Mc Intyre Centre

Chapel Hill, 12 mei 2009

Wat maak ik nou eigenlijk mee daar op het Mc Intyre Centre (manege voor gehandicapte kinderen)?

Nou ik ben er meestal al zo om 7.45 uur en dan is het nog lekker rustig. Eerst het voer klaarmaken voor de oudjes (ze hebben daar veel oude paarden van rond de 40 jaar) en ze uit het land halen. Dan de paarden uit het land halen die in de lessen moeten lopen. Dat is iedere keer weer een spelletje want ze vinden het leuk als je dichtbij bent ineens hard weg te lopen. De paarden voor de lessen moeten worden geborsteld en worden opgezadeld. Gelukkig komen er tegen die tijd meer vrijwilligers om te helpen. Ze hebben best veel vrijwilligers nodig. Tijdens een les voor 8 kinderen heb je minimaal 16 personen nodig (8 voor de paarden en 8 voor de kinderen) en dan zijn er ook nog genoeg klusjes te doen als je niet meeloopt in een les.

De kinderen moeten speciale rijlaarsjes aantrekken en een helm op. Dat duurt wel even voordat iedereen er klaar voor is. En dan moet nog iedereen op zijn paard. De coach die lest geeft, heeft vooraf een briefing gegeven aan de vrijwilligers die ieder een taak hebben gekregen bij de lessen. Je kan worden gevraagd of het paard te leiden of het kind te begeleiden (side walken).

Ik heb al sinds 4 weken in de eerste les hetzelfde jongetje, Zac. Zac is een beetje een cowboy, hij krijgt altijd een klein paardje en zijn stijgbeugels worden weggehaald en niemand mag ernaast lopen. Waarom? Zac heeft er nogal een handje van zich om de hals van de side walker te gooien of om zijn benen over het paard te gooien en zich er vanaf te storten! Dus ik heb 1 opdracht, blijven lopen en bewegen want dan blijft hij wel zitten. Je hebt dan ook als taak om de hem steeds aanwijzingen te geven wat ie moet leren. Zac moet nu zijn teugels leren beethouden, arm paard want hij slingert ermee in het rond. Vandaag was Zac een beetje dwars en hebben we een truc bedacht, we zetten Zac achterste voren op het paard dan moet ie wel met zijn balans bezig zijn. Het ging een tijdje goed maar uiteindelijk had hij het voor elkaar en hing hij naast het zadel. We (coach en ik) hebben hem er "gecontroleerd" vanaf laten "vallen" en hij moest de weg teruglopen. Ben benieuwd wat hij volgende week weer bedenkt. Toch zie ik wel iedere week hele kleine stapjes verbetering en dat is leuk om te zien.

Zo heb je iedere les wel een ander kind met een ander verhaal. Er zijn ook wat oudere kinderen die al heel aardig hun weg weten met de paarden. Rond een uur of 1 zijn we dan klaar, paarden afzadelen en te drinken geven, afsponzen en ze mogen weer terug naar het land. Zo zijn er 6 dagen in de week in de ochtend lessen.

Ik moet zeggen het is best vermoeiend want je bent de hele tijd in touw en aan het lopen maar het geeft zeker voldoening.

Ik zal jullie op de hoogte houden van verdere avonturen!

Nicole