Chapel Hill, 10 februari 2009
Het moest er een keer van komen. Het luie leventje van Jan is voorbij. 10 oktober 2008 was de laatste werkdag in Nederland en precies 4 maanden later is het besluit genomen voor een bepaalde baan: JAN WORDT AUSTRALISCH AMBTENAAR............
23 februari 2009 ga ik beginnen bij Queensland Government, Department of Emergency Services als security officer. Ben benieuwd wat me allemaal te wachten staat. Het zal best wel spannend worden tegen die tijd. Normaal is een nieuwe baan in een nieuwe omgeving al best spannend, maar hier in het buitenland met een andere cultuur en waar ze ook nog eens een andere taal spreken dan engels (vraag me niet wat het is, maar het is soms echt ondefinieerbaar :o).... Ik weet het niet. We wachten wel af.
Uiteindelijk is het allemaal nog best snel gegaan als je rekening houdt met de besluitvorming hier en de vakantie waarbij half Australië niet werkt. In totaal vier gesprekken gehad en drie keer een baan aangeboden gekregen. De eerste helaas niet doorgegaan omdat het budget niet rond kwam, maar toch geen slechte score.
We gaan ook weer wat ander activiteiten oppakken: Zowel Jan als Nicole hebben de fiets gepakt om te kijken of dat was is in de omgeving. Dat valt nog niet heel erg mee. De heuvels zijn hier best steil en vlakke wegen zijn in de directe omgeving niet te vinden en dat dan bij 30-35 graden en hoge luchtvochtigheid. Verder dan een kort rondje (ca 8 km) komen we nog niet. Nicole heeft het al een beetje opgegeven en heeft de hardloopschoenen te voorschijn getoverd. Dat gaat beter.
Afgelopen donderdag hebben we de botanische tuinen bij Mt Coot-tha bezocht. Die liggen hier om de hoek en zijn echt de moeite waard. Allerlei planten en bomen uit Azië, Afrika, etc. We hebben er 3 uur doorheen gelopen en nog niet alles gezien.
A.s vrijdag gaan we naar een Cricket wedstrijd van 8 (acht) uur tussen Australie en Nieuw-Zeeland. Kijken of we in die 8 uur de regels van het spel doorkrijgen. Gelukkig zitten we op de alcohol tribune en mag je blijkbaar ook het stadion even uit om wat te eten. We laten de volgende keer wel weten hoe het was.
Tot de volgende keer!
