Wat een week, wat een week

Chapel Hill, 3 February 2013

Dat kan je wel zeggen, wat een week. Zoals al eerder vermeldt hebben we de Stress & Rescue curus gedaan. De theorie was niet zo'n probleem, doordeweeeks dus wel lange dagen maar dat was ok. Dat de praktijk gelijk zou vallen met cycloon Oswald over Brisbane was andere koek.

Het regenseizoen heeft al heel erg op zich laten wachten en het heeft amper geregend de afgelopen 2 maanden. Dat was goed te zien aan het gras want dat was meer bruin dan groen. Uiteindelijk is het seizoen dan echt begonnen en heeft noordelijk Queensland het bijzonder hevig te pakken gehad. Oswald heeft grote delen van Bundaberg weggevaagd en zelfs de rum fabriek staat onderwater. Omdat het zo laat in het seizoen is en de water temperatuur al behoorlijk opgewarmd is maakte Oswald een flinke trip langs de Queensland kustlijn en deed dus ook Brisbane aan. Dit is voor het eerst dat we dit hier mee hebben gemaakt, zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn.

Maar goed, terug naar de cursus want zaterdag verleden weekend was het nog niet zo'n probleem. Wel hevige regenbuien maar te overzien en we lagen toch zo'n beetje de hele dag in het zwembad onder water. De nacht zaterdag op zondag begon de wind al aan te trekken en de voorspellingen voor zondag waren niet mals. Die nacht vloog de stroom er al uit maar de energie maatschappij was er snel bij en binnen een uur was het weer gemaakt. Zondag was onze praktijk dag aan de Gold Coast.......... We hebben overlegd of het echt wel zo verstandig was maar het ging gewoon door. Wat een dag, met slagregens en aantrekkende wind was het bijna geen doen. Blij waren we wel dat het gedeelte waar wij in het water lagen redelijk beschut lag en geen last had van getijden. De "slachtoffers" gered, aan de kant gebracht en onze cpr geoefend op hen. Ook onze zoekpatronen aan een lijn waren geslaagd want we vonden het slachtoffer (een baksteen) weer terug. De terugtocht was een heftige omdat de wind en regen alleen maar toegenomen waren en de wegen de redelijk blank stonden en het best een klus was de bus met aanhanger op de weg te houden.

Moe maar voldaan, we zijn geslaagd, weer naar huis maar we konden geen boe of bah meer zeggen. Snel de spullen in de tub gegooid, zo goed en zo kwaad als het kan alle natte spullen uitgehangen maar drogen zat er voorlopig niet in want alles was klammig en vochtig. We zijn niet verder gekomen dan een gebakken ei want we hadden niet eens meer de fut om wat te gaan halen. Maandag zou schoonmaak dag en boodschappen dag worden.................zou.

De nacht was heftig en we hebben niet veel geslapen met de cycloon wind recht op de slaapkamer en ja hoor daar ging de stroom weer. Dit keer wat erger want op 3 verschillende plaatsen in Chapel Hill waren bomen omgewaaid op de electiciteitslijnen. Weg stroom en niet alleen voor ons maar voor 250.000 andere huizen ook in Brisbane met nog meer bomen die zijn omgegaan. Ze hebben met man en macht gewerkt en woensdag avond hadden we weer stroom. Gelukkig want dat kamperen in je eigen huis met nog steeds al die natte spullen wordt je aardig zat. Dat we verleden jaar de boom in de achtertuin hebben laten weghalen is een zegen geweest, ik moet er niet aan denken dat die er nog zou staan. Dat had ons minimaal flinke schade aan het dak gekost met alleen al takken die eruit zouden komen, nog niet te denken dat hij om zou gaan.

Het spoor van Oswald was goed te zien in en rondom Brisbane. Veel bomen hebben het niet gered, omgeknakt of met wortel en al om. De regen zorgde ook voor een hoge stand van de rivier maar de floods vielen gelukkig mee en zorgde voor minimale schade.

Het blijft een bijzonder land, in 1 week ga je van 38 graden en bosbrand gevaar naar een verwoestende cycloon met overstromingen en omgewaaide bomen.

Ja het was een week wel, maar ook dit hebben we overleefd en we hebben er weer een nieuw diploma bij met het duiken en zijn nu Master Divers. Voorlopig even geen cursussen meer maar gewoon genieten en vooral oefenen met de camera onderwatrer.

Groeten,
Jan & Nicole