. Het motel in Stanthorpe had een leuke aanbieding voor een diner bij de lokale Italiaan met een gratis fles lekkere wijn en we hebben ons tegoed gedaan aan een heerlijk Italiaans buffet. De fles wijn konden we meenemen naar het restaurant want veel restaurants hebben het "Bring Your Own" principe waar je dus je eigen wijn kan meenemen. Je betaalt alleen kurkgeld maar dat is lang zoveel niet als een fles wijn bij het restaurant. De hele nacht heb ik last van mijn maag gehad zoveel hebben we gegeten. De volgende ochtend lekker ontbeten maar niet te veel want echt trek hadden we niet en daarna op weg naar Bald Rock National Park.

Na Uluru is dit de grootste monoliet in Austalie en deze mag je wel beklimmen. Na een mooie tocht kwamen we aan in het Nationale Park waar we aan de wandeling begonnen om de monoliet te beklimmen. Wij hadden gekozen voor de langere wandeling die wat rustiger omhoog liep in plaats van de steile helling te beklimmen. Naast dat het natuurlijk wat lekkerder liep was de wandeling ook mooier, zie de foto's van alle ingewikkelde stenen constructies waarbij je je afvraagt hoe dit in vredesnaam is ontstaan.






Bovenaan gekomen heb je een prachtig uitzicht over de omgeving en hebben we ook even bij zitten komen voordat we de terugwandeling gingen doen. Het was wel een erg goed gevoel om boven op die enorme stenen hoop te staan en te genieten van het uitzicht.




Op de terugweg hebben we heerlijk gelunched bij een winery waar we natuurlijk ook genoten hebben van een lekker glaasje wijn. Het was een prachtige locatie en al zittend op het terras bij de winery kon je ook weer over de hele omgeving kijken.




Heerlijk voldaan zijn we verder gereden want we hadden nog een aardige rit voor de boeg. We kwamen nog langs mooie fotogenieke plaatsen. Het mooiste van deze rit is als je over de heuvel komt bij Bangalow en dan een prachtig uitzicht hebt over de baai en de zee van Byron Bay. Wat kan dit land toch mooi zijn, maar wel groot want hierna was het nog 2 uur rijden naar huis. Zo rond 7 uur waren we thuis, moe maar zeker voldaan en we hebben heerlijk genoten van dit weekend spijbelen van de tuin werkzaamheden.

Thuis gekomen kregen we een verassing; Pa & Ma den Daas komen ons in Januari weer bezoeken. Blijkbaar is Australie zo in de smaak gevallen dat ze nog een keer komen! We kijken weer uit naar hun bezoek.

Groeten,
Jan & Nicole