Chapel Hill, 31 oktober 2009
Dat de tijd vliegt, dat wisten we al, maar dat een jaar zo snel voorbij kan gaan....
Een jaar geleden hebben we afscheid genomen van veel lieve mensen om een droom te volgen, onze emigratie naar Australie. De tijd daar voorafgaand was erg spannend; banen opzeggen, huis verkopen, je spullen in een container laden om mee te nemen, de vele gezellige etentjes, feestjes en de laatste paar nachten bij de familie en ondanks alles natuurlijk ook de tranen van afscheid nemen, zeker als je dan eenmaal op Schiphol staat.
Het jaar is voorbij gevlogen en veel van wat we hebben meegemaakt staat ook op dit blog met foto's en al. Zelf vinden we dat we best wat overwinningen hebben moeten maken. Daar sta je dan op vrijdag 30 oktober 2008 om 20.00 uur aan de andere kant van de wereld met je koffers.
De eerste paar weken hebben we veel geregeld zoals onderdak, de nodige verzekeringen, vervoer maar zijn we er vooral ook lekker veel op uit geweest om ons nieuwe "land" te ontdekken.
Omdat er toch ook weer geld in het laadje moest komen moest er natuurlijk weer gewerkt worden. Voor Jan zat dat al snel goed maar ik moet zeggen dat het mij (Nicole) soms wel eens opbrak om geen werk te hebben. Gek he, dat je altijd graag vrij wil zijn als je werkt maar als je "gedwongen" wordt om "vrij" te zijn dan voelt dat toch minder goed. Maar ook dat is uiteindelijk goed gekomen. Hoewel ik nog steeds erg moet wennen aan de Australische (werk) mentaliteit.
Toen we dachten dat we in rustig vaarwater zaten werden we weer gedwongen een keus te maken want we moesten het huis uit. Na wat slapeloze nachten is dat ook weer gelukt en hebben we een prachtig huis gekocht waar we begin december in zullen gaan.
Dus al met al binnen een jaar hebben we veel geregeld om ook hier weer een bestaan op te bouwen.
Helemaal geweldig was natuurlijk het bezoek van Jan & Elly!! Dat we zo snel al familie op bezoek hadden deed ons erg goed en we hebben een leuke tijd gehad. Het contact met familie is erg goed te doen, techniek staat voor niets! Via skype spreken we iedereen bijna wekelijks en dat is soms vaker dan dat je elkaar in NL sprak. Dagelijks even met mijn broer bellen is er niet meer bij maar gelukkig is een sms'je sturen wel iedere dag mogelijk. En heimwee, natuurlijk hebben we dat wel eens. Zeker als er iets gebeurd in NL, dan mis je het toch wel dat je er niet kunt zijn voor je familie.
Het volgende bezoek staat al te trappelen en eind januari komen mijn ouders naar Australie en gaan we ze alle mooi plaatsen laten zien, buiten het feit dat het natuurlijk geweldig is om elkaar weer in de armen te sluiten. En wij komen zelf volgend jaar ook weer eens in NL kijken, zeker nu Dennis & Johanneke gaan trouwen! Kan ik eindelijk de laatste keer spareribs eten inhalen wat ivm een flinke buikgriep niet meer mogelijk was vlak voordat we weggingen.
Nou de terugbik is wel weer af denk ik zo. We zijn gesetteld, we hebben een ontzettende leuke nieuwe hobby, duiken, we zijn allebei aan het werk en verder genieten we hier van het land en klimaat. Samen kunnen we alles aan, wat eigenlijk niet vreemd is als je al bijna 20 jaar samen bent.
Groeten,
Jan & Nicole
Geen opmerkingen:
Een reactie posten