Even bijkletsen

Chapel Hill, 17 januari 2010

Inderdaad hoog tijd om even bij te kletsen.

Met de kerst hebben we het redelijk rustig gehad, hoewel, kerstavond hebben we een oud collega van Nicole op visite gehad die een reis van 3 maanden door Australie aan het maken is. Erg leuk om weer bij te kletsen en natuurlijk om te horen hoe het bij het AD gaat tegenwoordig. Eerste kerstdag hebben we Barbara, Martijn en de kleine Claire op visite gehad. Zij wonen in het Noorden van Brisbane en zouden eigenlijk het hele weekend komen maar dat zagen we toch niet zitten nu Jan net uit het ziekenhuis was. Ze zijn komen lunchen en we hebben dat op zijn Australisch gedaan met een seafood buffet. De dag erna kwamen Joeri, Monique en de kleine Emma op de borrel 's middags. Zij wonen in het Zuiden van Brisbane.

De dagen erna zijn erg rustig geweest. Jan heeft veel gerust en op donderdag 30 december kregen we nogmaals de bevestiging van de dokter dat de breuk een stabiele was dus dat hij alles mag doen maar met mate en geen zware inspanningen. Wat soms niet altijd mogelijk was omdat Nicole al de grasmaaier had mishandeld dus dat blijft toch echt mannenwerk maar dat was na oud & nieuw.

Dit was de rustigste oud & nieuw ooit. Jan voelde zich toch nog niet helemaal lekker en ik was ook erg moe dus kwart over 12 lagen we al op bed. Zelfs de champagne hebben we voor later bewaard. We halen het de volgende keer wel in. Op 1 januari hebben we via skype mee afgeteld met de Nederlandse familie toen daar de jaarwisseling was, wel even een brok in je keel moment hoor.

Tja en dan ben je ineens 2 weken verder. Jan is al weer aan het werk en het gaat op zich redelijk goed. Hij merkt vanzelf als hij teveel heeft gedaan en moet dan echt even rusten. Woensdag 27 januari moeten we terug naar de dokter om te horen hoe het verder gaat.

Het aftellen is nu ook echt begonnen. Donderdagavond a.s. komen pa & ma Den Daas aan in Brisbane en blijven dan voor 5 weken. Hoewel we voor het eerste weekend al heel veel plannen hadden kijken we eerst maar eens even hoe ze de reis hebben doorstaan en of ze moeten bijkomen of niet. Eerst maar eens aankomen en dan zien we verder. Genoeg te zien en genoeg te doen.

Dat was het weer voor nu, tot de volgende keer.

Jan & Nicole