Chapel Hill, 22 december 2009
Jan is weer thuis!!
Alles is goed gegaan gisteren en naar tevredenheid van de dokter en physiotherapeut dus koffer weer pakken, medicijnen mee en de laatste oefentips en corset mee en hup naar huis.
We zijn erg blij dat het ondanks het slechte bericht van een gebroken wervel het de stabiele is dus dat genezen niet afhankelijk is van een operatie en zo. Advies nu is veel rust houden, wat bewegen op geleide van de pijn en vooral rustig aan doen.
Jan is ondertussen geinstalleerd op bed met veel Youp van 't Hek boekjes en moet zo de dag een beetje door zien te komen. Ik ben vandaag vrij ga morgenochtend werken en neem de rest van de week ook weer vrij zodat ik kan helpen waar nodig. Door de feestdagen ben ik dan vrij t/m maandag en dan zien we wel weer verder.
Volgende week woensdag een vervolgafspraak bij de arts om te zien hoe het gaat.
Groeten,
Nicole
Brisbane Skyline
dinsdag 22 december 2009
maandag 21 december 2009
Op de goede weg!
Chapel Hill, 21 december 2009
Jan is op de goede weg voor herstel!!
Vandaag hebben ze na oefeningen waaronder lopen nieuwe rontgenfoto's gemaakt staand en liggend en het blijkt hieruit dat de fractuur stabiel is. Hij heeft onder begeleiding van een physiotherapeut extra oefeningen gedaan en heeft ook al gelopen met een looprek.
Om te laten zien hoe goed het met hem gaat is ie zelfs meegelopen naar de lift, maar ik ben toch maar blijven wachten tot hij weer terug was bij zijn kamer. Als alles zo goed blijft gaan en de dokter is morgenochtend ook tevreden dan kan ik hem morgen al ophalen!
We zijn allebei erg opgelucht dat het herstel zo gaat. Stel je er verder nog niet teveel van voor want hij komt nog steeds als een oude man uit zijn bed maar alles beter dan operaties en schroeven in je rug. De komende tijd zal hij dus thuis zijn en moeten rusten en zijn oefeningen doen. Tussentijds zullen er foto's genomen worden om te volgen hoe het gaat.
Wordt vervolgd...........
Nicole (die erg opgelucht is)
Jan is op de goede weg voor herstel!!
Vandaag hebben ze na oefeningen waaronder lopen nieuwe rontgenfoto's gemaakt staand en liggend en het blijkt hieruit dat de fractuur stabiel is. Hij heeft onder begeleiding van een physiotherapeut extra oefeningen gedaan en heeft ook al gelopen met een looprek.
Om te laten zien hoe goed het met hem gaat is ie zelfs meegelopen naar de lift, maar ik ben toch maar blijven wachten tot hij weer terug was bij zijn kamer. Als alles zo goed blijft gaan en de dokter is morgenochtend ook tevreden dan kan ik hem morgen al ophalen!
We zijn allebei erg opgelucht dat het herstel zo gaat. Stel je er verder nog niet teveel van voor want hij komt nog steeds als een oude man uit zijn bed maar alles beter dan operaties en schroeven in je rug. De komende tijd zal hij dus thuis zijn en moeten rusten en zijn oefeningen doen. Tussentijds zullen er foto's genomen worden om te volgen hoe het gaat.
Wordt vervolgd...........
Nicole (die erg opgelucht is)
zondag 20 december 2009
Onze eerste Australische ziekenhuis ervaring
Chapel Hill, 20 december 2009
Ja, het regenseizoen staat voor de deur dus dan moet het dak en de goten worden schoongemaakt om al het regen erdoor te laten. Helaas is de ladder te kort dus via het hek is Jan op het dak geklommen. Erop ging nog net maar eraf ging helaas mis.
Doordat hij het hek net miste en zijn evenwicht verloor is hij van het dak gegleden en pakte zich beet aan een rand, zwaaide naar achteren en liet toen los vanwege de klap waarmee het gebeurde. Toen volgde de volgende klap en kwam hij nogal hard op zijn achterste terecht en klapte achterover. Gelijk had hij heel veel pijn en zijn we naar de dokter gegaan. Die dacht dat er niets aan de hand was maar omdat hij toch veel pijn had wat na een pijnstiller shot niet weg trok, hij viel bijna flauw van de pijn, zijn we toch maar naar het ziekenhuis doorgegaan.
Daar op de eerste hulp terecht gekomen en ze hebben hem snel onderzocht. Na de rontgenfoto bleek dat hij een gebroken wervel heeft, een zogenaamde compressie breuk. Door de klap drukt je wervelkolom in elkaar en de zwakste plek (onder in de rug) comprest dan samen en breekt. Gelukkig zijn we aanvullend verzekerd en kon hij worden opgenomen.
Hij heeft de nacht goed doorgebracht, moest blijven liggen en heeft wat kunnen slapen. Vanmorgen hebben we de dokter gesproken en hij heeft ons eea uitgelegd. Het ziet er naar uit dat dit een stabiele breuk is, wat betekent dat hij moet proberen te gaan zitten en als dat na wat dagen lukt dan maken ze een foto liggend en zittend om te beoordelen of de wervel er hetzelfde uitziet in de verschillende posities. Is dat het geval dan kan hij naar huis en moet thuis verder genezen met rust. Is dat niet het geval dan zal alsnog een operatie nodig zijn om de wervel te stabiliseren. Gelukkig kan Jan al redelijk bewegen zoals omrollen en een beetje zitten dus dat zou betekenen dat het om een stabiele breuk gaat. Komende dagen zal uitwijzen wat het is.
Ik heb hem alle knuffels, kussen en goede woorden overgebracht en toen kwamen bij hem ook wel even de traantjes los en snappen we allebei weer dat het soms minder leuk is om aan de andere kant van de wereld te zitten. Gelukkig zijn de vooruitzichten goed dus maakt het weer iets (niet heel veel maar iets) makkelijker.
Wordt vervolgd........
Nicole
Ja, het regenseizoen staat voor de deur dus dan moet het dak en de goten worden schoongemaakt om al het regen erdoor te laten. Helaas is de ladder te kort dus via het hek is Jan op het dak geklommen. Erop ging nog net maar eraf ging helaas mis.
Doordat hij het hek net miste en zijn evenwicht verloor is hij van het dak gegleden en pakte zich beet aan een rand, zwaaide naar achteren en liet toen los vanwege de klap waarmee het gebeurde. Toen volgde de volgende klap en kwam hij nogal hard op zijn achterste terecht en klapte achterover. Gelijk had hij heel veel pijn en zijn we naar de dokter gegaan. Die dacht dat er niets aan de hand was maar omdat hij toch veel pijn had wat na een pijnstiller shot niet weg trok, hij viel bijna flauw van de pijn, zijn we toch maar naar het ziekenhuis doorgegaan.
Daar op de eerste hulp terecht gekomen en ze hebben hem snel onderzocht. Na de rontgenfoto bleek dat hij een gebroken wervel heeft, een zogenaamde compressie breuk. Door de klap drukt je wervelkolom in elkaar en de zwakste plek (onder in de rug) comprest dan samen en breekt. Gelukkig zijn we aanvullend verzekerd en kon hij worden opgenomen.
Hij heeft de nacht goed doorgebracht, moest blijven liggen en heeft wat kunnen slapen. Vanmorgen hebben we de dokter gesproken en hij heeft ons eea uitgelegd. Het ziet er naar uit dat dit een stabiele breuk is, wat betekent dat hij moet proberen te gaan zitten en als dat na wat dagen lukt dan maken ze een foto liggend en zittend om te beoordelen of de wervel er hetzelfde uitziet in de verschillende posities. Is dat het geval dan kan hij naar huis en moet thuis verder genezen met rust. Is dat niet het geval dan zal alsnog een operatie nodig zijn om de wervel te stabiliseren. Gelukkig kan Jan al redelijk bewegen zoals omrollen en een beetje zitten dus dat zou betekenen dat het om een stabiele breuk gaat. Komende dagen zal uitwijzen wat het is.
Ik heb hem alle knuffels, kussen en goede woorden overgebracht en toen kwamen bij hem ook wel even de traantjes los en snappen we allebei weer dat het soms minder leuk is om aan de andere kant van de wereld te zitten. Gelukkig zijn de vooruitzichten goed dus maakt het weer iets (niet heel veel maar iets) makkelijker.
Wordt vervolgd........
Nicole
maandag 7 december 2009
Moving House.........
Chapel Hill, 7 december 2009
Inderdaad we're moving house! En dat is best hard werken met 35 graden. De sleutel kregen we op vrijdag 27 november om 17.30 uur en daar moet je je niet te veel van voorstellen. Een belletje dat de betaling is geregeld en je mag de sleutel bij de verkopende makelaar gaan ophalen. Die avond hebben we niet heel veel meer gedaan.
Zaterdag de 28e november natuurlijk wel, volop aan de slag met schoonmaken en de ritjes om de dozen over te brengen en die natuurlijk uitpakken. Ik moet zeggen dat we het op zich best snel voor elkaar hadden. Het huis op zich was redelijk schoon opgeleverd maar je wilt de kasten allemaal even schoon hebben. Dan kom je erachter dat het best veel kasten zijn, ik weet eigenlijk niet eens waar ik ze allemaal mee moet vullen maar dat zal zich vanzelf wel wijzen uiteindelijk.
Even uitrusten!
Dat weekend hebben we eigenlijk het grootste deel al overgebracht en door de weeks allen nog wat kleine zaken en even kijken of alles in orde was.
En natuurlijk hebben we de Nederlandse wc bril al geinstalleerd!
Afgelopen weekend de laatste zaken die we zelf konden doen en alles stofzuigen en dweilen en het nieuwe huis is klaar voor de rest van de spullen.
Op de Fleming Road begint het er steeds treuriger uit te zien, alles afgebroken en de laatste nacht brengen we ook op de grond door (wel op de matrassen hoor).
De laatste nacht in Fleming Road.
Morgen de grote zaken en vanaf dinsdagavond zullen we dan in Lomandra Place gaan slapen. De rest van de week nog Fleming Road een poetsdoek doorhalen, de carpet cleaner (ben je verplicht als huurder) en vrijdag a.s. opleveren dan hebben we dat ook maar achter de rug.
De laatste loodjes............
Groeten,
Jan & Nicole
Inderdaad we're moving house! En dat is best hard werken met 35 graden. De sleutel kregen we op vrijdag 27 november om 17.30 uur en daar moet je je niet te veel van voorstellen. Een belletje dat de betaling is geregeld en je mag de sleutel bij de verkopende makelaar gaan ophalen. Die avond hebben we niet heel veel meer gedaan.
Zaterdag de 28e november natuurlijk wel, volop aan de slag met schoonmaken en de ritjes om de dozen over te brengen en die natuurlijk uitpakken. Ik moet zeggen dat we het op zich best snel voor elkaar hadden. Het huis op zich was redelijk schoon opgeleverd maar je wilt de kasten allemaal even schoon hebben. Dan kom je erachter dat het best veel kasten zijn, ik weet eigenlijk niet eens waar ik ze allemaal mee moet vullen maar dat zal zich vanzelf wel wijzen uiteindelijk.
Even uitrusten!
Dat weekend hebben we eigenlijk het grootste deel al overgebracht en door de weeks allen nog wat kleine zaken en even kijken of alles in orde was.
En natuurlijk hebben we de Nederlandse wc bril al geinstalleerd!
Afgelopen weekend de laatste zaken die we zelf konden doen en alles stofzuigen en dweilen en het nieuwe huis is klaar voor de rest van de spullen.
Op de Fleming Road begint het er steeds treuriger uit te zien, alles afgebroken en de laatste nacht brengen we ook op de grond door (wel op de matrassen hoor).
De laatste nacht in Fleming Road.
Morgen de grote zaken en vanaf dinsdagavond zullen we dan in Lomandra Place gaan slapen. De rest van de week nog Fleming Road een poetsdoek doorhalen, de carpet cleaner (ben je verplicht als huurder) en vrijdag a.s. opleveren dan hebben we dat ook maar achter de rug.
De laatste loodjes............
Groeten,
Jan & Nicole
zondag 22 november 2009
De verhuizing komt eraan!
Chapel Hill, 22 november 2009
Naast al die leuke weekenden is het nu tijd voor de serieuze zaken. Vrijdag a.s. krijgen we de sleutel van ons eigen stulpje en gaan we verhuizen. Tenminste, we gaan zelf de kleine zaken en de dozen met spullen verhuizen. Daar hebben we dan ruim een week voor en op dinsdag 8 december komt de verhuizer die de grote spullen zoals koelkast, wasmachine en bank verhuist. Dus als alles goed gaat zijn we dan 8 december over en kunnen we de kerstboom gaan opzetten!
Gelukkig is het zwembadwater goed opgewarmd want de temperatuur loopt hier ondertussen op naar de 40 graden. Dit betekent dat als je een paar dozen hebt ingepakt je graag even gaat afkoelen in het zwembad!
Dus komende avonden is het inpakken geblazen, vrijdag de sleutel halen en zaterdag beginnen met schoonmaken en inruimen.
Gelukkig kunnen we hier op zijn "Nederlands" verhuizen; de tijd nemen om in te pakken en over te gaan. Hier in Australie is het de gewoonte dat je op de dag dat je de sleutel krijgt eigenlijk gelijk verhuist. De verkopers van ons huis gaan ook pas op de dag dat het opgeleverd moet worden het huis uit. Hier stonden wij erg van te kijken maar goed dat schijnt hier gewoon te zijn.
Wat wel weer opmerkzaam is, is dat we vanochtend de hele ochtend bij de bank hebben gezeten om alle zaken rondom de hypotheek verder te regelen. Banken zijn hier dus gewoon op zondag open! Wel wennen hoor hoe alles hier werkt, maar goed ik denk wat we het overzicht wel hebben.
We laten snel wat van ons horen als we de sleutel hebben!
Tot de volgende keer!
Jan & Nicole
PS. Lees ook het verhaal hieronder, ook nieuw!!
Naast al die leuke weekenden is het nu tijd voor de serieuze zaken. Vrijdag a.s. krijgen we de sleutel van ons eigen stulpje en gaan we verhuizen. Tenminste, we gaan zelf de kleine zaken en de dozen met spullen verhuizen. Daar hebben we dan ruim een week voor en op dinsdag 8 december komt de verhuizer die de grote spullen zoals koelkast, wasmachine en bank verhuist. Dus als alles goed gaat zijn we dan 8 december over en kunnen we de kerstboom gaan opzetten!
Gelukkig is het zwembadwater goed opgewarmd want de temperatuur loopt hier ondertussen op naar de 40 graden. Dit betekent dat als je een paar dozen hebt ingepakt je graag even gaat afkoelen in het zwembad!
Dus komende avonden is het inpakken geblazen, vrijdag de sleutel halen en zaterdag beginnen met schoonmaken en inruimen.
Gelukkig kunnen we hier op zijn "Nederlands" verhuizen; de tijd nemen om in te pakken en over te gaan. Hier in Australie is het de gewoonte dat je op de dag dat je de sleutel krijgt eigenlijk gelijk verhuist. De verkopers van ons huis gaan ook pas op de dag dat het opgeleverd moet worden het huis uit. Hier stonden wij erg van te kijken maar goed dat schijnt hier gewoon te zijn.
Wat wel weer opmerkzaam is, is dat we vanochtend de hele ochtend bij de bank hebben gezeten om alle zaken rondom de hypotheek verder te regelen. Banken zijn hier dus gewoon op zondag open! Wel wennen hoor hoe alles hier werkt, maar goed ik denk wat we het overzicht wel hebben.
We laten snel wat van ons horen als we de sleutel hebben!
Tot de volgende keer!
Jan & Nicole
PS. Lees ook het verhaal hieronder, ook nieuw!!
Ons duikweekend op de Bic Cat Realty
Chapel Hill, 22 november 2009
Ja ja, ik weet het, het is veeeel te lang geleden dat we het blog hebben bijgewerkt. We zijn ook best druk en afgelopen week hadden we hard nodig om van ons duikweekend bij te komen. Het was echt een fantastisch weekend maar dat duiken zo vermoeiend kan zijn, dat wisten we niet. Dat weekend hebben we onze Advanced Adverturer cursus gedaan, weer een stapje in de richting van certificering voor Advanced Open Water Diver. Met dit diploma kan je wat dieper duiken en bijvoorbeeld in wrakken duiken.
Het begon allemaal op vrijdag 13 november (ja vonden wij ook vragen om problemen, vrijdag de 13e, maar het viel mee) dat we ons moesten verzamelen op de boot in de haven van Scarborough om 18.00 uur. Alle duikspullen klaarleggen op de boot, snel een beetje redelijke slaapplaats uitzoeken en toen begon al gelijk de cursus met wat navigatie testen.
De tanks met vesten eraan op het equipment dek.
De boot, Big Cat, is een erg grote catemaran en in 2 "poten" van de boot waren de slaapplaatsen, stapelbedden. Verder was er een groot buitendek, een kleine eetplaats en een lounge met een televisie waarvan we het hele weekend hebben geprobeerd het geluid werkend te krijgen. Na alle voorbereidingen zijn we om 20.30 uur vertrokken en omdat we best moe waren zijn we om 21.30 uur ons bed in gedoken.
Onze stapelbedden.
Om 5 uur 's morgens sloegen de motoren al weer aan om van de nachtplaats naar de 1e duikplaats te varen en een uurtje later werden we met muziek ons bed uit gehaald. Even ontbijten en om 7.30 de eerste duik. Dat was weer wennen, tijd geleden en onze nieuwe spullen nu in een echte duik uitproberen. Die dag hebben we nog 4 duiken gemaakt waaronder een navigatie duik (ja we vonden de weg terug), een buoyancy duik en uiteindelijk de nachtduik. De nachtduik was echt geweldig, eerst afdalen met zijn allen en dan je lamp uitdoen en wennen aan het donker. Dan zie je pas dat je eigenlijk in het donker nog best veel ziet, zelfs onder water. Deze dag hebben we schildpadden gezien, nudibranches in alle kleuren en vis heel veel vis. Heel erg moe weer om 21.30 uur ons bed ingedoken.
En ja hoor om 5 uur dit keer begon de muziek weer om je bed uit te komen, te ontbijten en het water in te plonzen. We begonnen met een diepduik naar ca. 30 meter. En toen ging het mis....... met dat we afzakten kwam de stroming opzetten en om bij de ankerlijn te komen voor verdere afdaling moesten we een enorme partij zwemmen tegen de stroom in. Dat ging dus niet goed, ik (Nicole) kreeg het er benauwd van, zag alleen nog maar het "grote blauwe gat" en kon het niet bijbenen. Dus ik wilde eruit, maar ja je zit wel op 20 meter diepte, zomaar eruit kan dus niet. Gelukkig toch een beetje tot "rust" gekomen en langzaam opgestegen om dan tot de ontdekking te komen dat we door de stroming hopeloos ver van de boot vandaan waren. Gelukkig hadden ze ons snel in de gaten en werden we opgehaald met de kleine rubber boot. Dit avontuur was me toch even te veel en in mijn gedachten stonden de spullen al op ebay, maar ze hebben me overtuigd dus na wat te zijn bijgekomen toch nog 2 duiken gemaakt en eerlijk gezegd die waren weer fantastisch! Iedereen maakt het een keer mee en deze keer was mijn beurt. De laatste duik hebben we schilpadden gezien van wel 1,5 meter lang, wat een mooie beesten zijn dat toch, veel koraal en zelfs oranje slakken. Na deze duik was het de terugtocht aanvaarden naar Scarborough om te horen dat we geslaagd waren voor deze cursus!
Even uitrusten op het buitendek op de terugtocht.
Thuis gekomen toch nog bijna 2 uur bezig geweest om al de spullen schoon te maken, snel een hamburger gehaald en ons bed ingedoken. Je snapt nu misschien een beetje waarom we een week moesten bijkomen.
We hopen dit soort weekenden nog vaak te maken.
Groeten,
Jan & Nicole
Ja ja, ik weet het, het is veeeel te lang geleden dat we het blog hebben bijgewerkt. We zijn ook best druk en afgelopen week hadden we hard nodig om van ons duikweekend bij te komen. Het was echt een fantastisch weekend maar dat duiken zo vermoeiend kan zijn, dat wisten we niet. Dat weekend hebben we onze Advanced Adverturer cursus gedaan, weer een stapje in de richting van certificering voor Advanced Open Water Diver. Met dit diploma kan je wat dieper duiken en bijvoorbeeld in wrakken duiken.
Het begon allemaal op vrijdag 13 november (ja vonden wij ook vragen om problemen, vrijdag de 13e, maar het viel mee) dat we ons moesten verzamelen op de boot in de haven van Scarborough om 18.00 uur. Alle duikspullen klaarleggen op de boot, snel een beetje redelijke slaapplaats uitzoeken en toen begon al gelijk de cursus met wat navigatie testen.
De tanks met vesten eraan op het equipment dek.De boot, Big Cat, is een erg grote catemaran en in 2 "poten" van de boot waren de slaapplaatsen, stapelbedden. Verder was er een groot buitendek, een kleine eetplaats en een lounge met een televisie waarvan we het hele weekend hebben geprobeerd het geluid werkend te krijgen. Na alle voorbereidingen zijn we om 20.30 uur vertrokken en omdat we best moe waren zijn we om 21.30 uur ons bed in gedoken.
Onze stapelbedden.Om 5 uur 's morgens sloegen de motoren al weer aan om van de nachtplaats naar de 1e duikplaats te varen en een uurtje later werden we met muziek ons bed uit gehaald. Even ontbijten en om 7.30 de eerste duik. Dat was weer wennen, tijd geleden en onze nieuwe spullen nu in een echte duik uitproberen. Die dag hebben we nog 4 duiken gemaakt waaronder een navigatie duik (ja we vonden de weg terug), een buoyancy duik en uiteindelijk de nachtduik. De nachtduik was echt geweldig, eerst afdalen met zijn allen en dan je lamp uitdoen en wennen aan het donker. Dan zie je pas dat je eigenlijk in het donker nog best veel ziet, zelfs onder water. Deze dag hebben we schildpadden gezien, nudibranches in alle kleuren en vis heel veel vis. Heel erg moe weer om 21.30 uur ons bed ingedoken.
En ja hoor om 5 uur dit keer begon de muziek weer om je bed uit te komen, te ontbijten en het water in te plonzen. We begonnen met een diepduik naar ca. 30 meter. En toen ging het mis....... met dat we afzakten kwam de stroming opzetten en om bij de ankerlijn te komen voor verdere afdaling moesten we een enorme partij zwemmen tegen de stroom in. Dat ging dus niet goed, ik (Nicole) kreeg het er benauwd van, zag alleen nog maar het "grote blauwe gat" en kon het niet bijbenen. Dus ik wilde eruit, maar ja je zit wel op 20 meter diepte, zomaar eruit kan dus niet. Gelukkig toch een beetje tot "rust" gekomen en langzaam opgestegen om dan tot de ontdekking te komen dat we door de stroming hopeloos ver van de boot vandaan waren. Gelukkig hadden ze ons snel in de gaten en werden we opgehaald met de kleine rubber boot. Dit avontuur was me toch even te veel en in mijn gedachten stonden de spullen al op ebay, maar ze hebben me overtuigd dus na wat te zijn bijgekomen toch nog 2 duiken gemaakt en eerlijk gezegd die waren weer fantastisch! Iedereen maakt het een keer mee en deze keer was mijn beurt. De laatste duik hebben we schilpadden gezien van wel 1,5 meter lang, wat een mooie beesten zijn dat toch, veel koraal en zelfs oranje slakken. Na deze duik was het de terugtocht aanvaarden naar Scarborough om te horen dat we geslaagd waren voor deze cursus!
Even uitrusten op het buitendek op de terugtocht.Thuis gekomen toch nog bijna 2 uur bezig geweest om al de spullen schoon te maken, snel een hamburger gehaald en ons bed ingedoken. Je snapt nu misschien een beetje waarom we een week moesten bijkomen.
We hopen dit soort weekenden nog vaak te maken.
Groeten,
Jan & Nicole
zaterdag 31 oktober 2009
Alweer 1 jaar in Australie
Chapel Hill, 31 oktober 2009
Dat de tijd vliegt, dat wisten we al, maar dat een jaar zo snel voorbij kan gaan....
Een jaar geleden hebben we afscheid genomen van veel lieve mensen om een droom te volgen, onze emigratie naar Australie. De tijd daar voorafgaand was erg spannend; banen opzeggen, huis verkopen, je spullen in een container laden om mee te nemen, de vele gezellige etentjes, feestjes en de laatste paar nachten bij de familie en ondanks alles natuurlijk ook de tranen van afscheid nemen, zeker als je dan eenmaal op Schiphol staat.
Het jaar is voorbij gevlogen en veel van wat we hebben meegemaakt staat ook op dit blog met foto's en al. Zelf vinden we dat we best wat overwinningen hebben moeten maken. Daar sta je dan op vrijdag 30 oktober 2008 om 20.00 uur aan de andere kant van de wereld met je koffers.
De eerste paar weken hebben we veel geregeld zoals onderdak, de nodige verzekeringen, vervoer maar zijn we er vooral ook lekker veel op uit geweest om ons nieuwe "land" te ontdekken.
Omdat er toch ook weer geld in het laadje moest komen moest er natuurlijk weer gewerkt worden. Voor Jan zat dat al snel goed maar ik moet zeggen dat het mij (Nicole) soms wel eens opbrak om geen werk te hebben. Gek he, dat je altijd graag vrij wil zijn als je werkt maar als je "gedwongen" wordt om "vrij" te zijn dan voelt dat toch minder goed. Maar ook dat is uiteindelijk goed gekomen. Hoewel ik nog steeds erg moet wennen aan de Australische (werk) mentaliteit.
Toen we dachten dat we in rustig vaarwater zaten werden we weer gedwongen een keus te maken want we moesten het huis uit. Na wat slapeloze nachten is dat ook weer gelukt en hebben we een prachtig huis gekocht waar we begin december in zullen gaan.
Dus al met al binnen een jaar hebben we veel geregeld om ook hier weer een bestaan op te bouwen.
Helemaal geweldig was natuurlijk het bezoek van Jan & Elly!! Dat we zo snel al familie op bezoek hadden deed ons erg goed en we hebben een leuke tijd gehad. Het contact met familie is erg goed te doen, techniek staat voor niets! Via skype spreken we iedereen bijna wekelijks en dat is soms vaker dan dat je elkaar in NL sprak. Dagelijks even met mijn broer bellen is er niet meer bij maar gelukkig is een sms'je sturen wel iedere dag mogelijk. En heimwee, natuurlijk hebben we dat wel eens. Zeker als er iets gebeurd in NL, dan mis je het toch wel dat je er niet kunt zijn voor je familie.
Het volgende bezoek staat al te trappelen en eind januari komen mijn ouders naar Australie en gaan we ze alle mooi plaatsen laten zien, buiten het feit dat het natuurlijk geweldig is om elkaar weer in de armen te sluiten. En wij komen zelf volgend jaar ook weer eens in NL kijken, zeker nu Dennis & Johanneke gaan trouwen! Kan ik eindelijk de laatste keer spareribs eten inhalen wat ivm een flinke buikgriep niet meer mogelijk was vlak voordat we weggingen.
Nou de terugbik is wel weer af denk ik zo. We zijn gesetteld, we hebben een ontzettende leuke nieuwe hobby, duiken, we zijn allebei aan het werk en verder genieten we hier van het land en klimaat. Samen kunnen we alles aan, wat eigenlijk niet vreemd is als je al bijna 20 jaar samen bent.
Groeten,
Jan & Nicole
Dat de tijd vliegt, dat wisten we al, maar dat een jaar zo snel voorbij kan gaan....
Een jaar geleden hebben we afscheid genomen van veel lieve mensen om een droom te volgen, onze emigratie naar Australie. De tijd daar voorafgaand was erg spannend; banen opzeggen, huis verkopen, je spullen in een container laden om mee te nemen, de vele gezellige etentjes, feestjes en de laatste paar nachten bij de familie en ondanks alles natuurlijk ook de tranen van afscheid nemen, zeker als je dan eenmaal op Schiphol staat.
Het jaar is voorbij gevlogen en veel van wat we hebben meegemaakt staat ook op dit blog met foto's en al. Zelf vinden we dat we best wat overwinningen hebben moeten maken. Daar sta je dan op vrijdag 30 oktober 2008 om 20.00 uur aan de andere kant van de wereld met je koffers.
De eerste paar weken hebben we veel geregeld zoals onderdak, de nodige verzekeringen, vervoer maar zijn we er vooral ook lekker veel op uit geweest om ons nieuwe "land" te ontdekken.
Omdat er toch ook weer geld in het laadje moest komen moest er natuurlijk weer gewerkt worden. Voor Jan zat dat al snel goed maar ik moet zeggen dat het mij (Nicole) soms wel eens opbrak om geen werk te hebben. Gek he, dat je altijd graag vrij wil zijn als je werkt maar als je "gedwongen" wordt om "vrij" te zijn dan voelt dat toch minder goed. Maar ook dat is uiteindelijk goed gekomen. Hoewel ik nog steeds erg moet wennen aan de Australische (werk) mentaliteit.
Toen we dachten dat we in rustig vaarwater zaten werden we weer gedwongen een keus te maken want we moesten het huis uit. Na wat slapeloze nachten is dat ook weer gelukt en hebben we een prachtig huis gekocht waar we begin december in zullen gaan.
Dus al met al binnen een jaar hebben we veel geregeld om ook hier weer een bestaan op te bouwen.
Helemaal geweldig was natuurlijk het bezoek van Jan & Elly!! Dat we zo snel al familie op bezoek hadden deed ons erg goed en we hebben een leuke tijd gehad. Het contact met familie is erg goed te doen, techniek staat voor niets! Via skype spreken we iedereen bijna wekelijks en dat is soms vaker dan dat je elkaar in NL sprak. Dagelijks even met mijn broer bellen is er niet meer bij maar gelukkig is een sms'je sturen wel iedere dag mogelijk. En heimwee, natuurlijk hebben we dat wel eens. Zeker als er iets gebeurd in NL, dan mis je het toch wel dat je er niet kunt zijn voor je familie.
Het volgende bezoek staat al te trappelen en eind januari komen mijn ouders naar Australie en gaan we ze alle mooi plaatsen laten zien, buiten het feit dat het natuurlijk geweldig is om elkaar weer in de armen te sluiten. En wij komen zelf volgend jaar ook weer eens in NL kijken, zeker nu Dennis & Johanneke gaan trouwen! Kan ik eindelijk de laatste keer spareribs eten inhalen wat ivm een flinke buikgriep niet meer mogelijk was vlak voordat we weggingen.
Nou de terugbik is wel weer af denk ik zo. We zijn gesetteld, we hebben een ontzettende leuke nieuwe hobby, duiken, we zijn allebei aan het werk en verder genieten we hier van het land en klimaat. Samen kunnen we alles aan, wat eigenlijk niet vreemd is als je al bijna 20 jaar samen bent.
Groeten,
Jan & Nicole
woensdag 14 oktober 2009
Spring is in the air
Chapel Hill, 15 oktober 2009
Afgelopen weekend waren we op het "21ste verjaardagsfeestje" van de duikshop Prodive. Dit was een gezellige middag met een rad van fortuin (maar zoals gewoonlijk hebben we weer eens niets gewonnen), sprekers, lekkere hapjes, leuke aanbiedingen en vooral gezellige mensen die dezelfde hobby hebben dus waar we ervaringen mee konden uitwisselen.
Een van de sprekers was Mike Wells, freediver. Dit houdt in dat je behoorlijk diep gaat (tot wel 60 meter) zonder adem te halen, zonder scubatanks dus! Hij heeft een record gezet door bijna 250 meter onder water te zwemmen op ongeveer 25 meter diepte zonder adem te halen. Het klinkt allemaal fantastisch maar als je hoort dat zijn hartslag van 100 slagen naar 18 (!) slagen per minuut daalt bij de start van de duik en dat je longen eigenlijk "inklappen" wordt het al wat minder leuk. Alles "klapt" ook gewoon weer uit als je dan boven weer ademhaalt, maar het idee dat je dat je lichaam aandoet?! Wij houden het maar gewoon bij duiken.
Verder hebben we de laatste kleine dingen gekocht voor ons duikavontuur half november. En zoals altijd tikken de kleine dingen juist erg aan dus het was dan ook erg fijn dat we 21% korting hadden!
Verder hebben we relaxt van het weekend waarbij het zondags zelfs geregend heeft, gelukkig want de droogte is wel erg op dit moment en de regentanks beginnen ook langzaam leeg te raken. We blijven trouwens nog wel erg last houden van stofstormen waardoor als je even niet oppast je je hele huis weer moet poetsen.
Je kan wel zien dat het lente is, zie de foto's van wollige jonge honey birds.
Morgenavond ga ik (Nicole) mijn nieuwe duikvest (bcd) uitproberen in het zwembad. Omdat het vest een nieuw soort systeem heeft voor lucht erin en eruit wil ik het eerst even oefenen voordat ik op 18 meter diepte ineens teveel lucht erin gooi! Dus iets eerder weg van werk en het zwembad in.
O ja, alles rondom het huis is goedgekeurd (inspecties en hypotheek) dus nu is het alleen nog wachten op de sleutel 27 november as.
Dat was het weer voor nu, tot de volgende keer.
Jan & Nicole
Afgelopen weekend waren we op het "21ste verjaardagsfeestje" van de duikshop Prodive. Dit was een gezellige middag met een rad van fortuin (maar zoals gewoonlijk hebben we weer eens niets gewonnen), sprekers, lekkere hapjes, leuke aanbiedingen en vooral gezellige mensen die dezelfde hobby hebben dus waar we ervaringen mee konden uitwisselen.
Een van de sprekers was Mike Wells, freediver. Dit houdt in dat je behoorlijk diep gaat (tot wel 60 meter) zonder adem te halen, zonder scubatanks dus! Hij heeft een record gezet door bijna 250 meter onder water te zwemmen op ongeveer 25 meter diepte zonder adem te halen. Het klinkt allemaal fantastisch maar als je hoort dat zijn hartslag van 100 slagen naar 18 (!) slagen per minuut daalt bij de start van de duik en dat je longen eigenlijk "inklappen" wordt het al wat minder leuk. Alles "klapt" ook gewoon weer uit als je dan boven weer ademhaalt, maar het idee dat je dat je lichaam aandoet?! Wij houden het maar gewoon bij duiken.
Verder hebben we de laatste kleine dingen gekocht voor ons duikavontuur half november. En zoals altijd tikken de kleine dingen juist erg aan dus het was dan ook erg fijn dat we 21% korting hadden!
Verder hebben we relaxt van het weekend waarbij het zondags zelfs geregend heeft, gelukkig want de droogte is wel erg op dit moment en de regentanks beginnen ook langzaam leeg te raken. We blijven trouwens nog wel erg last houden van stofstormen waardoor als je even niet oppast je je hele huis weer moet poetsen.
Je kan wel zien dat het lente is, zie de foto's van wollige jonge honey birds.
Morgenavond ga ik (Nicole) mijn nieuwe duikvest (bcd) uitproberen in het zwembad. Omdat het vest een nieuw soort systeem heeft voor lucht erin en eruit wil ik het eerst even oefenen voordat ik op 18 meter diepte ineens teveel lucht erin gooi! Dus iets eerder weg van werk en het zwembad in.
O ja, alles rondom het huis is goedgekeurd (inspecties en hypotheek) dus nu is het alleen nog wachten op de sleutel 27 november as.
Dat was het weer voor nu, tot de volgende keer.
Jan & Nicole
donderdag 1 oktober 2009
Shaaaaarks
Chapel Hill, 1 oktober 2009
Door alle drukte rondom het huis zijn we helemaal vergeten te vertellen dat we afgelopen weekend weer eens op stap zijn geweest.
We hebben als het ware het contract voor het huis getekend met de weekendtassen in de hand. Direct na het ondertekenen zijn we op weg gegaan naar Byron Bay. Dat ligt over de grens in New South Wales op ca 2 uur rijden van ons vandaan.
Zaterdag om 5:30 uur opgestaan om te ontbijten, want om 6:45 uur moesten we op het duikcentrum zijn. We zouden die dag 2 duiken maken: 7:30 uur en 10:30 uur.
Helaas: vijf minuten voor vertrek kregen we te horen dat de duiken voor die dag afgelast waren in verband met de wind.
Voor niets vroeg opgestaan dus dan maar even naar de vuurtoren op Cape Byron en hopen dat we walvissen kunnen spotten. Ze waren er wel, maar wat ver weg. Wel een grote groep dolfijnen gezien vlak bij de kust.
De rest van de dag lekker luieren op het strand en 's avonds uit eten. Vroeg naar bed want de volgende dag gaan de duiken wel door.
Zondag weer om 5:30 uur op want we hebben weer een vroege duik. Om 7:30 uur zitten we al in de zodiac die ons naar Julian Rocks brengt. Dit is een rots formatie 10 minuten uit de kust van Byron Bay en een marine park, dus beschermd gebied.
Het duiken was geweldig. Direct bij aanvang zien we de eerste Grey Nurse Shark. Ze zijn ongevaarlijk en geweldig om naar te kijken. Even later nog een. Verder nog veel gezien, alleen de eerste duik geen schildpadden. Na de eerste duik snel weer naar de kant om de spullen klaar te maken voor de tweede duik. Deze duik was ook fantanstisch. Schildpadden, Wobbegong sharks en weer een Grey Nurse Shark van ca 3 meter. Zeker de moeite waard om nog eens terug te gaan.
Na een uitgebreide lunch in het plaatselijke Tapas restaurant zijn we rustig naar huis gegaan om bij te komen.
Maandag weer naar het werk om daar verder bij te komen en uit te kijken naar het volgende weekend.
Jan en Nicole
Door alle drukte rondom het huis zijn we helemaal vergeten te vertellen dat we afgelopen weekend weer eens op stap zijn geweest.
We hebben als het ware het contract voor het huis getekend met de weekendtassen in de hand. Direct na het ondertekenen zijn we op weg gegaan naar Byron Bay. Dat ligt over de grens in New South Wales op ca 2 uur rijden van ons vandaan.
Zaterdag om 5:30 uur opgestaan om te ontbijten, want om 6:45 uur moesten we op het duikcentrum zijn. We zouden die dag 2 duiken maken: 7:30 uur en 10:30 uur.
Helaas: vijf minuten voor vertrek kregen we te horen dat de duiken voor die dag afgelast waren in verband met de wind.
Voor niets vroeg opgestaan dus dan maar even naar de vuurtoren op Cape Byron en hopen dat we walvissen kunnen spotten. Ze waren er wel, maar wat ver weg. Wel een grote groep dolfijnen gezien vlak bij de kust.
De rest van de dag lekker luieren op het strand en 's avonds uit eten. Vroeg naar bed want de volgende dag gaan de duiken wel door.
Zondag weer om 5:30 uur op want we hebben weer een vroege duik. Om 7:30 uur zitten we al in de zodiac die ons naar Julian Rocks brengt. Dit is een rots formatie 10 minuten uit de kust van Byron Bay en een marine park, dus beschermd gebied.
Het duiken was geweldig. Direct bij aanvang zien we de eerste Grey Nurse Shark. Ze zijn ongevaarlijk en geweldig om naar te kijken. Even later nog een. Verder nog veel gezien, alleen de eerste duik geen schildpadden. Na de eerste duik snel weer naar de kant om de spullen klaar te maken voor de tweede duik. Deze duik was ook fantanstisch. Schildpadden, Wobbegong sharks en weer een Grey Nurse Shark van ca 3 meter. Zeker de moeite waard om nog eens terug te gaan.
Na een uitgebreide lunch in het plaatselijke Tapas restaurant zijn we rustig naar huis gegaan om bij te komen.
Maandag weer naar het werk om daar verder bij te komen en uit te kijken naar het volgende weekend.
Jan en Nicole
maandag 28 september 2009
Ons nieuwe thuis
Chapel Hill, 28 september 2009
Na een redelijk korte zoektocht hebben we afgelopen week een keus gemaakt uit 2 potentiele huizen. Beide hadden hun pluspunten en dat maakte het niet echt makkelijk om de knoop door te hakken. Uiteindelijk na een redelijk slapeloze nacht hebben we gekozen voor een huis waar alles eigenlijk al goed in orde is, mooie keuken met gelukkig weer gaspitten ipv electrisch koken, mooie living waarbij je de schuifpui kunt wegschuiven zodat het buitenterras bij de woning wordt getrokken, 3 slaapkamers, mooie badkamers, 1 werkkamer, garage en dan wel niet een groot zwembad maar een zogenaamde "plunchpool" waarbij je toch lekker kunt afkoelen en een achtertuin waar we al ideeen voor hebben.
Na wat onderhandeling is het gelukt om vrijdag 25 september laat (net voordat we op ons weekendje uit zouden gaan) het definitieve contract te tekenen en ons eigenaar van een woning in Australie te noemen! Hierbij moeten we wel zeggen dat we nog 7 tot 14 dagen de tijd krijgen om bouwkundige en ongedierte inspecties te laten doen en de financiering te regelen. Maar we gaan ervan uit dat dit allemaal goed komt.
Hieronder de foto's:
Na een redelijk korte zoektocht hebben we afgelopen week een keus gemaakt uit 2 potentiele huizen. Beide hadden hun pluspunten en dat maakte het niet echt makkelijk om de knoop door te hakken. Uiteindelijk na een redelijk slapeloze nacht hebben we gekozen voor een huis waar alles eigenlijk al goed in orde is, mooie keuken met gelukkig weer gaspitten ipv electrisch koken, mooie living waarbij je de schuifpui kunt wegschuiven zodat het buitenterras bij de woning wordt getrokken, 3 slaapkamers, mooie badkamers, 1 werkkamer, garage en dan wel niet een groot zwembad maar een zogenaamde "plunchpool" waarbij je toch lekker kunt afkoelen en een achtertuin waar we al ideeen voor hebben.
Na wat onderhandeling is het gelukt om vrijdag 25 september laat (net voordat we op ons weekendje uit zouden gaan) het definitieve contract te tekenen en ons eigenaar van een woning in Australie te noemen! Hierbij moeten we wel zeggen dat we nog 7 tot 14 dagen de tijd krijgen om bouwkundige en ongedierte inspecties te laten doen en de financiering te regelen. Maar we gaan ervan uit dat dit allemaal goed komt.
Hieronder de foto's:
De plunch pool
Het terras aan de voorkant aansluitend op de woonkamer
De woonkamer
De keuken
Onze toekomstige slaapkamer
Iedere slaapkamer heeft een balkonnetje, het uitzicht vanaf het balkon op de achtertuin vanuit onze slaapkamer.
Ons nieuwe adres vanaf 27 november a.s. is 8 Lomandra Place, Chapel Hill QLD 4069.
Het is ca 1,5 km van het huis waar we nu wonen dus verhuizen moet niet al te veel tijd kosten en we wonen gelukkig nog steeds tegenover het mooie bos.
Groeten,
Jan & Nicole
woensdag 23 september 2009
Eens in de 70 jaar....
Chapel Hill, 23 september 2009
Eens in de 70 jaar gebeurd er iets waar iedereen weer heel veel jaar over kan praten.
Vandaag hebben we in het westen van Australie een echte zandstorm gehad. Het begon 's morgens als in Sydney waarbij door de zandstorm de Harbour Bridge niet meer zichtbaar was en het vliegverkeer volledig stil lag. De storm ging verder over land en via het raam op kantoor in Ipswich zagen we de oranje stormgloed aankomen. Er stak en hevige wind op en de lucht kleurde helemaal oranje rood. Eigenlijk best mooi om te zien maar niet erg lekker om in te ademen.
Een impressie van een straat in Ipswich waar de storm binnen komt rollen.
Als je dan naar je auto loopt die ipv zwart ook oranje is en je je ook realiseert dat je de ramen thuis hebt laten openstaan, ben je iets minder blij. Dat wordt poetsen!
Groeten,
Jan & Nicole
Eens in de 70 jaar gebeurd er iets waar iedereen weer heel veel jaar over kan praten.
Vandaag hebben we in het westen van Australie een echte zandstorm gehad. Het begon 's morgens als in Sydney waarbij door de zandstorm de Harbour Bridge niet meer zichtbaar was en het vliegverkeer volledig stil lag. De storm ging verder over land en via het raam op kantoor in Ipswich zagen we de oranje stormgloed aankomen. Er stak en hevige wind op en de lucht kleurde helemaal oranje rood. Eigenlijk best mooi om te zien maar niet erg lekker om in te ademen.
Een impressie van een straat in Ipswich waar de storm binnen komt rollen.
Als je dan naar je auto loopt die ipv zwart ook oranje is en je je ook realiseert dat je de ramen thuis hebt laten openstaan, ben je iets minder blij. Dat wordt poetsen!
Groeten,
Jan & Nicole
dinsdag 22 september 2009
Drukke tijden
Chapel Hill, 22 september 2009
Drukke tijden zijn het inderdaad, we hebben de keuze gemaakt ons huurhuis niet te kopen. Er moet zoveel aan gebeuren om het naar onze zin te maken als je eigen huis waarbij we ook gewoon opzien tegen het verbouwen op zich. We hebben nog nagevraagd of de verbouwing een aanzienlijke waardeverhoging zou brengen maar dat is niet het geval, dus we hebben die knoop in ieder geval doorgehakt.
Dat betekent dat we afgelopen week zeer fanatiek aan het zoeken zijn geweest naar huizen die te koop staan. We zoeken in de omgeving Chapel Hill (waar we nu wonen), Kenmore, Kenmore Hills omdat dit plaatsen zijn waarbij zowel Jan als Nicole goed naar het werk kunnen reizen. Ook hebben we de morgage broker over de vloer gehad en die komt morgen weer om de details verder door te nemen. Voor je het weet ben je iedere avond wel met iets bezig.
Afgelopen week hebben we al 5 huizen bezocht. Het werkt hier in het algemeen dat men een open huis houdt op een zaterdag waarbij je een half uur tot 3 kwartier de tijd krijgt om door het huis te lopen samen met veel anderen (afhankelijk van vraag). Als je een bod doet is het huis "under contract" en ga je de financien en de keuringen regelen zoals bouwkeuring en pestcontrol keuring. Hier heb je ca 14 dagen voor. Daarna spreek je een opleverdatum af die over het algemeen 30 tot 60 dagen is vanaf de under contract datum, je kunt dus redelijk snel verhuizen hier.
Wat we een beetje zoeken is een huis waar niet al te veel aan hoeft te gebeuren, beetje ruimte om het huis, liefst toch wel met een zwembad en tja verder moet het gewoon klikken.
Vandaag zijn we wezen kijken bij een huis wat best wel eens ons huis zou kunnen worden. Donderdag hebben we er nog 1 op de planning staan en we denken dat 1 van deze 2 het wel eens zou kunnen worden. Dus wie weet zijn we binnenkort huiseigenaren in Australie! Wordt vervolgd!!!
Na het aflopen van de open huizen zaterdagochtend zijn we naar Barbara, Martijn en Claire gegaan die in North Lakes wonen (ten noorden van Brisbane). Samen met hen zijn we zaterdagavond lekker uit eten geweest in Scarborough bij de Italiaan. Zondags lekker rustig opstaan en lekker ontbeten en daarna varen met de boot van Martijn in de Moreton Bay en de Pine River op. Heerljk zo op het water maar het is ook lekker dat er een afdakje boven zit want het was erg zonnig en warm.
Na een lekkere bbq weer op huis aan want maandag moeten we weer vroeg op.
+klein.jpg)
Jan helpt de boot te water.
Jan & Nicole
Drukke tijden zijn het inderdaad, we hebben de keuze gemaakt ons huurhuis niet te kopen. Er moet zoveel aan gebeuren om het naar onze zin te maken als je eigen huis waarbij we ook gewoon opzien tegen het verbouwen op zich. We hebben nog nagevraagd of de verbouwing een aanzienlijke waardeverhoging zou brengen maar dat is niet het geval, dus we hebben die knoop in ieder geval doorgehakt.
Dat betekent dat we afgelopen week zeer fanatiek aan het zoeken zijn geweest naar huizen die te koop staan. We zoeken in de omgeving Chapel Hill (waar we nu wonen), Kenmore, Kenmore Hills omdat dit plaatsen zijn waarbij zowel Jan als Nicole goed naar het werk kunnen reizen. Ook hebben we de morgage broker over de vloer gehad en die komt morgen weer om de details verder door te nemen. Voor je het weet ben je iedere avond wel met iets bezig.
Afgelopen week hebben we al 5 huizen bezocht. Het werkt hier in het algemeen dat men een open huis houdt op een zaterdag waarbij je een half uur tot 3 kwartier de tijd krijgt om door het huis te lopen samen met veel anderen (afhankelijk van vraag). Als je een bod doet is het huis "under contract" en ga je de financien en de keuringen regelen zoals bouwkeuring en pestcontrol keuring. Hier heb je ca 14 dagen voor. Daarna spreek je een opleverdatum af die over het algemeen 30 tot 60 dagen is vanaf de under contract datum, je kunt dus redelijk snel verhuizen hier.
Wat we een beetje zoeken is een huis waar niet al te veel aan hoeft te gebeuren, beetje ruimte om het huis, liefst toch wel met een zwembad en tja verder moet het gewoon klikken.
Vandaag zijn we wezen kijken bij een huis wat best wel eens ons huis zou kunnen worden. Donderdag hebben we er nog 1 op de planning staan en we denken dat 1 van deze 2 het wel eens zou kunnen worden. Dus wie weet zijn we binnenkort huiseigenaren in Australie! Wordt vervolgd!!!
Na het aflopen van de open huizen zaterdagochtend zijn we naar Barbara, Martijn en Claire gegaan die in North Lakes wonen (ten noorden van Brisbane). Samen met hen zijn we zaterdagavond lekker uit eten geweest in Scarborough bij de Italiaan. Zondags lekker rustig opstaan en lekker ontbeten en daarna varen met de boot van Martijn in de Moreton Bay en de Pine River op. Heerljk zo op het water maar het is ook lekker dat er een afdakje boven zit want het was erg zonnig en warm.
Na een lekkere bbq weer op huis aan want maandag moeten we weer vroeg op.
+klein.jpg)
Jan helpt de boot te water.
Jan & Nicole
zondag 13 september 2009
Good news, bad news ???
Chapel Hill, 13 september 2009
Gisteren een telefoontje gehad waar we even wat minder blij van werden. De eigenaar van ons huurhuis belde op dat hij het huis in de verkoop gaat doen. Dat houdt voor ons dus in dat we ineens heel rap moeten gaan beslissen wat we nu gaan doen. We hadden eigenlijk al besloten dat we nog een jaar wilden blijven om rustig te settelen en ons wat meer op de koopmarkt te orienteren. Helaas dus. Iemand anders heeft voor ons een andere beslissing genomen. we hebben nu die opties die we voor 11 december moeten bekijken:
- Ergens anders huren
- Dit huis kopen
- Ander huis kopen
We zullen de komende weken maar eens rustig gaan nadenken. Het is een prachtig plekje waar we zitten, maar het huis is behoorlijk gedateerd en vereist nogal wat investeringen om het naar ons zin te maken. We verwachten dat voor eenzelfde bedrag of iets meer wel een huis kunnen vinden dat in ieder geval wat moderner is, maar wellicht op een iets minder leuke plek ligt. Nog een jaar huren.......en dan weer verhuizen????? Ach we zien wel. Het maakt het verblijf in ieder geval weer even spannend.
Gisteren zijn we naar Brisbane Riverfire geweest. Het is de start van Brisbane Festival en is een groots vuurwerk spektakel. Nou dat hebben we gezien. Echt fantastisch. We waren om 4 uur bij Southbank (langs de rivier) en toen waren er al duizenden mensen die vanaf vroeg met picknick kleedjes plekken gereserveerd hielden. Eerst even een beetje rondgelopen om vervolgens toch meer ergens een plekje te zoeken en te wachten tot 7 uur. Uiteindelijk waren er ca 600.000 mensen rond de rivier en het was het waard. Eerst een paar straaljagers die een "dump and burn" deden, dat is hun brandstof dumpen en dat verbrand dan met een grote vlam, enorm effect. Vervolgens 25 minuten vuurwerk show die we nog niet eerder gezien hebben (eat your heart out Sydney). Deze was echt zelfs beter dan Sydney New Years Eve. Het schijnt ieder jaar wel groots te zijn, maar nu bestaat Brisbane 150 jaar dus was het extra groot. Na afloop nog even wat gegeten en dan weer met de bus naar huis.
Vandaag rustig aan. We hebben gisteren schandalig veel geld uitgegeven want we hebbeb onze hele duikuitrusting gekocht en die gaan we van de week ophalen. Volgende week naar vrienden in North Lakes en het weekend daarop naar Byron Bay om te duiken en het schijnt dat er haaien zitten.
Tijdens de volgende update vertellen we daar over.
Groeten,
Jan en Nicole
Gisteren een telefoontje gehad waar we even wat minder blij van werden. De eigenaar van ons huurhuis belde op dat hij het huis in de verkoop gaat doen. Dat houdt voor ons dus in dat we ineens heel rap moeten gaan beslissen wat we nu gaan doen. We hadden eigenlijk al besloten dat we nog een jaar wilden blijven om rustig te settelen en ons wat meer op de koopmarkt te orienteren. Helaas dus. Iemand anders heeft voor ons een andere beslissing genomen. we hebben nu die opties die we voor 11 december moeten bekijken:
- Ergens anders huren
- Dit huis kopen
- Ander huis kopen
We zullen de komende weken maar eens rustig gaan nadenken. Het is een prachtig plekje waar we zitten, maar het huis is behoorlijk gedateerd en vereist nogal wat investeringen om het naar ons zin te maken. We verwachten dat voor eenzelfde bedrag of iets meer wel een huis kunnen vinden dat in ieder geval wat moderner is, maar wellicht op een iets minder leuke plek ligt. Nog een jaar huren.......en dan weer verhuizen????? Ach we zien wel. Het maakt het verblijf in ieder geval weer even spannend.
Gisteren zijn we naar Brisbane Riverfire geweest. Het is de start van Brisbane Festival en is een groots vuurwerk spektakel. Nou dat hebben we gezien. Echt fantastisch. We waren om 4 uur bij Southbank (langs de rivier) en toen waren er al duizenden mensen die vanaf vroeg met picknick kleedjes plekken gereserveerd hielden. Eerst even een beetje rondgelopen om vervolgens toch meer ergens een plekje te zoeken en te wachten tot 7 uur. Uiteindelijk waren er ca 600.000 mensen rond de rivier en het was het waard. Eerst een paar straaljagers die een "dump and burn" deden, dat is hun brandstof dumpen en dat verbrand dan met een grote vlam, enorm effect. Vervolgens 25 minuten vuurwerk show die we nog niet eerder gezien hebben (eat your heart out Sydney). Deze was echt zelfs beter dan Sydney New Years Eve. Het schijnt ieder jaar wel groots te zijn, maar nu bestaat Brisbane 150 jaar dus was het extra groot. Na afloop nog even wat gegeten en dan weer met de bus naar huis.
Vandaag rustig aan. We hebben gisteren schandalig veel geld uitgegeven want we hebbeb onze hele duikuitrusting gekocht en die gaan we van de week ophalen. Volgende week naar vrienden in North Lakes en het weekend daarop naar Byron Bay om te duiken en het schijnt dat er haaien zitten.
Tijdens de volgende update vertellen we daar over.
Groeten,
Jan en Nicole
zondag 6 september 2009
Time flies.....
Chapel Hill, 6 september 2009
Time flies..... dat is inderdaad het geval, het gaat erg hard en voor je het weet is de week alweer om. Hoog tijd om het blog weer eens bij te werken.
Verleden week was ons concert van Queensryche hier in Brisbane.
Het was weer als vanouds goed en we hebben er van genoten. Ze speelden in een zaaltje in de suburb Westend waar het trouwens erg gezellig is met veel restaurants en cafe's. Wat ons wel opviel is dat de zalen waar ze spelen steeds kleiner worden en dat het aantal bezoekers wat minder wordt. Vinden wij niet zo erg want dan kan je goed vooraan staan en genieten we 2 keer zoveel zonder al dat gedrang (ja, ook wij worden een dagje ouder). Het was de 2e keer dat ze in Australie hebben opgetreden en we vermoeden dat het ook de laatste keer is geweest. Wat wel erg lekker is, is dat je met 15 minuten weer thuis bent (zo dichtbij is het nog nooit geweest) en vanwege het rookverbod hier in publieke omgeving eens een keertje niet benauwd na een concert.
Op het werk (Nicole) vind ik ook steeds beter de weg en ik ben erg blij met de vrijheid in mijn baan. Ik kan door ieders rayon heen, deel mijn tijd zelf in (moet natuurlijk wel gewoon 5 dagen werken) en heb verantwoordelijk voor wat projecten. Blijkbaar vind iemand dat ik het wel goed doe want ik had afgelopen vrijdag mijn nominatie binnen als "employee of the month". Niet gewonnen maar een nominatie na 4 weken werken, niet slecht. Dat doen ze dus iedere maand en dat is dan een gezamelijke lunch maandelijks met het hele bedrijf, dit keer een bbq en ja ik heb een uur lang worsten en steaks staan omkeren.
Gisteren zijn we naar de Dutch Club geweest. Het blijkt dat er een Nederlandse club hier in Brisbane is die van alles organiseert en jaarlijks dus een soort van open dag. Omdat er de belofte was van oa haring, oliebollen en nederlands bier zijn wij vol goede moed daar naar toe gegaan. Het was erg leuk met kraampjes en een foodcourt met ja hoor Nederlands eten! We hebben genoten van een broodje kroket, oliebollen gekocht om mee naar huis te nemen en een lekkere Grolsch beugel! Het is grappig om ineens in een omgeving te zijn waar je met name nederlands om je heen hoort, de leeftijd van de gemiddelde bezoeker lag wel wat hoog en daar was het entertainment op afgestemd. Maar ach, Mary Servaes door de speakers, wie vind dat nou niet leuk! We hebben het hele weekend nog lekker genoten van de oliebollen.
Nou dit was het wel weer voor nu. We gaan zo de bbq maar eens aansteken voor ons avondeten. Volgende week zaterdag gaan we naar Brisbane want ivm het 150 jarig bestaan is er vanalles te doen en is ons weer mooi vuurwerk beloofd. Tot later.
Jan & Nicole
Time flies..... dat is inderdaad het geval, het gaat erg hard en voor je het weet is de week alweer om. Hoog tijd om het blog weer eens bij te werken.
Verleden week was ons concert van Queensryche hier in Brisbane.
Het was weer als vanouds goed en we hebben er van genoten. Ze speelden in een zaaltje in de suburb Westend waar het trouwens erg gezellig is met veel restaurants en cafe's. Wat ons wel opviel is dat de zalen waar ze spelen steeds kleiner worden en dat het aantal bezoekers wat minder wordt. Vinden wij niet zo erg want dan kan je goed vooraan staan en genieten we 2 keer zoveel zonder al dat gedrang (ja, ook wij worden een dagje ouder). Het was de 2e keer dat ze in Australie hebben opgetreden en we vermoeden dat het ook de laatste keer is geweest. Wat wel erg lekker is, is dat je met 15 minuten weer thuis bent (zo dichtbij is het nog nooit geweest) en vanwege het rookverbod hier in publieke omgeving eens een keertje niet benauwd na een concert.
Op het werk (Nicole) vind ik ook steeds beter de weg en ik ben erg blij met de vrijheid in mijn baan. Ik kan door ieders rayon heen, deel mijn tijd zelf in (moet natuurlijk wel gewoon 5 dagen werken) en heb verantwoordelijk voor wat projecten. Blijkbaar vind iemand dat ik het wel goed doe want ik had afgelopen vrijdag mijn nominatie binnen als "employee of the month". Niet gewonnen maar een nominatie na 4 weken werken, niet slecht. Dat doen ze dus iedere maand en dat is dan een gezamelijke lunch maandelijks met het hele bedrijf, dit keer een bbq en ja ik heb een uur lang worsten en steaks staan omkeren.
Gisteren zijn we naar de Dutch Club geweest. Het blijkt dat er een Nederlandse club hier in Brisbane is die van alles organiseert en jaarlijks dus een soort van open dag. Omdat er de belofte was van oa haring, oliebollen en nederlands bier zijn wij vol goede moed daar naar toe gegaan. Het was erg leuk met kraampjes en een foodcourt met ja hoor Nederlands eten! We hebben genoten van een broodje kroket, oliebollen gekocht om mee naar huis te nemen en een lekkere Grolsch beugel! Het is grappig om ineens in een omgeving te zijn waar je met name nederlands om je heen hoort, de leeftijd van de gemiddelde bezoeker lag wel wat hoog en daar was het entertainment op afgestemd. Maar ach, Mary Servaes door de speakers, wie vind dat nou niet leuk! We hebben het hele weekend nog lekker genoten van de oliebollen.
Nou dit was het wel weer voor nu. We gaan zo de bbq maar eens aansteken voor ons avondeten. Volgende week zaterdag gaan we naar Brisbane want ivm het 150 jarig bestaan is er vanalles te doen en is ons weer mooi vuurwerk beloofd. Tot later.
Jan & Nicole
dinsdag 25 augustus 2009
Summer is coming
Chapel Hill, 25 augustus 2009
Hoewel de winter officieel nog niet is afgelopen, beginnen te temperaturen inmiddels al weer op te lopen naar meer aangename waarden. De afgelopen dagen was het al dik boven de 30 graden en, na een kleine terugval de komende dagen naar ca 26 graden, zijn de vooruitzichten voor komend weekend ook al weer 30+. Een nadeel hierbij is wel dat er een groot brandgevaar is en met zoveel potentieel brandhout voor de deur in de vorm van Brisbane Forest zouden we toch wel blij zijn als het een ietsiepietsie ging regenen.
Afgelopen zaterdag zijn we wezen duiken voor de verandering. Aanvankelijk was het de bedoeling om weer naar hetzelfde rif te gaan als 4 weken geleden, maar doordat de zee te ruig was buiten de baai, werd besloten dat we in de baai zouden blijven. Het werd uiteindelijk Curtis arteficial reef. Dat is een kunstmatig aangelegd rif bestaande uit een groot aantal schepen die men heeft laten zinken.
We zijn bij de Melbourne wezen duiken. Niet zo heel erg inspirerend en al snel waren we door het slechte zicht de rest van de groep een beetje kwijt. Samen maar het wrak aan de buitenzijde verkend (Naar binnen mag nog niet als je een groentje bent zoals wij). Paar leuke Stingrays gezien (een grote en een kleintje bij elkaar), maar verder niet al teveel.
De tweede duik een Drift duik. Voor ons ook de eerste keer. Je gaat de boot af en laat je door de stroming meevoeren om verderop weer opgepikt te worden door de boot. Men noemt dit dan ook de duik voor luie duikers. Helemaal waar is dat niet want de stroming was best stevig en dan moet je toch best wel moeite doen om een beetje op koers te blijven. En het gaat zo snel dat je nauwelijks tijd hebt om te kijken. Wel een hele grote zeebaars en een paar Wobbegong haaien gezien (alhoewel die inmiddels al heel gewoon beginnen te worden).
De rest van de week zijn we weer gewoon aan het werk en kijken we weer uit naar het volgende weekend. Zaterdagavond ons eerste rock concert in Brisbane. We gaan dan naar Queensryche. Eens zien of die ozzies wel een beetje kunnen rocken. Zondag nog geen plannen, maar wellicht leuk om weer een naar Bribie Island te gaan of zo.
Hoewel de winter officieel nog niet is afgelopen, beginnen te temperaturen inmiddels al weer op te lopen naar meer aangename waarden. De afgelopen dagen was het al dik boven de 30 graden en, na een kleine terugval de komende dagen naar ca 26 graden, zijn de vooruitzichten voor komend weekend ook al weer 30+. Een nadeel hierbij is wel dat er een groot brandgevaar is en met zoveel potentieel brandhout voor de deur in de vorm van Brisbane Forest zouden we toch wel blij zijn als het een ietsiepietsie ging regenen.
Afgelopen zaterdag zijn we wezen duiken voor de verandering. Aanvankelijk was het de bedoeling om weer naar hetzelfde rif te gaan als 4 weken geleden, maar doordat de zee te ruig was buiten de baai, werd besloten dat we in de baai zouden blijven. Het werd uiteindelijk Curtis arteficial reef. Dat is een kunstmatig aangelegd rif bestaande uit een groot aantal schepen die men heeft laten zinken.We zijn bij de Melbourne wezen duiken. Niet zo heel erg inspirerend en al snel waren we door het slechte zicht de rest van de groep een beetje kwijt. Samen maar het wrak aan de buitenzijde verkend (Naar binnen mag nog niet als je een groentje bent zoals wij). Paar leuke Stingrays gezien (een grote en een kleintje bij elkaar), maar verder niet al teveel.
De tweede duik een Drift duik. Voor ons ook de eerste keer. Je gaat de boot af en laat je door de stroming meevoeren om verderop weer opgepikt te worden door de boot. Men noemt dit dan ook de duik voor luie duikers. Helemaal waar is dat niet want de stroming was best stevig en dan moet je toch best wel moeite doen om een beetje op koers te blijven. En het gaat zo snel dat je nauwelijks tijd hebt om te kijken. Wel een hele grote zeebaars en een paar Wobbegong haaien gezien (alhoewel die inmiddels al heel gewoon beginnen te worden).
De rest van de week zijn we weer gewoon aan het werk en kijken we weer uit naar het volgende weekend. Zaterdagavond ons eerste rock concert in Brisbane. We gaan dan naar Queensryche. Eens zien of die ozzies wel een beetje kunnen rocken. Zondag nog geen plannen, maar wellicht leuk om weer een naar Bribie Island te gaan of zo.
zondag 16 augustus 2009
On the move........
Chapel Hill, 16 augustus 2009
Afgelopen donderdag ochtend hebben we afscheid genomen van Jan & Elly want die ochtend gingen zij weer naar Nederland. We vonden het geweldig om al familie over te hebben die ons kwamen bezoeken hier Down Under. Ze hebben genoten van het land en we hebben genoten van elkaar. De laatste avond hebben we afgesloten met een gezellig potje klaverjassen, het zal wel even duren voordat we dat weer kunnen doen. Jammer dat die 3 weken zo snel omgevlogen zijn.
Deze week was mijn eerste werkweek bij The Queensland Times en ik moet zeggen dat het best wennen is de hele dag dat Australisch om je heen. Ik ben nog een beetje aan het aftasten hoe het team in elkaar zit en hoe de zaken werken maar kan gelukkig ook verder lekker zelf mijn gang gaan wat ik dan ook doe.
Omdat Ipswich niet naast de deur ligt en ik ook naar klanten ga, heb ik vervoer nodig dus uiteindelijk heb ik dan ook een auto aangeschaft, een hele nieuwe Mazda 2! Het is een schakelauto en dat gaat gelukkig goed. Soms is hij zwart en soms in de zon is ie paarsachtig. Hieronder wat foto's van mijn mooie bakkie!
Volgende week zaterdag gaan we weer duiken, naar dezelfde plek als vorige keer; Flinders Reef bij Moreton Island. Ik hoop dat de boot wat rustiger is want vorige keer waren we niet echt zeeziek maar de magen waren toch wat onrustig. En ik neem me nu al voor niet tussen de duiken te eten! Wordt vervolgd.
Groeten,
Nicole
Afgelopen donderdag ochtend hebben we afscheid genomen van Jan & Elly want die ochtend gingen zij weer naar Nederland. We vonden het geweldig om al familie over te hebben die ons kwamen bezoeken hier Down Under. Ze hebben genoten van het land en we hebben genoten van elkaar. De laatste avond hebben we afgesloten met een gezellig potje klaverjassen, het zal wel even duren voordat we dat weer kunnen doen. Jammer dat die 3 weken zo snel omgevlogen zijn.
Deze week was mijn eerste werkweek bij The Queensland Times en ik moet zeggen dat het best wennen is de hele dag dat Australisch om je heen. Ik ben nog een beetje aan het aftasten hoe het team in elkaar zit en hoe de zaken werken maar kan gelukkig ook verder lekker zelf mijn gang gaan wat ik dan ook doe.
Omdat Ipswich niet naast de deur ligt en ik ook naar klanten ga, heb ik vervoer nodig dus uiteindelijk heb ik dan ook een auto aangeschaft, een hele nieuwe Mazda 2! Het is een schakelauto en dat gaat gelukkig goed. Soms is hij zwart en soms in de zon is ie paarsachtig. Hieronder wat foto's van mijn mooie bakkie!
Volgende week zaterdag gaan we weer duiken, naar dezelfde plek als vorige keer; Flinders Reef bij Moreton Island. Ik hoop dat de boot wat rustiger is want vorige keer waren we niet echt zeeziek maar de magen waren toch wat onrustig. En ik neem me nu al voor niet tussen de duiken te eten! Wordt vervolgd.
Groeten,
Nicole
maandag 10 augustus 2009
Eindelijk............
Chapel Hill, 10 augustus 2009
Zoals de titel al zegt, eindelijk is het mij (Nicole) dan ook gelukt: IK HEB WERK!!!!
Afgelopen maanden heb ik er lustig op los gesolliciteerd maar om eerlijk te zeggen, het viel niet mee. Best regelmatig werd ik uitgenodigd voor een gesprek maar helaas......."je bent een goede kandidaat, maar......". Omdat er toch ook wel veel werkelozen zijn hier en veel mensen die van baan veranderden zijn er ook veel kandidaten die wel Australische ervaring hebben en tja dan kiezen ze toch die mensen.
Maar bij The Queensland Times in Ipswich zagen ze het wel zitten met mij en hebben ze me aangenomen als Business Development Manager. The Queensland Times is de regionale krant voor Ipswich en heeft natuurlijk ook een internetsite. De krant maakt onderdeel uit van APN wat een groot mediaconcern is in Australie met ook radiostations en outdoor reclame.
Ik ga advertentieproducten bedenken en opzetten met de commercieel manager, de account managers hierbij ondersteunen en zonodig ook zelf verkopen. Ook de online advertenties moeten worden opgezet en uitgebouwd dus daar ligt een mooie uitdaging.
Vandaag heb ik mijn eerste dag gehad en ik moest even wennen aan het feit dat je de hele dag mensen om je heen hebt. Het klinkt alsof ik een beetje afgezonderd was zo zonder werk (wat niet zo is) maar de hele dag mensen om je heen is toch anders. Morgen heb ik al wat afspraken bij klanten en heb al lekker de vaart erin om een bestaand "ingeslapen" product verder op poten te zetten. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen.
Nicole
Zoals de titel al zegt, eindelijk is het mij (Nicole) dan ook gelukt: IK HEB WERK!!!!
Afgelopen maanden heb ik er lustig op los gesolliciteerd maar om eerlijk te zeggen, het viel niet mee. Best regelmatig werd ik uitgenodigd voor een gesprek maar helaas......."je bent een goede kandidaat, maar......". Omdat er toch ook wel veel werkelozen zijn hier en veel mensen die van baan veranderden zijn er ook veel kandidaten die wel Australische ervaring hebben en tja dan kiezen ze toch die mensen.
Maar bij The Queensland Times in Ipswich zagen ze het wel zitten met mij en hebben ze me aangenomen als Business Development Manager. The Queensland Times is de regionale krant voor Ipswich en heeft natuurlijk ook een internetsite. De krant maakt onderdeel uit van APN wat een groot mediaconcern is in Australie met ook radiostations en outdoor reclame.
Ik ga advertentieproducten bedenken en opzetten met de commercieel manager, de account managers hierbij ondersteunen en zonodig ook zelf verkopen. Ook de online advertenties moeten worden opgezet en uitgebouwd dus daar ligt een mooie uitdaging.
Vandaag heb ik mijn eerste dag gehad en ik moest even wennen aan het feit dat je de hele dag mensen om je heen hebt. Het klinkt alsof ik een beetje afgezonderd was zo zonder werk (wat niet zo is) maar de hele dag mensen om je heen is toch anders. Morgen heb ik al wat afspraken bij klanten en heb al lekker de vaart erin om een bestaand "ingeslapen" product verder op poten te zetten. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen.
Nicole
maandag 3 augustus 2009
Fraser Island
Chapel Hill, vrijdag 31 juli en zaterdag 1 augustus 2009
Na de walvissentocht stond ons de volgende 2 dagen ook weer genoeg avontuur te wachten, een 2 daagse tour op het grootste zandeiland ter wereld namelijk Fraser Island.
Weer vroeg opstaan voor de pick up en op weg naar Rainbow Beach waar we de overtocht met de ferry maken naar Fraser Island. Onze eerste stop is Dilli Village om wat bagage af te zetten want hier zullen we de nacht doorbrengen. Het is net iets meer als kamperen namelijk een "bunkroom"; zeg maar een houten hut waar 2 bedden in staan en dat is het dus 's nachts op je slippertjes naar het toilet als je moet.
Onze slaapplaats.
Na de bagage te hebben afgezet werd de tocht vervolgd via Eurong Village naar Central Station. Bij Central Station ligt het enige rainforest op het eiland. Hiet hebben we een prachtige wandeling gemaakt langs de creek waar het water zo helder is dat je het niet ziet. Na de wandeling wachtte Greg onze gids ons weer op met de 4wd truck en een heerlijke lunch.
Deze varen staat met zijn voetjes in de heldere beek.
Na de lunch ging de tour naar het freshwater meer Lake McKenzie. Hier hebben we lekker op het strand in de zon kunnen liggen terwijl de Jannen zelfs heel stoer in het koude water gingen zwemmen.
Lake McKenzie met het witste zand wat we hebben gezien.
Het wordt tijd voor het avondeten dus hup in de auto en weer terug naar Dilli Village waar Greg zich ontfermd over de bbq. Het is natuurlijk weer een originele australische bbq, lappen vlees van 2 handen groot, hamburgers en alles tegelijk klaarmaken en aanvallen. De gids staat voor niets; vertellen wat er te zien is, autorijden, eten maken en iedereen vermaken.
De beroemde Fraser Island wilde hond, de Dingo. Moeilijk voor te stellen dat ie gevaarlijk kan zijn maar het is echt zo.
's Avonds zijn we nog sterren wezen kijken op het strand, wat een prachtige heldere hemel met zoveel sterren niet te tellen. Nog een borrel om op te warmen en hop onder de dekens, wat is het vreselijk koud.
De volgende dag, zaterdag, weeeeer vroeg op en na het ontbijt gaan we deze ochtend langs het strand om de belangrijkste bezienswaardigheden te bezoeken.
Als eerste zijn daar de Pinnacles, zandrotsen die gekleurd zijn doordat de regen de metalen van boven naar beneden laat stromen. De onderkant is dus donkerder dan de bovenkant
Verderop Red Canyon die donkerder van kleur zijn, hier zitten meer metalen in het zand.
De volgende stop in Indian Head, een rots waardoor je 60 meter boven de zee bent en vanaf de rots een geweldig uitzicht hebt en.............walvissen kunt spotten. En ook deze keer hebben we een bijzonder stel gezien, een moeder met kind.
Prachtig gezicht een moeder die rustig langszwemt met haar baby.
Op de terugweg bleek ook weer dat 4wheel driven niet makkelijk is, vele liepen vast in het mulle zand ook al waren het de wat zwaardere auto's. Dan is het maar goed dat de tourtruck een helpende hand biedt. Het Maheno wreck ligt ook op het strand sinds 1935 ondanks dat het al aardig aan het wegroesten is. Na deze stop op naar Eli creek waar we via het water een lekker stukje konden lopen, wel fris maar heerlijk freshwater en verfrissend. Lunchtijd en daarna ons toetje van deze dagen............. met een klein vliegtuigje een rondvlucht boven het eiland!!
Met deze koffiemolen gingen Elly en Jan & Nicole de rondvlucht maken.
Een foto vanuit het vliegtuigje waarop je de enorme zandduinen goed kunt zien die ook steeds in beweging zijn en het hele lange strand met de mooie branding. Zwemmen in zee is er echter niet bij door de hevige stroming en haaien.
Na de vliegtour is het echt klaar, weer in de auto en terug naar Rainbow Beach waar wij afscheid nemen van Jan & Elly. Zij gingen terug naar Hervey Bay en wij terug naar Brisbane. Het waren 3 erg vermoeidende dagen maar zeer de moeite waard, dat dit toch zo dicht bij ligt. Dit maakt het wonen in Australie zeker waard.
Vergeet niet het volgende bericht hieronder over de walvissentocht te lezen!!
Jan & Nicole
Na de walvissentocht stond ons de volgende 2 dagen ook weer genoeg avontuur te wachten, een 2 daagse tour op het grootste zandeiland ter wereld namelijk Fraser Island.
Weer vroeg opstaan voor de pick up en op weg naar Rainbow Beach waar we de overtocht met de ferry maken naar Fraser Island. Onze eerste stop is Dilli Village om wat bagage af te zetten want hier zullen we de nacht doorbrengen. Het is net iets meer als kamperen namelijk een "bunkroom"; zeg maar een houten hut waar 2 bedden in staan en dat is het dus 's nachts op je slippertjes naar het toilet als je moet.
Onze slaapplaats.
Na de bagage te hebben afgezet werd de tocht vervolgd via Eurong Village naar Central Station. Bij Central Station ligt het enige rainforest op het eiland. Hiet hebben we een prachtige wandeling gemaakt langs de creek waar het water zo helder is dat je het niet ziet. Na de wandeling wachtte Greg onze gids ons weer op met de 4wd truck en een heerlijke lunch.
Deze varen staat met zijn voetjes in de heldere beek.
Na de lunch ging de tour naar het freshwater meer Lake McKenzie. Hier hebben we lekker op het strand in de zon kunnen liggen terwijl de Jannen zelfs heel stoer in het koude water gingen zwemmen.
Lake McKenzie met het witste zand wat we hebben gezien.
Het wordt tijd voor het avondeten dus hup in de auto en weer terug naar Dilli Village waar Greg zich ontfermd over de bbq. Het is natuurlijk weer een originele australische bbq, lappen vlees van 2 handen groot, hamburgers en alles tegelijk klaarmaken en aanvallen. De gids staat voor niets; vertellen wat er te zien is, autorijden, eten maken en iedereen vermaken.
De beroemde Fraser Island wilde hond, de Dingo. Moeilijk voor te stellen dat ie gevaarlijk kan zijn maar het is echt zo.
's Avonds zijn we nog sterren wezen kijken op het strand, wat een prachtige heldere hemel met zoveel sterren niet te tellen. Nog een borrel om op te warmen en hop onder de dekens, wat is het vreselijk koud.
De volgende dag, zaterdag, weeeeer vroeg op en na het ontbijt gaan we deze ochtend langs het strand om de belangrijkste bezienswaardigheden te bezoeken.
Als eerste zijn daar de Pinnacles, zandrotsen die gekleurd zijn doordat de regen de metalen van boven naar beneden laat stromen. De onderkant is dus donkerder dan de bovenkant
Verderop Red Canyon die donkerder van kleur zijn, hier zitten meer metalen in het zand.
De volgende stop in Indian Head, een rots waardoor je 60 meter boven de zee bent en vanaf de rots een geweldig uitzicht hebt en.............walvissen kunt spotten. En ook deze keer hebben we een bijzonder stel gezien, een moeder met kind.
Prachtig gezicht een moeder die rustig langszwemt met haar baby.
Op de terugweg bleek ook weer dat 4wheel driven niet makkelijk is, vele liepen vast in het mulle zand ook al waren het de wat zwaardere auto's. Dan is het maar goed dat de tourtruck een helpende hand biedt. Het Maheno wreck ligt ook op het strand sinds 1935 ondanks dat het al aardig aan het wegroesten is. Na deze stop op naar Eli creek waar we via het water een lekker stukje konden lopen, wel fris maar heerlijk freshwater en verfrissend. Lunchtijd en daarna ons toetje van deze dagen............. met een klein vliegtuigje een rondvlucht boven het eiland!!
Met deze koffiemolen gingen Elly en Jan & Nicole de rondvlucht maken.
Een foto vanuit het vliegtuigje waarop je de enorme zandduinen goed kunt zien die ook steeds in beweging zijn en het hele lange strand met de mooie branding. Zwemmen in zee is er echter niet bij door de hevige stroming en haaien.
Na de vliegtour is het echt klaar, weer in de auto en terug naar Rainbow Beach waar wij afscheid nemen van Jan & Elly. Zij gingen terug naar Hervey Bay en wij terug naar Brisbane. Het waren 3 erg vermoeidende dagen maar zeer de moeite waard, dat dit toch zo dicht bij ligt. Dit maakt het wonen in Australie zeker waard.
Vergeet niet het volgende bericht hieronder over de walvissentocht te lezen!!
Jan & Nicole
Whales, whales, whales
Chapel Hill, donderdag 30 juli 2009
Nadat Jan & Elly zich een paar dagen in de Brisbane omgeving hebben vermaakt zijn zij woensdag de 29e alvast naar het noorden vertrokken. Donderdagochtend zijn wij weer eens vroeg opgestaan (6 uur) om ook naar het noorden te vertrekken en ons aan te sluiten bij Jan & Elly. We hebben afgesproken in Hervey Bay om daar eerst in te checken in ons hotel en daarna op walvissentocht te gaan.
Op dit moment trekken de walvissen vanuit Antartica via Hervey Bay naar Great Barrier Reef om hun kalven te krijgen en daarna komen ze weer terug in Hervey Bay om aan te sterken voordat ze terugkeren naar Antartica. Deze hele tocht duurt van juli t/m oktober.
Om 1 uur werden we opgepikt door de touroperator die ons naar de haven bracht en om 1.30 uur gingen we van wal. Gelukkig hebben ze wel radar aan boord zodat we al snel wat walvissen in beeld hadden.
Het is in 1 woord geweldig als je die enorme beesten door het water ziet glijden. Ze zwemmen vaak met meerdere tegelijk en kunnen rond de 8 minuten onder water blijven. Het was dus goed opletten als je er 1 gezien hebt want hij kan vervolgens overal opduiken.
Het mooiste moment was toen er een walvis vanonder de boot opdook net naast de boot. Het blijkt dat je bij deze dieren juist niet stil moet zijn maar wat lawaai en bewegingen als zwaaien moet maken. Dan worden ze nieuwsgierig en komen ze zelf naar de boot toe.
Deze walvis gaf een mooie show door met zijn vin op het water te slaan.
Na een middag walvissen spotten en genieten in de zon op de boot gingen we terug naar Hervey Bay, maar niet zonder een mooie zonsondergang.
's Avonds hebben we lekker gegeten bij een chinees restaurant en omdat we redelijk moe waren zijn we op tijd ons bed ingedoken, zeker omdat de volgende ochtend de wekker weer om 6 uur zou gaan.
Op naar vrijdag de 31ste.
Jan & Nicole
Nadat Jan & Elly zich een paar dagen in de Brisbane omgeving hebben vermaakt zijn zij woensdag de 29e alvast naar het noorden vertrokken. Donderdagochtend zijn wij weer eens vroeg opgestaan (6 uur) om ook naar het noorden te vertrekken en ons aan te sluiten bij Jan & Elly. We hebben afgesproken in Hervey Bay om daar eerst in te checken in ons hotel en daarna op walvissentocht te gaan.
Op dit moment trekken de walvissen vanuit Antartica via Hervey Bay naar Great Barrier Reef om hun kalven te krijgen en daarna komen ze weer terug in Hervey Bay om aan te sterken voordat ze terugkeren naar Antartica. Deze hele tocht duurt van juli t/m oktober.
Om 1 uur werden we opgepikt door de touroperator die ons naar de haven bracht en om 1.30 uur gingen we van wal. Gelukkig hebben ze wel radar aan boord zodat we al snel wat walvissen in beeld hadden.
Het is in 1 woord geweldig als je die enorme beesten door het water ziet glijden. Ze zwemmen vaak met meerdere tegelijk en kunnen rond de 8 minuten onder water blijven. Het was dus goed opletten als je er 1 gezien hebt want hij kan vervolgens overal opduiken.
Het mooiste moment was toen er een walvis vanonder de boot opdook net naast de boot. Het blijkt dat je bij deze dieren juist niet stil moet zijn maar wat lawaai en bewegingen als zwaaien moet maken. Dan worden ze nieuwsgierig en komen ze zelf naar de boot toe.
Deze walvis gaf een mooie show door met zijn vin op het water te slaan.
Na een middag walvissen spotten en genieten in de zon op de boot gingen we terug naar Hervey Bay, maar niet zonder een mooie zonsondergang.
's Avonds hebben we lekker gegeten bij een chinees restaurant en omdat we redelijk moe waren zijn we op tijd ons bed ingedoken, zeker omdat de volgende ochtend de wekker weer om 6 uur zou gaan.
Op naar vrijdag de 31ste.
Jan & Nicole
woensdag 29 juli 2009
Duiken op Flinders Reef bij Moreton Island
Chapel Hill, 29 juli 2009
Afgelopen zaterdag zijn we wezen duiken voor de eerste keer na het halen van ons diploma SSI Open Water. Best spannend want er zat alweer een aantal weken tussen en je moet je toch maar weer goed herinneren hoe alles aan elkaar zat.
Ik ben het echt
We zijn om 5 uur 's morgens opgestaan want het was om 6 uur verzamelen, best vroeg. Na de aanhanger te hebben geladen met alle flessen en andere duikapparatuur gingen we op weg naar Redcliffe aan de kust waar de boot vandaan vertrekt. De boot Ocean Cat is een mooie luxe boot waar zo'n 14 duikers op gaan met al hun spullen.
De Ocean Cat net voor vertrek.
Om 8 uur zijn we vertrokken voor de ca. 2 uur durende bootreis naar het Flinders Reef dat boven Moreton Island ligt. Dit zou een geweldige plek zijn om te duiken dus wij waren erg nieuwsgierig. De zee in de baai was redelijk rustig maar erbuiten zorgde de zee voor een redelijke "bumpy ride" waardoor er toch wat mensen over de railing hingen.
Helemaal geweldig was dat we onderweg de eerste walvissen hebben gezien, vlakbij de boot en redelijk dichtbij wat een geweldig gezicht was. Helaas is het erg moeilijk foto's te maken want de boot ging nogal tekeer en het is erg opletten waar ze opduiken.
Na ca. 2 uur waren we op de plaats van bestemming, Flinders Reef. Klaarmaken voor het duiken en ter water maar. Na de afdaling gingen we rustig langs het rif en we hebben veel gezien zoals annemoonvisjes (Nemo), puffervissen, veel kleurrijk koraal, bannerfish, surgeonfish, trompetvisjes. Na 35 minuten zijn we weer naar boven gegaan om pauze te houden voordat we de 2e duik gingen maken. Jan heeft zijn onderwaterhuis voor de camera weer tevoor schijn getoverd en heeft de camera met allebei de duiken meegenomen en een aantal hele leuke foto's gemaakt.
Puffer vis
Tijdens de rust werden we verwend met saucijzenbroodjes, taart, koekjes en lekker warme thee en koffie. Ik (Nicole) heb wel geleerd dat ik de saucijzenbroodjes maar beter kan laten staan want bij de volgende duik heb ik ze wel 3 keer opnieuw gegeten.
Wobbegong, platte niet gevaarlijke haai, liggend onder de rots
De 2e duik ging alweer wat soepeler en ook deze duik hebben we weer nieuwe dingen gezien zoals de wobbegong, kleine nurse sharks en een schildpad van zeker een meter. Deze duik duurde ongeveer 40 minuten en dat was eigenlijk lang genoeg want het werd toch wel een beetje koud.
De schildpad
Na ons te hebben omgekleed kregen we een heerlijke lunch die we lekker in het zonnetje op het dek hebben opgegeten. Net toen we de terugweg wilde beginnen werden er weer andere walvissen gespot dus daar hebben we ook nog een tijd van genoten voordat we weer naar de haven gingen.
Onder water plezier
Zo'n dag duurt dan toch best lang, zeker als je weet dat er familie op je zit te wachten uit Nederland. Na het schoonmaken van alle spullen waren we rond 18.30 uur thuis, moe maar voldaan met weer nieuwe ervaringen en weer 2 duiken aan ons logboek toegevoegd.
Komende dagen gaan we met Elly & Jan op pad en hebben we leuke tours gepland, het verslag volgt weer snel.
Jan & Nicole
Afgelopen zaterdag zijn we wezen duiken voor de eerste keer na het halen van ons diploma SSI Open Water. Best spannend want er zat alweer een aantal weken tussen en je moet je toch maar weer goed herinneren hoe alles aan elkaar zat.
Ik ben het echt
We zijn om 5 uur 's morgens opgestaan want het was om 6 uur verzamelen, best vroeg. Na de aanhanger te hebben geladen met alle flessen en andere duikapparatuur gingen we op weg naar Redcliffe aan de kust waar de boot vandaan vertrekt. De boot Ocean Cat is een mooie luxe boot waar zo'n 14 duikers op gaan met al hun spullen.
De Ocean Cat net voor vertrek.
Om 8 uur zijn we vertrokken voor de ca. 2 uur durende bootreis naar het Flinders Reef dat boven Moreton Island ligt. Dit zou een geweldige plek zijn om te duiken dus wij waren erg nieuwsgierig. De zee in de baai was redelijk rustig maar erbuiten zorgde de zee voor een redelijke "bumpy ride" waardoor er toch wat mensen over de railing hingen.
Helemaal geweldig was dat we onderweg de eerste walvissen hebben gezien, vlakbij de boot en redelijk dichtbij wat een geweldig gezicht was. Helaas is het erg moeilijk foto's te maken want de boot ging nogal tekeer en het is erg opletten waar ze opduiken.
Na ca. 2 uur waren we op de plaats van bestemming, Flinders Reef. Klaarmaken voor het duiken en ter water maar. Na de afdaling gingen we rustig langs het rif en we hebben veel gezien zoals annemoonvisjes (Nemo), puffervissen, veel kleurrijk koraal, bannerfish, surgeonfish, trompetvisjes. Na 35 minuten zijn we weer naar boven gegaan om pauze te houden voordat we de 2e duik gingen maken. Jan heeft zijn onderwaterhuis voor de camera weer tevoor schijn getoverd en heeft de camera met allebei de duiken meegenomen en een aantal hele leuke foto's gemaakt.
Puffer vis
Tijdens de rust werden we verwend met saucijzenbroodjes, taart, koekjes en lekker warme thee en koffie. Ik (Nicole) heb wel geleerd dat ik de saucijzenbroodjes maar beter kan laten staan want bij de volgende duik heb ik ze wel 3 keer opnieuw gegeten.
Wobbegong, platte niet gevaarlijke haai, liggend onder de rots
De 2e duik ging alweer wat soepeler en ook deze duik hebben we weer nieuwe dingen gezien zoals de wobbegong, kleine nurse sharks en een schildpad van zeker een meter. Deze duik duurde ongeveer 40 minuten en dat was eigenlijk lang genoeg want het werd toch wel een beetje koud.
De schildpad
Na ons te hebben omgekleed kregen we een heerlijke lunch die we lekker in het zonnetje op het dek hebben opgegeten. Net toen we de terugweg wilde beginnen werden er weer andere walvissen gespot dus daar hebben we ook nog een tijd van genoten voordat we weer naar de haven gingen.
Onder water plezier
Zo'n dag duurt dan toch best lang, zeker als je weet dat er familie op je zit te wachten uit Nederland. Na het schoonmaken van alle spullen waren we rond 18.30 uur thuis, moe maar voldaan met weer nieuwe ervaringen en weer 2 duiken aan ons logboek toegevoegd.
Komende dagen gaan we met Elly & Jan op pad en hebben we leuke tours gepland, het verslag volgt weer snel.
Jan & Nicole
zondag 26 juli 2009
Eindelijk, ze zijn er!
Chapel Hill, 26 juli 2009
Het heeft wat voeten in aarde gehad maar Elly & Jan zijn zaterdag 25 juli geland in Brisbane nadat ze via Hong Kong naar ons toe gevlogen waren.
Omdat wij die dag onder water lagen (verslag volgt later) moesten ze zichzelf die middag even settelen in ons huis. Om 18.30 waren wij pas weer thuis (we waren die ochtend al om 5 uur op!) en konden eindelijk weer eens familie in onze armen houden. Helemaal goed zou ik zo zeggen.
Omdat de tijd en fut voor koken er niet was, hebben we pizza's gehaald en lekker de hele avond aan tafel zitten bijkletsen. Wat is dat lang geleden om zo een lange gezellige avond aan de eettafel te hebben.
Het is nu zondagochtend en ik denk dat ze nog een beetje aan het tijdritme moeten wennen maar we gaan ze zo maar eens wakker maken want we hebben een druk programma voor vandaag. Vanavond maar eens verder kijken voor de rest van de vakantie wat hun plannen zijn.
Tot later,
Jan & Nicole
Het heeft wat voeten in aarde gehad maar Elly & Jan zijn zaterdag 25 juli geland in Brisbane nadat ze via Hong Kong naar ons toe gevlogen waren.
Omdat wij die dag onder water lagen (verslag volgt later) moesten ze zichzelf die middag even settelen in ons huis. Om 18.30 waren wij pas weer thuis (we waren die ochtend al om 5 uur op!) en konden eindelijk weer eens familie in onze armen houden. Helemaal goed zou ik zo zeggen.
Omdat de tijd en fut voor koken er niet was, hebben we pizza's gehaald en lekker de hele avond aan tafel zitten bijkletsen. Wat is dat lang geleden om zo een lange gezellige avond aan de eettafel te hebben.
Het is nu zondagochtend en ik denk dat ze nog een beetje aan het tijdritme moeten wennen maar we gaan ze zo maar eens wakker maken want we hebben een druk programma voor vandaag. Vanavond maar eens verder kijken voor de rest van de vakantie wat hun plannen zijn.
Tot later,
Jan & Nicole
vrijdag 17 juli 2009
Uit in Brisbane
Chapel Hill, 17 juli 2009
Afgelopen maandag hebben wij ons in cultureel Brisbane gestort. We zijn naar een voorstelling geweest van French & Saunders. Sommige van jullie kennen hen waarschijnlijk van Absolutely Fabulous of van de Vicar of Dibly. Oftewel echte Engelse humor.
Eerst lekker genoten van een pizza op Southbank en daarna op naar het theater. Zoals veel dingen hier in Australie, ook het theater is groot. Jammer is dan dat je niet echt de gezichtuitdrukking kunt zien maar verder hadden we goede plekken. Best even wennen alles in het Engels zonder ondertiteling maar we konden het goed volgen. Met uitzondering van de echte Engelse uitdrukkingen, terwijl de hele zaal dubbel lag zaten wij elkaar aan te kijken van "waar gaat dit over"? Dan mis je toch wel de "Arie & Silvester" en "Theo Maassen" maar ja je kan niet alles hebben.
Wat we wel hebben is kaartjes voor Queensryche voor 29 augustus a.s.! Daar gingen we in Nederland ook altijd naar toe en tot onze verbazing komen ze zelfs Down Under. Je snapt, daar kijken we erg naar uit om zelfs hier te genieten van onze favoriete band (voor sommige herrie:)
Het wordt een gezellige drukke tijd komende maand. Als alles goed gaat komen Elly en Jan woensdagochtend heeeeel vroeg aan (00.40 uur) in Brisbane en blijven tot de 10e augustus (als ze dan mee terug kunnen), zaterdag 25 juli gaan we weer een dag duiken bij een mooi rif en eind augustus het concert. We hopen ook nog de Ekka te kunnen bezoeken. Dat is een groots jaarlijks evenement in Brisbane, een boerenmarkt, kermis, theater, eten, drinken en vanalles. En dan moeten we natuurlijk ook nog de nieuwe Harry Potter film gaan zien!
Tot zover.
Jan & Nicole
Afgelopen maandag hebben wij ons in cultureel Brisbane gestort. We zijn naar een voorstelling geweest van French & Saunders. Sommige van jullie kennen hen waarschijnlijk van Absolutely Fabulous of van de Vicar of Dibly. Oftewel echte Engelse humor.
Eerst lekker genoten van een pizza op Southbank en daarna op naar het theater. Zoals veel dingen hier in Australie, ook het theater is groot. Jammer is dan dat je niet echt de gezichtuitdrukking kunt zien maar verder hadden we goede plekken. Best even wennen alles in het Engels zonder ondertiteling maar we konden het goed volgen. Met uitzondering van de echte Engelse uitdrukkingen, terwijl de hele zaal dubbel lag zaten wij elkaar aan te kijken van "waar gaat dit over"? Dan mis je toch wel de "Arie & Silvester" en "Theo Maassen" maar ja je kan niet alles hebben.
Wat we wel hebben is kaartjes voor Queensryche voor 29 augustus a.s.! Daar gingen we in Nederland ook altijd naar toe en tot onze verbazing komen ze zelfs Down Under. Je snapt, daar kijken we erg naar uit om zelfs hier te genieten van onze favoriete band (voor sommige herrie:)
Het wordt een gezellige drukke tijd komende maand. Als alles goed gaat komen Elly en Jan woensdagochtend heeeeel vroeg aan (00.40 uur) in Brisbane en blijven tot de 10e augustus (als ze dan mee terug kunnen), zaterdag 25 juli gaan we weer een dag duiken bij een mooi rif en eind augustus het concert. We hopen ook nog de Ekka te kunnen bezoeken. Dat is een groots jaarlijks evenement in Brisbane, een boerenmarkt, kermis, theater, eten, drinken en vanalles. En dan moeten we natuurlijk ook nog de nieuwe Harry Potter film gaan zien!
Tot zover.
Jan & Nicole
vrijdag 3 juli 2009
Eindelijk op het duikerspad
Chapel Hill, 3 juli 2009
Het is ons gelukt!! Gisterenavond hebben we de feestelijke diploma uitreiking gehad van ons duikdiploma en we zijn nu officieel Open Water Divers!
Afgelopen tijd zijn we hier erg druk mee geweest want we moesten weer met onze neus in de boeken voor een stevig portie theorie. Dit allemaal ter voorbereiding op de cursus zelf die we in 2 weekeinden hebben gedaan. Je moest nog behoorlijk wat leren en dat ook allemaal in het Engels dus daar hebben we dan maar de tijd voor genomen.
In het eerste weekend begonnen we de zaterdag met een theoriedag. De hele dag hebben we het studieboek doorgenomen en moest blijken of je inderdaad je huiswerk had gedaan en op de vragen je antwoord kon geven. Aan het eind van de dag moesten we dan een meekeuze examen doen waarvoor je natuurlijk wel moest slagen. Dat is nog best lastig met die vragen in het Engels, want soms weet je gewoon niet waar ze heen willen met de vraag. Maar gelukkig hier waren we voor geslaagd, Jan zelfs foutloos en dat zal met de goede voorbereiding vanuit de hangmat te maken hebben!
Zondag gingen we met de groep naar het zwembad voor de oefeningen onder water. Wat wel erg grappig is trouwens dat we in de hele groep maar 1 Australier hebben, daarnaast 2 Amerikaanse, een Engelse, een Canadese, die 2 Nederlanders en de cursusleidster is Koreaans. Nadat we zaterdagmiddag al de benodigde spullen hadden verzameld was het 's morgens om 7.30 uur verzamelen, de aanhangwagen inladen en op pad. Helaas regende het echt de hele dag dus zelfs boven water was het nat. Gelukkig hadden ze het zwembad verwarmd naar 27 graden. Die dag hebben we 2 x 3 uur onder water gelegen en de oefeningen gedaan. Even schrikken als je onder water je duikbril moet afzetten en weer moet opzetten en dan moet "leegblazen" maar met wat oefening ging dat goed. Moe, verweekt maar voldaan dat alles goed was gegaan gingen we terug maar dan is het nog niet klaar........ alles moet worden schoongespoelt dus uiteindelijk waren we om 18.00 uur thuis en te moe om nog een pan op het vuur te zetten.
Even pauze tijdens de zwembad oefeningen.
De zaterdag daarop begon het echte werk, onze eerste duiken in de zee. Weer vroeg verzamelen, de spullen inladen en op pad naar de Gold Coast, de Seaway, een uurtje rijden vanuit Brisbane waar we "te water" zouden gaan. Helaas was er door de regen slecht zicht onder water en hebben we de dag voornamelijk gebruikt om de zwembad oefeningen nu ook in zee te doen. Grappig was wel dat bij de eerste duik niemand onder kwam ondanks de vele vele blokken lood. Zo zie je maar ook dat kan tussen je oren zitten en als je wat rustiger bent lukt het allemaal wel dus uiteindelijk zakten we af naar de bodem. Tja het wordt een beetje saai maar ook hier gingen de oefeningen goed en keken we uit naar het echte werk, zondag op pad met een boot voor onze eerste echte duiken.
De bus met aanhanger voor de duikshop waar we verzamelen.
Iedereen helpt een handje mee alles in te laden.
Zondag weer vroeg op pad want dit was wat langer rijden naar Tweed Heads waar we op de boot stapten en na ongeveer een half uurtje varen kwamen we aan bij Cook Island. Hier zouden we langs het rif gaan duiken. Eerst moet je dan nog van die boot af zien te komen en dat ging erg makkelijk, op het randje zitten, alles goed vasthouden en achterover de zee in kukkelen. Omdat ik (Nicole) de eerste keer toch wel spannend vond had ik een duwtje nodig van de instructeur maar de 2e keer ging het vanzelf. Goed afgedaald en 2 hele mooie duiken gemaakt, de eerste duik was op 10,9 meter en de 2e duik was op 11,9 meter. Ook nu wat het zicht niet optimaal maar ondanks dat hebben we veel gezien zoals; carpet sharks, zeesterren, anemoon visjes, murene, duivelsvissen, mooie gekleurde slakken, steenvis, mooi koraal en nog veel meer vissen waarvan we de namen niet weten, dat wordt dus een boek kopen! Hoewel je een pak aanhebt hadden we het na de 2e duik toch wel erg koud en waren we blij even in de zon te kunnen zitten. Het water is nu ongeveer 18 graden in de wintertijd. Deze dag was echt de leukste van alle, gewoon lekker duiken en veel zien.
Het bewijs; we waren er echt allebei.
Onze volgende duiken staan ook alweer gepland. Op zaterdag 25 juli a.s. hebben we een reunieduik met de groep en gaan we met de boot naar Moreton Island naar het Flinders Reef waar we 2 duiken gaan maken en hopen schildpadden te gaan zien. Wel vroeg op want we vertrekken vanaf het duikcentrum om 6.15 uur!
Tot de volgende keer!
Jan & Nicole
Het is ons gelukt!! Gisterenavond hebben we de feestelijke diploma uitreiking gehad van ons duikdiploma en we zijn nu officieel Open Water Divers!
Afgelopen tijd zijn we hier erg druk mee geweest want we moesten weer met onze neus in de boeken voor een stevig portie theorie. Dit allemaal ter voorbereiding op de cursus zelf die we in 2 weekeinden hebben gedaan. Je moest nog behoorlijk wat leren en dat ook allemaal in het Engels dus daar hebben we dan maar de tijd voor genomen.
In het eerste weekend begonnen we de zaterdag met een theoriedag. De hele dag hebben we het studieboek doorgenomen en moest blijken of je inderdaad je huiswerk had gedaan en op de vragen je antwoord kon geven. Aan het eind van de dag moesten we dan een meekeuze examen doen waarvoor je natuurlijk wel moest slagen. Dat is nog best lastig met die vragen in het Engels, want soms weet je gewoon niet waar ze heen willen met de vraag. Maar gelukkig hier waren we voor geslaagd, Jan zelfs foutloos en dat zal met de goede voorbereiding vanuit de hangmat te maken hebben!
Zondag gingen we met de groep naar het zwembad voor de oefeningen onder water. Wat wel erg grappig is trouwens dat we in de hele groep maar 1 Australier hebben, daarnaast 2 Amerikaanse, een Engelse, een Canadese, die 2 Nederlanders en de cursusleidster is Koreaans. Nadat we zaterdagmiddag al de benodigde spullen hadden verzameld was het 's morgens om 7.30 uur verzamelen, de aanhangwagen inladen en op pad. Helaas regende het echt de hele dag dus zelfs boven water was het nat. Gelukkig hadden ze het zwembad verwarmd naar 27 graden. Die dag hebben we 2 x 3 uur onder water gelegen en de oefeningen gedaan. Even schrikken als je onder water je duikbril moet afzetten en weer moet opzetten en dan moet "leegblazen" maar met wat oefening ging dat goed. Moe, verweekt maar voldaan dat alles goed was gegaan gingen we terug maar dan is het nog niet klaar........ alles moet worden schoongespoelt dus uiteindelijk waren we om 18.00 uur thuis en te moe om nog een pan op het vuur te zetten.
Even pauze tijdens de zwembad oefeningen.De zaterdag daarop begon het echte werk, onze eerste duiken in de zee. Weer vroeg verzamelen, de spullen inladen en op pad naar de Gold Coast, de Seaway, een uurtje rijden vanuit Brisbane waar we "te water" zouden gaan. Helaas was er door de regen slecht zicht onder water en hebben we de dag voornamelijk gebruikt om de zwembad oefeningen nu ook in zee te doen. Grappig was wel dat bij de eerste duik niemand onder kwam ondanks de vele vele blokken lood. Zo zie je maar ook dat kan tussen je oren zitten en als je wat rustiger bent lukt het allemaal wel dus uiteindelijk zakten we af naar de bodem. Tja het wordt een beetje saai maar ook hier gingen de oefeningen goed en keken we uit naar het echte werk, zondag op pad met een boot voor onze eerste echte duiken.
De bus met aanhanger voor de duikshop waar we verzamelen.
Iedereen helpt een handje mee alles in te laden.Zondag weer vroeg op pad want dit was wat langer rijden naar Tweed Heads waar we op de boot stapten en na ongeveer een half uurtje varen kwamen we aan bij Cook Island. Hier zouden we langs het rif gaan duiken. Eerst moet je dan nog van die boot af zien te komen en dat ging erg makkelijk, op het randje zitten, alles goed vasthouden en achterover de zee in kukkelen. Omdat ik (Nicole) de eerste keer toch wel spannend vond had ik een duwtje nodig van de instructeur maar de 2e keer ging het vanzelf. Goed afgedaald en 2 hele mooie duiken gemaakt, de eerste duik was op 10,9 meter en de 2e duik was op 11,9 meter. Ook nu wat het zicht niet optimaal maar ondanks dat hebben we veel gezien zoals; carpet sharks, zeesterren, anemoon visjes, murene, duivelsvissen, mooie gekleurde slakken, steenvis, mooi koraal en nog veel meer vissen waarvan we de namen niet weten, dat wordt dus een boek kopen! Hoewel je een pak aanhebt hadden we het na de 2e duik toch wel erg koud en waren we blij even in de zon te kunnen zitten. Het water is nu ongeveer 18 graden in de wintertijd. Deze dag was echt de leukste van alle, gewoon lekker duiken en veel zien.
Het bewijs; we waren er echt allebei.Onze volgende duiken staan ook alweer gepland. Op zaterdag 25 juli a.s. hebben we een reunieduik met de groep en gaan we met de boot naar Moreton Island naar het Flinders Reef waar we 2 duiken gaan maken en hopen schildpadden te gaan zien. Wel vroeg op want we vertrekken vanaf het duikcentrum om 6.15 uur!
Tot de volgende keer!
Jan & Nicole
Abonneren op:
Posts (Atom)