Eindelijk was het dan zover, na 5 maanden eindelijk weer eens de onderwater wereld bewonderen hier in Australie!
Afgelopen maandag (2e paasdag) zijn we met ProDive naar Stradbroke Island geweest om te gaan duiken. Gelukkig hoefden we niet zo vroeg op want het verzamelen was pas om 9 uur. Iedereen was er goed op tijd dus op weg naar Cleveland (ca. 3 kwartier rijden) om daar op de pont te stappen naar North Stradbroke Island, of zoals de Australiers altijd alles afkorten; Straddy!
Straddy!
Met de pont.
Op Straddy aangekomen was het nog een half uurtje rijden naar Manta Dive Centre bij Point Lookoout want zij zouden onze duiken begeleiden en hebben een boot wat wel handig is omdat je hier niet echt van de kant kan duiken.
Alles weer klaargezet, hoe zat dat ook alweer, dat vest aan die fles, welke slang waaraan......... Nee dat is gekheid natuurlijk wisten we nog hoe we alles moesten klaarzetten. Dan komt eigenlijk het ergste, je in dat pak wurmen en het was al redelijk warm dus dat rode hoofd was er al snel weer. Maar goed ook dat lukte dus hup de boot het water in en de zee opvaren naar de eerste duikspot; Shark Alley!
De Rubber Duck, niet zo heel fijn op hoge golven, volgende keer maar weer tabletje nemen.
Daar aangekomen bleek dat er toch wel erg veel stroming stond dus dat betekent een Drift Dive (een luie duik zou mijn broer zeggen, toch?!). Je plompt het water in, laat je meevoeren door de stroming en komt verderop weer boven om weer opgepikt te worden door de boot. Niets mis mee maar..... aangezien ik (Nicole) niet zo van dat geheu hou met duiken zag ik de bui alweer hangen. Snel het water in, snel naar de ankerlijn (anders drijf je weg), snel naar beneden en dan wachten tot iedereen beneden is. Op zich ging alles redelijk goed alleen moesten we erg lang wachten totdat iedereen beneden was en dat is toch zonde van je luchtvoorraad die al lekker opschiet. Dan alles loslaten en je laten meevoeren met de stroom, dat ging op zich redelijk. Jan was lekker op zijn gemak maar ik zat toch nog wel wat onwennig in mijn vel. Opeens doemde daar een Leopard Shark op, prachtig, niet gevaarlijk en deze hadden we nog niet gezien. Het zijn echt hele mooie dieren die rustig langs je zwemmen en geen vlieg kwaad doen (als jij ze ook geen kwaad doet!).
Leopard Sharks!
Tja in iedere luchtfles zit een bodem dus tijd om naar boven te gaan. Dat ging niet zo erg lekker, ik doe nog wel eens de luchthandel de verkeerde kant uit dus ipv lucht eruit lucht erin en dan ga je wel erg hard naar boven, Met een hoop gehannes weer naar beneden maar toch iets te snel gegaan dus best last van mijn oren.
Tijdens de stop op de boot (tussen duiken moet altijd een bepaalde tijd zitten) begonnen mijn oren toch wel erg zeer te doen en die hoge golven van links naar rechts werkten ook niet mee voor mijn maag. Ik besloot de 2e duik maar over te slaan en Jan is met een andere buddy de 2e duik wezen maken. Alles is goed gegaan en ze hebben onder andere een schildpad gezien en een duivelsvis.
Straddy is nogal populair bij vakantiegangers en omdat het Pasen was het erg druk (niet op de heenweg maar wel op de terugweg). Dat was ook de reden dat we pas de pont om 19.00 uur hadden. Dus na het duiken hebben we een pub opgezocht om de tijd te verdrijven met een lekker biertje en wat eten. Erg vervelende manier om de tijd door te komen maar ja. Door de late pont waren we wel pas om 21.30 uur thuis, snel de spullen in de watertonnen gelegd om te laten weken en het bed in gedoken.
Dat was onze eerste duikervaring weer naar 5 maanden en zo blijkt maar weer dat je het gewoon regelmatig moet blijven doen. Onze volgende trip is van vrijdag 23 t/m maandag 26 april naar Town of 1770 om te gaan duiken bij de Great Barrier Reef (als een gestrande kolenboot geen "roet" in het eten gooit tenminste).
Het is best een lang verhaal geworden, hoop dat het niet al te saai is geweest en tot de volgende keer!
Jan Nicole
1 opmerking:
Toch maar oppassen met dat duiken Nicole, want je weet hoe gevaarlijk het is als je snel naar boven gaat.
Gr. Elly
Een reactie posten