Rainbow Beach

Chapel Hill, 10 mei 2009

Om onze verjaardagen te "vieren" zijn we er samen eens een weekendje (3 en 4 mei) op uit getrokken. Dat kon mooi want maandag 4 mei was het hier Labourday en dat is een vrije dag dus Jan had lekker een dagje extra. Eerst hadden we het idee om op de bonnefooi te gaan maar omdat dit een van de laatste lange weekenden was waarbij zo'n beetje iedere Australier er op uit gaat, hebben we zaterdag nog net het laatste huisje op een vakantiepark kunnen bemachtigen. Een plekje om te slapen was er dus in ieder geval!

Zondagochtend vroeg op pad gegaan naar de kust zo'n 3 uur rijden naar het noorden, bestemming Rainbow Beach. De weg ernaar toe was niet zo heel spannend, vooral snelweg en de aangeplante bossen. Rond 11.00 uur kwamen we aan, na onderweg nog even lekker koffie te hebben gedronken met een broodje, en we zijn eerst naar de Carlo Sand Blow Lookout gegaan. Een enorme gletsjer van zand, eigenlijk gewoon een hele grote kattenbak:). De gletsjer beweegt nog steeds landinwaarts en je kon goed zien dat ie allerlei bomen en struiken deed verdwijnen. De reden waarom het Rainbow Beach heet is omdat als de zon op het zand schijnt je alle kleuren van de regenboog kunt zien, wij moesten er even goed zoeken. Ze waren er bezig met opnames van een televisiecommercial voor een japans biertje, dus we moesten daar stil omheenlopen. Jammer dat we niet even mochten proeven van het biertje.



Na daar wat te hebben rondgelopen, landinwaarts en het stuk naar de kust zijn we richting het dorpje gereden. Dat is niet zo heel groot, vooral slaapgelegenheden en wat te eten en drinken. Na te hebben ingecheckt hebben we ons goed ingesmeerd en hebben we lekker een paar uurtjes aan het strand gelegen. En hoe kan je dat beter afsluiten dan met een lekker biertje op het terras! Toen hebben we wel een regenboog gezien, het begon namelijk te regenen.

Na een douche, lekker gegeten. Wat hebben die Australiers toch lekker vlees met lekkere wijntjes! Omdat er niet zo heel veel meer te doen was en we de volgende ochtend vroeg op wilden om dolfijnen te gaan voeren lagen we op tijd op bed.

Helaas, toen onze wekker afging waren we eigelijk al wakker van de hevige regen. Het stroomde letterlijk door de straat voor ons huisje en het zag er niet naar uit dat dit snel zou ophouden. Dat hebben wij weer........ Maar ja om nou in de stromende regen op een bootje te zitten en niet eens foto's kunnen nemen, nee dan maar een volgende keer. Omdat de regen niet echt ophield hebben we na een goed ontbijt besloten rustig aan via de toeristische route door het binnenland richting huis te gaan. Het is niet anders, vooral omdat alle leuke activiteiten buiten zijn.

We zijn eerst teruggereden naar Gympie en van daaruit de binnenland route gereden door de Mary Valley. Uiteindelijk kom je dan weer uit bij Beerwah (home of the crocodile hunter Steve Irwin, ze hebben zelfs de snelweg naar hem vernoemd)waarna we al weer bijna thuis waren.

Mary Valley










En je raadt het al, in Chapel Hill heerlijk zonnig weer dus snel nog even de hangmat in met een wijntje om het weekend af te sluiten.
Misschien volgende keer toch maar even beter naar de weersvoorspellingen kijken voor we weg gaan, hoewel we het prima naar ons zin hebben gehad.

Jan & Nicole